Weer eens wat anders

Na al mijn artikelen over game thema's, games muziek, nostalgie in games en games met achterliggende gedachte is het tijd voor wat anders. Er zijn ook games in de winkel gekomen waarvan ik van te voren dacht dat ze leuk waren. Games die door anderen als tof of leuk werden bestempeld maar het zijn in dit artikel voor mij de games die mij in het uiterste geval bijna lieten kotsen. De games die in dit artikel komen hebben het voor mij voor in bepaalde opzichten flink verpest. Het zijn de games waarvan ik mij afvraag of ik er een tientje voor over heb. Genoeg met deze duidelijke inleiding, het is tijd voor de games en ik begin met de ergste.

Army of Two

Ik had ontzettend veel zin in deze game, co-op games zijn namelijk mijn ding. Ik vind het leuk om samen met een maat een game te doorlopen. Spellen zoals Gears of War maar ook Halo 3 lieten mij genieten van de co-op. Het is leuk om verderop een maat te zien die op tv ervoor zorgt dat jullie door een missie heen komen. Je kan snel dingen communiceren, er wordt gepland en er wordt geasskicked in team verband. Army of Two zou het allemaal wel beloven, een kick ass game met een uitgebreide co-op functie. Het spreekt naar mijn mening voorop dat de gameplay/ graphix etc dan wel in orde moeten zijn allemaal. Er is alleen één ding dat alles behalve in orde was bij dit spel. Ik heb het hierbij over de camera. Welke idioot heeft hier achter gezeten? Ik ben zelf iemand die visueel gezien veel aan kan. Er kan voor mij niet teveel bloed in een game zitten en ik houd ook van snelheid. Maar Army of Two flikte het mij hoor, de game maakte mij misselijk en het gaf mij ook nog eens hoofdpijn. Wat is dit voor onzin vroeg ik mij af? Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Het antwoord is vrij simpel, dit spel wordt begeleid met een camera die meer zweverig is dan een auto in GTA 4. De camera zweeft/ draait wat achter je personage aan en je hebt ook nooit een rustig en duidelijk beeld van wat er om je heen gebeurd. Army of two staat voor mij gelijk aan misselijkheid, bagger en een naam die nare herinneringen op roept. Ik zit liever dronken in een achtbaan dan dat ik Army of Two speel.

Burnout Paradise

De Burnout serie begon zo lekker, veel tracks, leuke muziek als je je eigen muziek gebruikte. En een lekkere arcade sfeer, dit uiteraard in mooie natuur levels etc. Burnout Paradise liet voor mij zien hoe het totaal niet moest. Allereerst was het grootste gedeelte van deze game in een stad wat ik al helemaal niks vind maar verder voelt alles zo dood en kaal uit. Bij degene die online spelen heb ik het gevoel dat ze het spelen omdat ze zich vervelen. De races zijn verder ook onhandig in elkaar gezet. Als je race niet lukt kan je helemaal terug rijden naar het beginpunt van je race. Wie heeft hier zin in? Heb je net een groot stuk gereden en dan kan je vervolgens weer helemaal terug rijden naar het startpunt. De Burnout Paradise game is naar mijn mening een schande voor deze hele Burnout serie. Als EA weer kwaliteit wilt leveren moeten ze heel simpel terug gaan naar de traks en gameplay van Burnout 2 of 3. Het is niet ingewikkelder dan dat.

En tot slot de Sonic games

Dit is vooral iets van onbegrip, elke Sonic fan zal zeggen dat de 2d sonic games van vroeger veel beter waren. De reden hiervoor is niet het simpele "vroeger was alles beter" het gaat erom dat games van vroeger met Sonic in de hoofdrol gaven wat ze hoorden te geven. Je had de snelheid, je had Sonic en je had een goed overzicht van wat er allemaal gebeurde. Sonic hoort alleen maar te rennen, hij hoort niet te schieten of te slaan. Hij hoort te rennen en te springen en ik begrijp nog steeds niet waarom het SEGA team niet gewoon terug gaat naar de roots. Het is niet voor niks de de arcade versies van Sonic het lekker doen op xbox live. Die games zijn namelijk gewoon zoals het hoort, die games laten Sonic schitteren. De reden dat het geforceerd wordt dat Sonic constant weer in een 3d omgeving wordt gezet is naar mijn mening iets dat waarschijnlijk heel kinderachtig is. Nintendo ging succesvol 3d met Mario, en wat Nintendo kan, dat kan Sega dan toch ook? Sorry Sega, jullie Sonic games zijn super en Ecco the Dolphin is ook overrated maar alleen Nintendo kan goed 3d gaan met Mario. Stop met de onzin en ga terug naar het 2d tijdperk.