Zebra's, neushoorns, leeuwen, pinguïns, ijsberen, dromedarissen, olifanten en apen. Wat hebben al deze dieren met elkaar gemeen? Ze zijn allemaal vertegenwoordigd in Microsoft's Zoo Tycoon, dé dierentuinsimulatie voor jong en oud. Onlangs kwam het tweede deel uit, wat ons reden genoeg gaf om de verrekijker er bij te pakken en deze opvolger eens nader te onderzoeken. Want de baas van een dierentuin spelen, welke dierenvriend wil dat nou niet?

In Zoo Tycoon 2 heb je de mogelijkheid om je eigen dierentuin te onderhouden. Je maakt stallen aan voor de dieren en houdt ze gelukkig door ze van tijd tot tijd een bak met voedsel te geven. Voor de bezoekers doe je ongeveer hetzelfde. Zet hier en daar een hamburgerstand en een ijscokarretje, plaats om de zoveel meter een toilet en ook de bezoekers blijven gelukkig en vrolijk in je park rondlopen. De missiedoelen die gehaald moeten worden zijn behoorlijk standaard en wat dat betreft hebben de die-hard Tycoon-gamers hier dan ook vrij weinig te zoeken. Maar daarover later meer.

Als je Zoo Tycoon 2 voor het eerst start, word je direct verwelkomd met een duidelijke tutorial die alles netjes uitlegt. Nu is deze uitleg in principe niet nodig, want echt moeilijk is de game ook niet, maar voor de jongere gamertjes onder ons komt een tutorial natuurlijk als geroepen. Wat ook gelijk opvalt, zijn de pop-ups, die belangrijke informatie vermeldt en voorzien zijn van een lettertype zo groot als een olifant. Ook de slechtzienden onder ons worden dus niet vergeten kennelijk. Ondanks dat het functioneel kan zijn (belangrijke meldingen missen zal nu niet zo snel gebeuren) is het nou niet bepaald ogenstrelend.

Wat tevens niet bepaald een lust voor het oog is, zijn de graphics. Okay, voor een gemiddelde Tycoon-game zijn de graphics voldoende, maar anno 2004 mogen we toch wel wat beters verwachten. De animaties van de poppetjes en dieren zijn redelijk te noemen, maar ze hebben wel te kampen met een ernstig polygoon-tekort, wat waarschijnlijk zelfs niet door de beste dierenarts verholpen kan worden. De omgevingen zien er overigens wel leuk uit (hetzij een beetje leeg soms) en de interface doet gelukkig wel goed zijn ding: deze werkt prettig en is door iedereen, jong of oud, gemakkelijk te begrijpen. Tevens zijn ze gemakkelijk op te pikken.

Bij een echte dierentuin hoort gebrul, gemekker en geblaat, en al wat niet meer. Helaas zijn deze geluiden amper in de game terug te vinden. Sporadisch hoor je wat beesten kreunen, waarschijnlijk worden ze zelf ook gek van het feit dat het geluid in Zoo Tycoon 2 behoorlijk tegenvalt. Van de bezoekers en je staff hoef je ook weinig te verwachten qua geluid. De educators, zeg maar de gidsen van de dierentuin, hebben de functie om allerlei leuke en spannende verhalen te vertellen aan de bezoekers, maar wonderbaarlijk genoeg hoor je niets uit hun mond komen, terwijl ze toch duidelijk staan te praten. Geen voer voor de audiofielen onder ons dus, al is de muziek in het menuscherm best aardig te noemen. Een van de leukere aspecten van de game, is de mogelijkheid om rond te lopen in je eigen dierentuin. Je kunt de rol van oppasser op je nemen en zo zelf de dieren voeren, ze wassen of de rommel opruimen. Omdat je dit nu allemaal zelf kunt doen, is het aannemen van oppassers c.q. schoonmakers in principe niet eens nodig. Gewoon van tijd op tijd even bij alle dieren langsgaan en ze blijven tevreden. Als je daarna nagaat hoeveel geld je dit bespaart, blijkt al gauw dat het, ondanks dat het een leuke optie is, de gameplay ontzettend gemakkelijk maakt.

Heb je genoeg van al dat schoonmaken en opruimen dan is er ook nog de Photo Challenge. Bij deze uitdagingen is het de bedoeling dat je bijvoorbeeld tien foto’s maakt van ijsberen. Schiet tien foto’s en de uitdaging is voltooid, de mooiste foto’s kun je in een fotoboek opslaan om deze vervolgens met al je vriendjes en vriendinnetjes te delen. Wie wil er nou geen foto van een gelikte ijsbeer met polygoon-tekort boven je bed? Geinige optie voor de kids dus, al is het wel opmerkelijk dat je oneindig achter elkaar foto’s kunt schieten.

Al met al is Zoo Tycoon 2 meer een game voor de kleintjes (of volwassenen met een voorliefde voor dieren). Moeilijk is de game niet en voor diegene die graag dierentuindirecteur wil spelen zonder allerlei ingewikkelde poespas, is deze game een uitkomst. Leerzaam is Zoo Tycoon 2 overigens ook, de bijgevoegde Zoo-Pedia die je elk moment kunt raadplegen is een aangename toevoeging en laat de kinderen op educatieve wijze kennis maken met de dieren. Technisch gezien valt het allemaal tegen en zijn er op dat gebied veel betere Tycoon-games te vinden. Een gemiste kans voor Microsoft dus: het idee is leuk, de uitwerking pakt helaas minder mooi uit.