We hebben al veel dingen na mogen bootsen in onze huiskamer: zingen, gitaarspelen, dansen. Met Yoostar 2: In the Movies kunnen we daar acteren aan toevoegen. Nu denk je misschien: “Dat kon toch al veel eerder met onder meer You’re in the Movies?”, en dat klopt ook wel een beetje. Maar waar het in You’re in the Movies alleen draaide om je improvisatietalent, gebruikt Yoostar 2 vooral scènes uit bestaande films en series waar acteurs digitaal uit weggewerkt zijn. Aan jou dus de taak om de leegte die een Terminator of Spartaanse soldaat achterlaat zo goed mogelijk op te vullen. Actie!

Rollenspel

Yoostar 2 bevat 80 scènes uit verschillende films en tv-series, eventueel aan te vullen via downloadbare content. De reeds aanwezige scènes zijn gelukkig al enorm gevarieerd: van klassiek zwart-wit materiaal uit films als Frankenstein en Casablanca tot nieuwer werk uit The Hangover en Kick-Ass. Per scène kies je de rol die je wilt spelen (of als je met z’n tweeën speelt: wie welke rol vertolkt). Ieder fragment is voorzien van een moeilijkheidsgraad, die aangeeft hoeveel tekst je op je bord krijgt. Bij de film Blues Brothers kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om als Elwood een complete monoloog af te steken of gewoon stil te zitten tot je “Hit it” mag zeggen, als Jake. Aan het eind van iedere scène word je beoordeeld op onder andere timing, of je de tekst van een ander personage hebt onderbroken en hoe energiek je hebt geacteerd. Improvisatie is toegestaan voor een hogere score, mits je binnen het vooraf vastgestelde frame blijft. Overdrijven is niet altijd de weg naar glorie.

Voor wie niet graag gebonden is aan de vastgestelde paden zijn er twee mogelijkheden. Ten eerste kun je in plaats van een scène een filmset selecteren om je acteerprestaties op te vertonen. Daarmee krijg je als het ware een blanco canvas voorgelegd, om je een minuut lang op uit te leven. Steek bijvoorbeeld van wal op de brug van het ruimteschip Enterprise, of schreeuw het publiek toe in de arena van Gladiator. De andere optie is om in de quickplay-modus niet voor een scripted optreden maar voor Ad lib te gaan. Dat geeft je de vrijheid om het oorspronkelijke script voor je personage te negeren en zelf wat te verzinnen. Dat kan natuurlijk alleen maar hilariteit opleveren, zeker met meerdere spelers, en als je bedenkt dat de filmpjes op YouTube gezet kunnen worden.

Carrière maken

Hoewel Yoostar 2 meer een partygame is, bevat het toch een uitgebreide carrièremodus. In deze modus moet je op verschillende locaties je acteerprestaties tonen op weg naar het einddoel: Hollywood. Goede resultaten spelen naast nieuwe uitdagingen ook extra filmsets vrij. Dit geeft gelukkig nog enige vorm van motivatie om toch nog wat langer door te spelen in je eentje, anders zou het na een paar scènes wel weer leuk geweest zijn. Het niveau neemt geleidelijk toe tijdens je tocht naar Hollywood en wisselt de verschillende mogelijkheden die Yoostar 2 biedt goed af. Je werkt dus niet alleen filmscènes af, maar krijgt ook te maken met improvisatie en zelfs stukken tekst die weggelaten worden uit een script.

Voor het betere acteerwerk van start kan gaan, zul je jezelf eerst door het menu heen moeten worstelen. En dat levert helaas veel meer problemen op dan zou moeten, vooral tijdens de menugedreven carrièremodus. Yoostar 2 maakt gebruik van Kinect dan wel Move en kent dus ook voor zijn menu’s een aangepaste besturing. Vooral met Kinect is het een ramp om door te verschillende opties te moeten navigeren. De knoppen hebben een ‘zuigende’ werking, wat in theorie het selecteren makkelijker moet maken maar er in de praktijk voor zorgt dat je vaak een verkeerd menu in wordt getrokken. Het zuigeffect is zo sterk (en de selectietijd zo kort) dat het soms lijkt alsof het spel zichzelf bestuurt.

Technische beperkingen

Ook Kinect (in het geval van de Xbox 360-versie) brengt de nodige hindernissen met zich mee. Ten eerste moet de chatfunctionaliteit van het accessoire ingeschakeld zijn, anders hoort het spel je niet. Ook neemt de microfoon van Kinect veel omgevingsgeluid mee, waardoor het bijna muisstil moet zijn om niet steeds strafpunten te krijgen voor het zogenaamd onderbreken van de (al dan niet computergestuurde) tegenspeler. Voor een partygame is dit vrij storend, want wie wil er nu stil zijn op een feestje? Gelukkig is het spel vrij coulant met het beoordelen van de door jou ingesproken tekst, en doet het niet moeilijk over bijvoorbeeld uitspraak. Het tijdsbestek waarin je de op het scherm getoonde tekst uit moet spreken is wel vrij beperkt, maar dit levert geen grote problemen op.

Met het goed inspreken van oneliners en andere scherpe zinsneden ben je er helaas nog niet. Ook moet Yoostar 2 de contouren van je lichaam herkennen om het naar een digitale representatie om te kunnen zetten. Het spel vereist hiervoor een bijna perfecte belichting. Zodra de zon net te fel je huiskamer in schijnt of de ruimte net te donker is, heeft het spel de grootste moeite om een fatsoenlijke cut-out van je te maken. De artefacten vliegen je om de oren, waardoor het eindresultaat de illusie verbreekt dat je daadwerkelijk in een scène speelt. En dat is jammer, want een andere drijvende kracht van Yoostar 2 is namelijk de mogelijkheid om je filmpjes direct te delen via sociale netwerken als Facebook en Twitter. Hiervoor wil je natuurlijk wel met uploadwaardig materiaal op de proppen komen, en dat wordt zo niet altijd geleverd. De technische imperfecties zijn misschien punten die je Yoostar 2 niet direct mag aanrekenen, ze vormen wel een smet op de anders zo leuke ervaring, en dienen dus zeker in acht genomen te worden.

De review van Yoostar 2 is gedaan op basis van de Xbox 360-versie, die gebruik maakt van Kinect.