De gamesmarkt was altijd één van de weinige markten die zich niet echt gedroeg als een volwassen markt. Waar in de wat volgroeidere markten de marketeers en de bedrijfseconomen met de scepter zwaaien leek de gamesmarkt nog het domein van de gamedevelopers en zogenaamde gamegoeroes te zijn. Althans, zo is de situatie jaren geweest. Met de komst van games als The Sims en het wat recentere Nintendogs lijkt het tij echter te keren. Bedrijven worden steeds marktbewuster en langzaam lijkt het alsof de bedrijfseconomische figuren tezamen met de marketeers steeds meer macht naar zich toe willen trekken. Of het daadwerkelijk bedrijfsfiguren zijn die hierachter zitten weet ik overigens niet, mocht het niet zo zijn dan hebben de ontwikkelaars in ieder geval een aantal businessboekjes gelezen. Wat ik in ieder geval zeker weet is dat de drie grote consolebouwers de laatste tijd rare stappen hebben gemaakt, stappen waar ik het in ieder geval niet mee eens ben. Stappen die niet gemaakt worden door mensen met een echte passie voor games.

Laten we beginnen bij de meest duidelijke blunder, de Playstation 3. We kunnen natuurlijk eeuwig discussiëren of het toevoegen van de Blu Ray noodzakelijk was maar laten we dat nu even niet doen. Beginnen bij het begin en dat was bij de aankondiging van de Cell chip. Dit wonderbaarlijke chipje had namelijk volgens de eerste berichtgeving 1000 maal sterker moeten zijn dan de ps2 chip. Uiteraard hadden we de beloftes over de Playstation 2 nog in ons achterhoofd en namen velen het met een korreltje zout. Snel werd het al van 1000 naar 100 keer zo snel en uiteindelijk kwamen we ergens rond de 30 terecht. Maar onder het mom beloftes zijn er om gebroken te worden ging Sony gewoon door met “liegen”. De Playstation zou als eerste uit moeten komen. We hebben lang gewacht maar voordat de ps3 het licht zag zagen we jammer genoeg eerst nog twee andere console voorbij komen. Bovendien moesten we er in Europa nog een flinke tijd langer op wachten ook. Volgens mij hebben jullie wel door welke richting ik op wil gaan. Niet alleen heeft Sony een probleem met haar prijs “die overigens gerechtvaardigd word door een hardwarematige toevoeging waarvan slechts geharde fanboys de noodzaak inzien” ook hun imago als betrouwbaar bedrijf, voor zover dat er nog is, staat behoorlijk op de tocht. Sony is de laatste tijd gelukkig een stuk beter bezig, het is alleen jammer dat een consument zulke acties haast nooit vergeet.

Het beleid, en de daarmee bijkomende blunders, van Microsoft omtrent hun zorgenkindje de xbox360 is net zo rampzalig als die van de ps3. Eigenlijk was er een half jaar geleden nog helemaal niks aan de hand met de xbox360 en velen zagen het dan ook echt “waaronder ikzelf”als de console die het ging maken. Er waren dan wel opvallend veel defecten maar daar trok MS zich niks van aan. Hadden ze dat maar gedaan! Ik weet niet wat voor een gigantische *&^%&^% figuren daar op MS HQ zitten maar dat ze dit niet hadden zien aankomen! Ze wisten dondersgoed dat de xbox360 hardwarematig op zijn zachts gezegd een zwak apparaat was. En natuurlijk wisten ze dat de defectenregen abnormaal hoog was. Waarom laat je het dan for fucks sake zo ver komen dat consumenten uiteindelijk georganiseerd bij jou aan de deur moeten kloppen voordat je het probleem toegeeft? Arrogantie? Struisvogelgedrag? Ik durf er in ieder geval me leven op te leggen dat het niet onwetendheid was. Ongeveer gelijktijdig met de klachten ging het bericht uit dat MS een nieuwe console gaat lanceren. De zogenaamde xbox360 Elite, de ultieme hd ervaring, zo beweert MS. Pardon? Ik dacht dat ik een xbox360 had gekocht en dat deze zogenaamd de ultieme hd ervaring moest voorstellen. Met andere woorden zegt u nu, destijds nog Peter Moore, dat ik een misaankoop heb gemaakt? Dat ik nu nog niet het beste van het beste heb? En waarom dan wel zo'n Elite versie? Je kan er over pijnzen maar angst is daarop het meest voor de hand liggende antwoord. Angst dat mensen toch vluchten naar de technisch superieure ps3. Het effect is echter averechts, mensen die voor kwaliteit gaan willen duidelijk de beste en dan ga je voor de ps3, niet voor de eilte. Mensen die voor de gewone 360 wouden gaan weten nu dat ze dan niet de ultieme 360 ervaring hebben en zoeken deze ultieme ervaring dan wel bij Nintendo of Sony.

En daar komen we dan aan bij de laatste van de drie, Big N. Sommige zullen mijn punt niet inzien. Begrijp me niet verkeerd Nintendo doet het bedrijfstechnisch goed ik vind het alleen geen gamebedrijf meer. De eens zo geroemde videoconsole fabrikant stond bekend voor zijn games die slechts een bepaald hardcore publiek aantrok. De games waren dan wel voor iedereen te spelen maar ook de gamer die wat uitdaging zocht zat goed bij de meesterwerkjes van Nintendo. De weg die ze nu ingeslagen zijn is echter zo enorm fout voor ons als hardcore gamers dat ik er wel bijna van kan janken. Games worden versimpeld naar een niveau dat lager is dan hamertje tik. Op deze manier moet iedereen ze kunnen spelen. Zo wordt ook de nieuwste telg van Zelda door velen beschouwd als veel te simpel en met een beetje ongeluk staat datzelfde lot ook alle andere toppers van Nintendo op te wachten. Als dit zou gebeuren dan voorspel ik een grote leegloop van nintendo's core gamers. Ik heb vandaar één tip voor Nintendo: “Je focussen op de mainstream is natuurlijk leuk maar vergeet niet wie je groot heeft gemaakt!”.

Uiteindelijk doen we allemaal wel eens wat fout maar de consolebouwers van nu lijken wel hun main purpose uit het oog verloren te hebben. Maak gewoon dope games op dopeconsoles en daarbij hebben we geen fratzen nodig.