De aanleiding voor deze blog komt door GNL-member Tally. In het nieuwsbericht "Nieuwe Tomb Raider krijgt open spelwereld" worden allerlei sluiers getipt over Squere Enix' hopelijk nieuwste hit. Zo zal onze heldin Lara Croft nu een stuk jonger zijn, van meer vrijheid genieten, en spectaculair doodgaan. Zelf kon ik het niet laten om even gehyp'd te worden door dit idee. Ik ben een groot liefhebber van Uncharted, vrouwen, en "verloren" vrouwen. De game wordt door deze ideeën vernieuwend, en het lijkt speciaal voor mij gemaakt.

Tenminste, dat dacht ik totdat het bericht van Tally voor mijn ogen voorbij vloog. Een gedeelte van het bericht: "Risen (eiland!) meets Monster Hunter (eten verzamelen/kampen) meets God of War (GoW, deathscenes) meets oblivion (vrijheid)? Klinkt goed, als het lukt."

Autsj, dit kwam pijnlijk bij mij aan. Hoe kon ik toch ook ooit denken dat dit concept volledig zelf bedacht was? Men neemt de beste features van andere games, combineert deze en zet het onder een goede naam op de markt. Het liefst onder een naam die al eens goed is verkocht, zoals de Tomb Raider-francise. En zo komen we vanzelf bij het begrip "uitmelken". Nu zal ik snel -om verwarring te voorkomen- mijn eigen definitie over uitmelken geven; het zo lang mogelijk in stand houden van een (ongeoorloofd) succes, door middel van een hype, content of overige dat geen nieuwe waarde geeft aan de game.

Wordt de nieuwe Tomb Raider dan uitgemolken naar mijn mening? Ehm, nee. Net zoals dat Final Fantasy niet wordt uitgemolken. Of misschien wel het beste voorbeeld: Pokémon. 

Want hoe je er ook tegenaan kijkt; wanneer deze klassieker weer met een nieuw deel wordt aangekondigd, begint het een beetje te kriebelen. Is het vernieuwend? Zitten er toffe nieuwe beestjes in? Is de League weer lekker moeilijk? Zeg nu zelf, voor de story-line doe je het niet. Ik kan het weten met een geschiedenis die terug gaat naar het Pokémon Silver/Gold tijdperk (voor de jonkies: 8 jaar geleden). 

En dat merken de Developers ook. Daarom voegen ze dingen toe die ik in mijn wildste dromen niet had kunnen bedenken; contest-halls, Poké-uitlaatplekken, de nieuwste game Black/White beschikt zelfs over een heuse atletiek-discipline. 

Maar zoals verwacht is ook hier snel niets meer aan. Wat doe je dan? Nintendo biedt het geniale antwoord: je neemt een stuk of 20 games, en je gooit ze bij elkaar in. Wat je dan krijgt? Een episch spel, genaamd Super Smash Bros. De beste man die dit bedacht heeft verdiend in mijn ogen een prijs, want iets nieuws verzinnen? Ho maar, dat lijkt sowieso onmogelijk in deze tijd. Toch vult deze game wel aardig wat kassa's. Voor de duidelijkheid: "originele" games als Heavy Rain en Alan Wake zijn een stuk minder over de toonbank gevlogen.

Doet het combineren of gebruiken van eerdere games dus afbreuk op de originaliteit? Misschien. Maar de Developers klagen niet. En zo te zien de gamers ook niet. Laatst was hier te lezen dat mijn 2 favoriete DS-games worden gecombineerd; het hersenbrekende Professor Layton, en het geniale Phoenix Wright. Mij zul je niet horen. Ik kan al wel verklappen dat deze game mijn huis in komt. 

En zeg nu zelf: hoeveel boeit deze originaliteit ons nog als we straks een Tomb Raider/Uncharted/Risen/Monster Hunter/GoW/Oblivion(/DOA?!) game krijgen voorgeschoteld?