Men neme de roodharige avonturier Adol Christin, een scherp zwaard en onverkend terrein vol kwaadaardig gespuis. Het recept voor elk nieuw deel in de Ys-reeks (spreek uit als 'ies') is al ruim vijfentwintig jaar hetzelfde. Dus ook in Memories of Celceta, het niet zo nieuwe deel voor de PlayStation Vita. Adols avonturen in Celceta werden namelijk al beschreven in Ys IV: The Dawn of Ys voor de TurboGrafx-16, Ys IV: Mask of the Sun voor de Super Famicom en later nog eens in een remake van laatstgenoemde voor PlayStation 2. Wat Memories of Celceta echter onderscheidt van bovenstaande versies is dat deze wel ontwikkeld werd door Nihon Falcom, de studio en uitgever van vrijwel elk ander deel in de reeks. Memories of Celceta maakt dan ook korte metten met de discussie welke Ys IV superieur is. Dat is deze. Zonder twijfel.

Plotloos genieten

Het avontuur opent met een korte introductie waarin verteld wordt dat Adol onlangs door een ongeluk zijn geheugen is verloren en door de plaatselijke gouverneur op pad wordt gestuurd om de bossen van Celceta in kaart te brengen. Later in de game bereikt het verhaal als vanzelfsprekend de welbekende epische proporties en is het aan Adol om de wereld te redden. Maar met name de eerste uren van Memories of Celceta kennen weinig ontwikkelingen in het plot en dat is allerminst erg, want hoe minder dialoog, hoe meer we kunnen spelen — en daar draait het immers om bij een Ys-titel.

Memories of Celceta schittert op het gebied van gameplay. Het is snel en arcade-achtig, en wordt bijgestaan door de opzwepende synth- en rockmuziek die de serie kenmerkt. De game draait op dezelfde engine als voorganger Ys Seven voor de PlayStation Portable en lijkt in eerste instantie alleen grafisch opgepoetst te zijn. Echter, zodra je de Celcetaanse bossen betreedt, ontdek je dat de gameplay vele malen geraffineerder aanvoelt dan het deed in Seven. Ook de timing van de Flash Guard en Flash Move, het op het laatste moment verdedigen of wegduiken van een vijandelijke aanval om een Bullet Time-moment te activeren, is stukken scherper afgesteld dan in het PSP-deel.

Charmes

Het real-time kunnen wisselen tussen teamleden, de belangrijkste nieuwe toevoeging van Seven, keert in verbeterde vorm terug in Memories of Celceta. Aanvankelijk wordt Adol bijgestaan door informant Duren, specialist in het vechten met de vuist, maar naarmate het avontuur vordert en het duo nieuwe dorpen ontdekt, sluiten steeds meer krijgers zich bij de roodharige avonturier aan. Waar de personages in Seven nagenoeg allemaal hetzelfde speelden en de mechaniek van teamleden voornamelijk bestond om de speler van teamlid te laten wisselen om zo de zwakke plekken van vijanden te raken, zijn in Memories of Celceta de verschillen vele malen groter en ontdek je de charmes van elke vechtstijl naarmate je meer met ze speelt.

Elk personage heeft ook een eigen set Skills, speciale vaardigheden die 'opgeladen' worden met elke gewone aanval; op hun beurt zorgt het inzetten van Skills er weer voor dat de Extra-meter volloopt, waarmee je uiteindelijk een vernietigende aanval kunt inzetten. Door je vingers naar elkaar toe of juist uit elkaar te bewegen op het touchscreen aan de achterzijde van de Vita, bepaal je of teamleden in de aanval moeten of juist aanvallen moeten ontwijken. Het is niet perfect, maar aan het einde van de rit scheelt het toch weer een aantal potions.

Mapperen

Tussen het vechten door moet nog wel dat grote bos in kaart gebracht worden. Gaandeweg ontdek je niet alleen nieuwe dorpen, ruïnes en grotten, maar ook schatkisten en zogenaamde Resource Points, waar je materialen bij kunt vinden om je uitrusting te upgraden of accessoires mee te maken. Je hebt specifieke materialen nodig om bepaalde eigenschappen van je wapens te verbeteren, maar het is een functie die op geen enkel moment in de game noodzakelijk wordt. In plaats daarvan kun je de materialen ook bewaren tot ze nodig zijn in Quests, die centraal vindbaar zijn in elk dorp, of natuurlijk gewoon verkopen en met die opbrengst betere wapens kopen.

Net als het verhaal hebben Ys-titels nooit gedraaid om grafische pracht. Memories of Celceta is hierin zeker geen uitzondering op de regel. Desondanks weet ontwikkelaar Falcom veel te compenseren middels de algehele grafische stijl van de titel. De omgevingen waar Adol doorheen rent zijn adembenemend mooi en je zult meer dan eens stoppen om te genieten van het uitzicht. Enerzijds doet het OLED-scherm van de Vita wonderen voor de Celcetaanse omgevingen, maar anderzijds belicht het ook juist de lage resolutie waar de game op draait.

Dat de game een opgevoerde PSP-engine draait, wordt op die momenten toch wel duidelijk. Verder is de prachtige soundtrack van Memories of Celceta helaas wat kort, zeker voor een titel van ruim twintig uur, maar tegelijkertijd uiterst onmisbaar tijdens het spelen. De voice-acting is echter zo sporadisch en onregelmatig dat de toevoeging ervan eigenlijk de moeite niet waard was. Maar uiteindelijk valt dit allemaal in het niet bij het pure spelgenot dat Ys: Memories of Celceta oplevert. En dat is dan ook de reden dat we deze titel iedere RPG-fan kunnen aanraden.

Geschreven door Guan van Zoggel