200 meters to go!! Boem! We're going to crash! Terwijl me schip slipt over de grond en ik in paniek me controller vast pak alsof het elk moment kan verdwijnen naar de planeet Helghan ben ik er voor ik het weet zelf al. Ik maak 3 soldaten van de Helghast een kopje kleiner en merk dan dat ik zonder dekking te zoeken niet kan overleven. Snel zoek ik dekking, probeer iedereen te vermoorden om daarna zo snel mogelijk te rennen naar een container toe waar een rocket-launcher ligt.

Ik pak de rocket-launcher op, schiet alle vijandelijke soldaten in de buurt neer, en zoek dan naar een brug. Ik moet een brug opblazen. Het gaat maar niet, ik blijf schieten maar er gebeurt niks. De stress in me lijf verdubbelt zich met de secondes. Als ik merk dat ik van achter wordt beschoten door Helghast soldaten op een brug denk ik maar aan 1 ding: Dit is de goeie brug, ik moet deze snel opblazen voordat het te laat is. Ik richt en zie dan een paar dozen op elkaar gestapeld die duidelijk opvallen. 1 raket is genoeg. De dozen blijken explosieven te zijn, en de brug is opgeblazen. Hell fucking yeah!

Zoals jullie kunnen lezen heb ik genoten van de demo. Het was misschien kort, maar ik kon uit de demo prima opmaken of de verwachtingen zijn waargemaakt, en of Killzone 2 een game voor mij is. De wapens, de terugslag, het bewegen alles is erg realistisch. In het begin is het echt wennen. De besturing voelt anders dan dat we gewend zijn, maar na een tijdje heb ik je 't onder de knie, en voelt het erg lekker aan.

De A.I. is een van de dingen wat deze game zo goed maakt. Je kan gelijk merken dat hier veel tijd en werk in is gestopt. Vijanden laten zich niet kennen, zijn erg slim, en doen er alles aan om te overleven. Ze zoeken dekking, rennen weg van granaten, en werken samen. Iets wat we in games, met shooters in het speciaal, vaak misten.