Dat World of Warcraft nog steeds dé MMORPG is, mag geen nieuws meer heten. De trouwe fans worden door Blizzard goed onderhouden, hetzij met updates, hetzij met nieuwe uitbreidingen. De tweede uitbreiding is inmiddels met veel bombarie uitgekomen. Dit keer zwaait Arthas (de Lich King) de scepter in het gebied Northrend, met aan zijn zijde de Scourge. Aan de helden van Azeroth de taak om korte metten met hem en zijn bewind in Northrend te maken.

Het grimmige continent Outland uit de eerste uitbreiding maakt in Wrath of the Litch King plaats voor de uiterst sfeervolle, meestal besneeuwde landschappen van Northrend. Al vanaf het moment dat je het nieuwe continent betreedt, kun je niet ontkennen dat het er allemaal weer zeer gelikt en gedetailleerd uit ziet. Soms is het net alsof je je in een sprookje waant. Elk gebied ziet er namelijk weer anders uit en ze zijn allemaal even prachtig. Op een wat hoger level is het mogelijk om Cold Weather Training te krijgen voor je vliegende rijdier, zodat je Northrend ook van bovenaf kunt bewonderen. Reken maar dat dit een stuk spectaculairder is dan in Outland!

Om baan te kunnen maken voor het grote verkeer dat naar Northrend wil vertrekken zijn er een aantal dingen in Azeroth toegevoegd: een extra zeppelin voor de Horde in Orgrimmar en een heuse haven, die toegankelijk is via een uitgehakt deel van de stadsmuur, in Stormwind City, voor de Alliance.

Omdat tot level tachtig te komen, zijn er weer een ontelbaar aantal opdrachten die je kunt voltooien. Deze variëren meestal van het afmaken van een x-aantal monsters tot het gebruiken van een kanon om zo een honderdtal aan vijanden aan gort te knallen. Af en toe springen er echter zeer aparte opdrachten boven deze uit: zo zul je een keer zonder te weten een verboden vrucht eten, waarna je zelf de ingrediënten voor het drankje moet maken dat de vrucht uit je lichaam zal moeten laten ontslakken. Dit doe je door naar het zogenaamde toilethokje te rennen, waardoor je lichaam zijn werk zal gaan doen. Medespelers die langslopen zullen hun neus er letterlijk voor ophalen! Het is goed dat Blizzard de nodige humor en variatie in de opdrachten heeft stopt, dit om verveling te voorkomen.

Naast het voltooien van opdrachten kun je natuurlijk ook weer losgaan in kerkers, om zo nieuwe uitrusting te vinden voor je digitale avatar. Er zijn weer tientallen bazen die wachten op een confrontatie met de helden en elk vereist weer een andere gevechtstactiek. Elke kerker ziet er qua omgeving en details weer uniek en verfrissend uit. Zo zul je een keer een heus spinnenweb door moeten kruisen waarbij je een weg door hordes spinnen moet banen. Een andere keer kom je in een heus paleis waar je al snel een grote draak in het ijs bevroren ziet. De enige manier om het ijs te breken is door eerst de andere bazen te verslaan. En dit is slechts het topje van de ijsberg.

Overigens zijn de kerkers makkelijker geworden. Hierdoor zullen de casual spelers wat meer aan hun trekken komen, maar zullen de hardcore spelers de uitdaging wellicht een beetje missen waardoor het fun-gehalte voor hun wat omlaag kan gaan. Ongetwijfeld zullen de moeilijkste kerkers, die alleen toegankelijk zijn voor spelers die level tachtig hebben gehaald, meer bieden voor dit type speler. Het is begrijpelijk dat Blizzard dit heeft gedaan, omdat het spel natuurlijk voor iedereen leuk moet zijn. Keihard werken voor een uitrustingset die maar weinig spelers hebben geeft immers een stuk meer voldoening.

Uiteindelijk draait het in de expansie om de uiteindelijke epische confrontatie met Arthas, de Lich King. Je zal zijn tronie ook meerdere keren in het spel voorbij zien komen. Door bepaalde opdrachten met succes te vervullen, kom je namelijk via ingame filmpjes meer over het plot te weten. Omdat dit weinig tot niet in The Burning Crusade zat, had je niet bepaald het gevoel dat je deel uitmaakte van het verhaal. Je deed gewoon je opdrachten en uiteindelijk kwam je wel bij de grote leider van het hele gebeuren uit. Dat is dus dit keer minder het geval. Je werkt jezelf als het ware naar het grote moment toe. Deze opdrachten zijn een zeer welkome afwisseling, want ze voelen meer episch aan en geven je het gevoel dat je inzet er echt toe doet.

Er zijn weer talloze nieuwe vaardigheden bijgekomen bij iedere nieuwe klasse. Sommige springen er echt uit: een Warrior heeft namelijk de optie om een Two Handed Weapon in één hand te dragen en een Hunter kan exotische dieren temmen (neem nu bijvoorbeeld een tweekoppige hond van lava). Nog een voorbeeld is de Warlock, die tijdelijk in een demoon kan veranderen om zo zijn uitrusting zó te versterken dat hij sterkere vijanden tijdelijk makkelijk aankan. Dit zijn slechts enkele van de tientallen nieuwe vaardigheden. Het is echter de vraag of het de balans van de klassen niet verstoort, want het balanceren van klassen is namelijk iets wat Blizzard nog niet helemaal tot in de puntjes beheerst. Als het inderdaad de klassen verstoort dan twijfelen we er niet aan dat er spoedig genoeg patches zullen komen om dit te verhelpen.

Alsof dit nog niet genoeg is heeft Blizzard besloten er een nieuwe klasse bij te voegen: de Death Knight. Dit is een dienaar van Arthas die op level 55 begint. Spelers kunnen deze pas vrijspelen als ze dit level hebben behaald op een vorige avatar. De Death Knight heeft zijn eigen unieke opdrachten in het begin van zijn carrière die stuk voor stuk een genot zijn om te voltooien. Gaandeweg kom je ook steeds meer over de Death Knight en Arthas te weten. Als deze opdrachten zijn gedaan, volgt nog een spectaculaire confrontatie en dan is het tijd om je tussen de andere spelers te mengen en jezelf naar level 80 te hijsen. Als je kiest om als Death Knight door het leven te gaan, geniet je een combinatie van warrior en caster (meer op Warlock gericht). Door deze combinatie voelt de Death Knight zeer fris aan en is hij daarom zeker de moeite waard om een keer uitgeprobeerd te worden.

Ook aan de professions is gedacht. Dit zijn bepaalde banen die je kunt leren zoals Skinning, Mining en Leatherworking. Op hogere levels kun je ditmaal veel meer geld verdienen, omdat de meeste voorwerpen niet meer persoonsgebonden zijn. Als beginnende speler waan je jezelf dus in een snoepkraam bij het kiezen van een nieuwe profession.

Je zal het geld nodig gaan hebben mits je de echt toffe voorwerpen wilt beheren. Een tipje van de sluier is bijvoorbeeld een mammoet waar je met meerdere spelers op kunt zitten. Als je echter geen bijrijders ter beschikking hebt, kun je zogenaamde vendors op hun zitplaatsen zetten, waar je voor weinig geld eten, kogels en dergelijke kunt kopen. Zeer handig, omdat je niet steeds naar een dorpje hoeft om jezelf te voorzien van nieuwe spullen. En wie weet kun je lagere level spelers hun geld uit de zakken troggelen door als taxi je brood op te plank te krijgen. Je bent echter wel rond de 19.000 goud kwijt voor de genoemde Mammoet, dus dat wordt even doorsparen. Dit is slechts één voorbeeld van de talloze nieuwe dingen in de uitbreiding. Ook niet onbelangrijk is de nieuwe optie om je digitale held naar de kapper te brengen voor een uitgebreide knipsessie. Met een beetje mazzel kun je zelfs, mits je de juiste kapper vindt, ook naar As The World Turns kijken.

Verder is er het zogenaamde Achievement-systeem bijgekomen. Deze lijkt zo schaamteloos uit Warhammer Online te zijn overgenomen, maar beter goed gejat, dan slecht bedacht. Deze achievements gelden ook voor de normale wereld en voor The Burning Crusade. In totaal zijn er zo'n 745 achievements vrij te spelen, dus de echte verkenners en onderzoekers kunnen hun lol niet op.  Het systeem voelt fris aan, want er zitten zeker originele en grappige opdrachten tussen, maar je kunt ze niet allemaal zien, om ze zo één voor één af te kunnen gaan. Sommige opdrachten zijn namelijk geheim en zul je dus zelf uit moeten zoeken.

Bepaalde opdrachten die je hebt vrijgespeeld geven je een titel die je achter je naam kunt zetten. Een voorbeeld is Jenkins, natuurlijk afgeleid van de overbekende Leroy Jenkins. Voor wie zich afvraagt wie dit is: het is een naam die je aan iemand toewijst als deze zich niet aan de gevechtstactieken houdt en zichzelf vol in het gevecht stort, waarna hij de groep dood laat gaan. Vraag is natuurlijk of je nog wel toegelaten wordt tot een groep die naar een kerker gaat als je Jenkins achter je huidige naam hebt staan, dus je moet zorgvuldig met je vrijgespeelde titels omgaan.

De muziek is wederom goed. Het is altijd fijn als je jezelf in een kerker bevindt en de muziek steeds meer adrenaline bevat of juist meer een orkestachtige kant opgaat met een epische ondertoon. Over hoe de kerkers op level tachtig zijn valt nog niet echt te zeggen. Daar valt later pas goed over te speculeren. Als we echter naar de vorige uitbreiding en naar het originele universum kijken, dan hoeven we van Blizzard geen troep te verwachten.

Het moge duidelijk zijn: met Wrath of the Lich King houdt Blizzard World of Warcraft ver bovenaan de lijst. Door de vele nieuwe mogelijkheden zal je als speler niet uitgekeken raken, en weer maanden, zo niet jaren zoet zijn. Beginnende spelers zullen helemaal lang bezig zijn om elk hoekje en gaatje in het spel verkennen. Klein nadeel is natuurlijk dat je (net zoals in Burning Crusade) geen optimale toegang hebt tot de nieuwe uitbreiding als je het benodigde level nog niet hebt.