Vaak genoeg gebeurt het; je staat in de winkel en ineens kom je erachter dat die ene game, die je even uit het oog verloren was, nu al in het winkelrek ligt. In je budget heb je geen rekening gehouden met nog een extra uitgave en daarom moet je nog even nadenken. Terwijl je de winkel uit loopt denk je nog eens goed na over de plus- en minpunten van de game die ineens nu o zo aantrekkelijk lijkt. Nee, je kunt het je nu even niet veroorloven om die game aan je collectie toe te voegen en besluit te wachten tot je het iets breder hebt (of de game in de budgetbak komt).

Nadat je een meter of 100 gelopen hebt, kom je bij de volgende winkel waar ze, zoals op zoveel plaatsen tegenwoordig, games verkopen. Je gaat naar binnen en weer wordt je aandacht getrokken door dat ene spel wat je net zo verstandig op je verlanglijstje gezet hebt. Je pakt het hoesje op en leest nog een keer de achterkant. Je probeert video's voor de geest te halen die je wellicht een jaar geleden al gezien had en je overtuigd jezelf ervan dat de game toch wel eens heel goed zou kunnen zijn.

Als laatste criterium voor jezelf besluit je dat je je aankoop af laat hangen van de beoordeling door de gamepers. Op je hippe smartphone kijk je vervolgens op metacritic of een willekeurige website waarbij je erachter komt dat de game erg goed scoort in recensies. Je hebt besloten! Hoewel je wellicht even krap zal zitten zal deze game het dubbel en dwars waard zijn.

Eenmaal thuis gekomen ga je in je enthousiasme meteen aan de slag, wat de komende 2 a 3 dagen aan blijft houden. Na drie dagen krijg je het ineens druk of word je aandacht getrokken door iets anders waardoor je minder tijd hebt om met je geliefde console door te brengen. De game belandt op de stapel... de stapel die al een half jaar groeit omdat tijd helaas een schaars goed is.

Op naar de volgende topper.