Een verrassende ontdekking

Afgelopen vrijdag was het zover we kregen een pakketje, met daarin The Elder Scrolls Skyrim die we stiekem eerst geprobeerd hebben en natuurlijk Assassins Creed Revelations. We stoppen het spel erin en we worden inde game getrokken door de mysterieuze muziek. De muziek brengt je meteen terug naar Brotherhood de vorige Assassins Creed game. Zodra we New game doen komen we in een nieuwe wereld, de wereld in de Animus. De Animus is een machine waarmee herinneringen van diegene die in de (Animus)stoel zit kunnen herbeleefd. Maar het gaat verder het zijn niet alleen je eigen herinneringen maar ook die van je voorvaders. Desmond de hoofdpersoon van Assassins Creed, is door de gebeurtenis met Lucy die in de vorige delen zat in een shock geraakt. Vervolgens hebben de Assassins hem weer in de animus gezet. Maar door deze actie kwam Desmond in The Black Room, de veilige modus van de Animus. Desmond die langzaam weer wat bijkomt in The Black Room bekijkt met verbazing om zich heen. The Black Room heeft de vorm aangenomen van een klein eiland. En op dat eiland bevind zich, ja hij is er weer maar nu met een gezicht subject 16. Subject 16 legt Desmond uit wat deze wereld betekent en waarom hij hier is. Desmond lijdt aan het bleeding effect net zoals 16 dat deed. Dit betekent dat zijn opgedane herinneringen van zijn voorvaders Ezio en Altaïr en zijn eigen door elkaar heen lopen. Dit kan ernstige gevolgen hebben, want als hij het niet meer op een rijtje krijgt zal hij voor eeuwig in de Animus vast zitten.

Om de herinneringen te indexeren, wat nodig is, gaat Desmond terug naar de wereld van Ezio. Ezio de ooit jeugdige, charmante en vastberaden Italiaan is door de jaren heen zijn jeugdigheid verloren en is een oudere man geworden. Altaïr dat ook één van Ezio’s voorvaders is heeft sleutels achtergelaten, vijf om precies te zijn. Met deze sleutels kan Ezio de geheimen van de machtige Altaïr ontrafelen. Voor deze zoektocht verlaat Ezio zijn zus en andere broeders en reist naar het rijke Constantinopel, of zoals sommige Turken het ook wel noemen Istanboel. Eerst volgt er nog een ontmoeting met de Tempeliers, er ontstaat een gevecht en door een waas te hebben gezien van Altaïr verliest Ezio zijn concentratie dit wordt hem fataal, en wordt gevangen genomen. Maar door zijn vaardigheden weet hij te ontsnappen. Na nog een poging om de sleutel van de leider van de Tempeliers te stelen loopt het echt verkeerd af. Ezio valt van een klif, maar wonderbaarlijk overleefd de oude man het wel! Beneden vindt de baas van Tempeliers de nog levende Ezio, hij stuurt er drie man op af en denkt de klus geklaard te hebben. De gewonde Ezio, overwint en wil vastberaden door gaan. Dit brengt interessante gameplay met zich mee omdat Ezio tijdelijk niet meer kan klimmen, iets wat de game typeert. Na een nieuwe confrontatie leidt de uitkomst dat Ezio naar Istanboel gaat.

Istanboel brengt vernieuwing

Éénmaal in Istanboel leert Ezio Yusuf kennen, die net als Ezio een (grand master)Assassin is. Ezio wordt onthaald als Mentor, en vaak wordt het woord oud in de mond genomen. Yusuf is verbaasd dat Ezio nog niet van de Hookblade gehoord heeft. Na de montage van de hookblade komt er de eerste echte vernieuwing bij. Met de hookblade kan Ezio op de daken waar zich een gespannen touw bevindt er zijn hookblade om heen zetten en naar beneden glijden. Ook handig is de toevoeging van de parachute, wat ontzettend veel nieuwe gameplay met zich mee brengt, en in bepaalde missies ontzettend goed verwerkt is. Dat klinkt allemaal erg goed! Maar we gaan knallend nog vele vernieuwingen te gemoed, zoals de bommen. Het is nu mogelijk om bommen te gooien, en zelf te maken. In heel Istanboel zijn er ingrediënten voor jouw perfecte bom te vinden, en om het nog mooier te maken zijn de bommen onderverdeeld in drie categorieën en van die categorieën kun je ze alle drie tegelijk bij je hebben! Ook kun je zoals Brotherhood weer je eigen Assassins opleiden, dit keer tot niveau 15. Ook kun weer gebieden veroveren zoals je dat deed bij de Borgia familie. Heb je een district veroverend met toren, dan kun je daar één van je eigen Master Assassins plaatsen ter bescherming anders loop je kans, dat het heroverd wordt. Dit gaat anders dan in het vorige deel, het gaat dit keer samen met een tactisch spelletje. Je krijgt als overzicht een straat te zien, waar jij als zittende op een dak troepen kunt plaatsen. Je kunt kiezen om op het dak vijf boogschutters neer te zetten. Op de grond een barricade en daar achter iemand met een geweer. Naast de boogschutter wat normale assassins enz. De vijanden zullen dan in waves komen, met op het einde een sterkere eenheid die gebouwen vernietigd.

Altaïr

Het doel van het spel is dus om de sleutels te vinden die toebehoren aan Altaïr en leiden naar zijn geheim. De sleutels bevatten herinneringen van Altaïr en zodra er een sleutel gevonden is kan Ezio terug gaan naar de basis en de herinneringen beleven. Deze herinneringen gaan over belangrijke momenten van Altaïr, zoals wat hij op latere leeftijd gedaan heeft. De stem is niet hetzelfde zoals in deeltje één, maar vervangen door een andere stem. Dit is niet storend. Deze variatie is erg leuk en het is ook erg verassend wat Altaïr allemaal al bezit wat er eigenlijk nog niet was, dus goed opletten!

Omgeving

De omgeving is van grote schoonheid, er is een hoop informatie te vinden over de gebouwen en personen. Afgelopen jaar heb ik Istanboel bezocht en de Hagia Sophia lijkt echt sprekend en het is ongeloofelijk om de Galata brug te beklimmen en rustig over de Bosporus te varen en als je daar geen zin in hebt kun je ook gewoon naar de overkant laten varen, en ben je nog luier dan neem je de ondergrondse tunnels. Maar dan mis je wel alle gebeurtenissen, zoals de vervelende bedelaars, de muziekanten, roma’s, dieven en nogmaals de prachtige gebouwen!

Het eiland

Af en toe heb je er een gesprek met Subject 16 maar er is meer te doen! Er staan namelijk portalen, bij het verkrijgen van speciale punten die je tijdens de sessie met Ezio kunt bemachtigen kun je toegang tot die portalen krijgen. De portalen nemen je mee naar het leven van Desmond Miles. Maar deze gebeurtenissen spelen zich in First-person  af iets wat ook weer unieke gameplay met zich mee brengt. Doormiddel van blokken en te voet kun je verplaatsen. Met de blokken moet puzzels oplossen, per portaal worden de puzzels moeilijker. Ook zijn er Multi-Player symbolen te verkrijgen. Ook hierbij is erg goed nagedacht, elke keer bezit je drie blokken die weer in twee categorieën onderverdeeld zijn. Een recht stuk en één die omhoog loopt. Begin je met het vierde blok dan gaat de eerste weer weg.

Kritiek

Het moet gezegd worden maar af en toe is de AI behoorlijk dom. Zo sta je bijv. op het dak naast tegenstander, en vervolgens wordt je niet eens opgemerkt. De wachter draait zich om loopt langs Ezio, en er nog niet doorheen en na een paar seconden wordt ik dan toch ontdekt. Ook is het spel niet erg moeilijk, maar daar moet het spel het ook niet van hebben. Het draait om de beleving van het verhaal. Ook is het nogal vervelend als je een toren beklimt en haastig omhoog klimt en er bijna bent dat je dan blijkbaar ergens opklikt en de verkeerde kant op springt. De val overleef je niet, en je kunt weer overnieuw beginnen. Zodra je een missie start wordt soms het gebied afgezet, dit betekent dat je begrensd bent met waar je naar toe kan. Je hebt dan een probleem als je net wat medicijnen wilt kopen of je harnas wilt repareren. Ook heb ik momenten in de game gehad, dat ik graag een assassin wou rekruteren maar na een half uur dwalen door de stad waren en geen mogelijkheden. Terwijl er wel plaats voor was. Later in de game, kon ik de één na de ander rekruteren. De verdeling was dus niet optimaal.

Pluspunten

Elke Assassins Creed game neemt weer een wending ook deze was weer fantastisch. Er zijn vele vragen beantwoord maar ook weer vele bijgekomen. Dat doet Ubisoft goed. Ook is de Voice acting erg goed, je krijgt een band met de karakters. En baalt ook echt bij verraad, of moord. Er zijn weinig games die zo goed de emoties tonen. Het leergehalte is ook een meerwaarde, ook mede doordat dit optioneel is. Wil je iets weten over de Grote Bazaar dat kan maar hoeft niet.

Totaal

Het is wat mij betreft niet de beste Assassins Creed game, het brengt genoeg vernieuwing. Maar het is het net niet. Het is niet erg lang. De communicatie over en weer met Subject 16 valt erg tegen. Het lijkt allemaal wat gehaast gemaakt. Veel bugs ben ik niet tegengekomen, dus technisch gezien klopt het allemaal wel, maar het is het net niet, jammer. Gevoelsmachtig is het een negen. Maar als we realistische kijken en de kritiek erbij pakken dan kom ik niet hoger dan een 8, en dan ben ik nog schappelijk wat betreft het cijfer.

Cijfer: 8

 

Toelichting:

Deze review is voor mijn eigen website geschreven, vandaar bepaalde verwijzingen. Maar omdat ik waarschijnlijk, ik begrijp het zelf ook niet helemaal. Als één van de eersten AC Revelations heb bemachtigd en uitgespeeld… over de hele wereld? Wou ik het graag met jullie op gamer.nl delen. En ik vind het ook wel weer grappig, tegenover andere gamesites (vooral de grote). Mocht gamer.nl deze review dan ook willen gebruiken ze hebben dan hiervoor mijn toestemming. Orgineel