Fracture speelt zich 150 jaar in de toekomst af en toont het resultaat van de klimaatsverandering die het gevolg is van de vervuiling va de mens. De aarde heeft flink wat rampen overleefd, maar deze hebben er wel voor gezorgd dat gebieden onder water zijn gelopen of dat er juist woestijnen zijn ontstaan. Er hebben zich ook twee kampen gevormd. Enerzijds de Pacific die met de DNA van mensen is gaan goochelen en anderszijds de Atlantic Alliance die cybernetics gebruiken en het vervormen van terreinen (Terrain Deformation = TD) tot een strijdkunst hebben verheven. Je begint als Jet Brody aan de kant van de Atlantic Alliance en zult op pad gaan om de strijd tussen de twee proberen op te lossen.

Terrain Deformation is de oogappel van Fracture en deze is bijzonder indrukwekkend. Nadat je de grond hoger of lager hebt gemaakt en hebt ervaren hoe dit voelt begin je pas echt over de mogelijkheden van TD na te denken. Dit is ook erg afhankelijk van de speler, want je kunt zelf bepalen hoe je vecht, of je vecht en wanneer je vecht. Ben jij een meer onderzoekende speler die rustig aan wil doen, gebruik TD dan om vijanden in te sluiten. Met een druk op de trekkers heb je de grond verhoogd en zo je vijanden de weg geblokkeerd. Ook kun je het terrein onder de vijand verhogen en hem zo tegen een bovenhangend rotsblok verpletteren. Als je meer van het hardere werk houdt kun je de tegenstanders afschieten en de grond omhoog laten komen en als dekking laten dienen. Gebruik hoge pieken in het terrein om een goede overview te krijgen van het gevechtsveld en doe daar je voordeel mee. De korte tijd dat wij Fracture speelden liet goed zien dat de mogelijkheden legio zijn en dat dit wel eens heel interessant kan zijn. Vooral ook de manier waarop je tegenstanders TD zullen gaan gebruiken maakt de game verrassend en onvoorspelbaar. Je vijanden kunnen namelijk jouw mooi opgetrokken verdedigingswallen kapotmaken of jou ook insluiten. De AI van de tegenstanders is zo gemaakt dat zij reageren op jouw handelen. Maak jij een wand en zien ze dat, dan zullen ze je tegenwerken maar ook zullen ze je proberen in te sluiten als ze daar de mogelijkheid toe zien.  

Je begint de game in een verwoest San Francisco en zult de laatste missies in Washington DC spelen. Er zullen veel verschillende omgevingen en weerselementen zijn die zorgen voor een goede afwisseling. Ook de Terrain Deformation reageert op de verschillende omgevingen. Speel je in een woestijnachtig gebied, dan zal de grond een zonderige textuur hebben terwijl in het besneeuwde Washington de ondergrond veel harder is.

Naast Terrain Deformation heb je ook voldoende andere wapens die je verder helpen zoals de Bangalore Rocket Launcher, Bulldog Rifle, Entrencher, granaten en geweren. Een leuk wapen waarmee we ons prima konden vermaken was de Spike Grenade, een soort van hele lange pilaar die uit de grond oprijst en waarop je kunt staan om boven je vijand uit te komen en hem van boven aan te vallen. Maar ook de Vortex Tornade was indrukwekkend door het maken van een soort magnetisch veld waarnaar de vijand getrokken wordt.

Fracture bevat ook een multiplayer waar bij twaalf spelers tegen elkaar kunnen spelen. De chaos die wij zelf als in de singleplayer wisten te veroorzaken belooft nog meer verwoeste landschappen in de multiplayer. Helaas bevat de game geen co-op modus. Op 31 oktober kunnen wij met de game aan de slag.

Bekijk hier het interview dat we de ontwikkelaar van Fracture afnamen.