Wipeout Pure was een van de eerste games die liet zien waartoe de PSP werkelijk in staat was. Vooral op grafisch niveau wist de game ons weg te blazen, maar ook andere aspecten toonden wat we konden verwachten van toekomstige PSP-games. De mogelijkheid om nieuwe content, zoals thema's, muziek, voertuigen en tracks te downloaden, waren een toonbeeld van connectiviteit. Maar waar was toch die online mode waar iedereen naar uitkeek? Met de nieuwe Wipeout Pulse doet ontwikkelaar Sony Liverpool een poging zich te revancheren door een online mode toe te voegen. Bovendien wordt ons beloofd dat een aantal nieuwigheidjes de gameplay interessanter moet maken.

De opzet van Wipeout is in Pulse (gelukkig) gelijk gebleven. In de verre toekomst domineert één sport, en dat is de Wipeout Racing League. Deze sport wordt gefinancierd door een aan tal grote conglomeraten die onder hun naam zweefvoertuigen inzetten in de races die worden georganiseerd. Deze races vinden plaats op circuits die gelegen zijn in grote steden en andere toonaangevende plekken op aarde. De schepen racen voor de eerste plaats, maar dit is moeilijker dan je zou denken. Door over zogenaamde pads (niet van het type Kanis en Gunnink) te zweven kunnen wapens worden verkregen om de tegenstander neer te schieten. De tegenstanders kunnen ditzelfde natuurlijk ook proberen.

Meteen als je begint met spelen, valt op dat de besturing onder handen is genomen. De voertuigen liggen in Pulse veel losser op de weg en voelen zwaarder aan. Dit komt het vlieggedrag alleen maar ten goede en de voertuigen voelen intuïtiever aan. Hoewel de besturing in Pure ook goed was, plakten de zwevers in die game toch wat teveel op de weg. De verbeterde besturing in Pulse voorkomt dit, waardoor bochten veel soepeler kunnen worden genomen. Als je het goed doet, kan praktisch elke bocht met een vlugge stuurbeweging en een korte klik op één van de luchtremmen perfect worden genomen. Als beginner zul je hier moeite mee hebben, maar het is mooi om te zien dat het leren van de tracks en doorzettingsvermogen worden beloond.

Mag-strips lappen zwaartekracht aan hun laars

De ontwikkelaar heeft het plakkerige weggedrag van de voertuigen uit Pure niet helemaal in de steek kunnen laten. Zogenaamde mag strips zijn namelijk op verschillende plekken op de tracks neergelegd. Deze mag-strips hechten de schepen volledig vast aan het wegoppervak en stellen je in staat extreme loopings te nemen of zelfs langere tijd ondersteboven te vliegen. Een race wordt daarnaast ook nog eens interessanter gemaakt door soms maar een helft van het wegdek te bedekken met een mag strip. Je staat dan voor de keuze: ga ik voor de makkelijke maar langere route, of voor de korte maar meer gevaarlijke route zonder mag-strip? De uitwerking van deze strips op de kwaliteit van de gameplay is zeker een goede. Tracks en de races die erop worden gehouden zijn er interessanter door geworden en laten je keuzes maken die het racen spannender maken.

Races in Pulse worden ingedeeld in vier moeilijkheidsgraden, namelijk Venom, Flash, Rapier en Phantom. De grote variabele in dit systeem is de snelheid waarmee je over de circuits heen vliegt. Venom is voor praktisch iedereen te behappen, maar vanaf Rapier wordt er van je verwacht dat je de lay-out van een circuit redelijk in de smiezen hebt. Phantom is voor de echte die-hards. De mensen van Sony Liverpool zijn er goed in zijn geslaagd het voor beginners toch makkelijker te maken dan voorheen. Dankzij een nieuw progressiesysteem is het veel makkelijker circuits te leren kennen alvorens wordt overgegaan op een hogere moeilijkheidsgraad. Door verderop in de game circuits te introduceren onder Rapier, die eerder al vaker in Venom en Flash zijn gedaan, kan op een geleidelijke manier de lat hoger worden gelegd.

Chaos in Eliminator

Behalve simpelweg racen, zijn er ook nog andere bezigheden in Pulse. Als eerste is er de Zone-mode. In deze mode wordt een track opgedeeld in een aantal zones die moeten worden gepasseerd. Het wordt echter steeds moeilijker om netjes het circuit rond te vliegen, omdat je voertuig telkens sneller vliegt. De bedoeling is zoveel mogelijk zones te voltooien voordat je jezelf kapot hebt gevlogen. Eliminator, een mode die in Wipeout 3 werd geïntroduceerd, is weer terug. Het principe is simpel. Je krijgt een oneindig aantal ronden en een maximum aan 10 kills om te behalen. Degene die het eerst 10 anderen heeft omgebracht, is de winnaar. Niets moeilijks aan en heel erg verslavend. Speed Lap en Time Trial zijn twee modes waarin je zonder tegenstander een zo snel mogelijke tijd neer moet zetten. Het gaat hier respectievelijk om het neerzetten van de snelste rondetijd en het neerzetten van de snelste tijd over een aantal ronden. Head to Head is de laatste mode die je laat uitkomen tegen één tegenstander. De eerste die over de finish komt, heeft gewonnen. Wapens staan uit tijdens deze race. Je hoeft je in Wipeout Pulse dus niet te storen aan het gebrek aan variatie. Om de levensduur te verlengen, heeft Sony Racebox geïntroduceerd. Deze optie laat de speler zijn eigen races, gametypes en toernooien opzetten. Extra races zijn vrij te spelen voor gebruik in Racebox door deze in de campagne te voltooien. Dit geeft extra impuls aan de behoefte om verder te spelen. Deze impuls wordt overigens ook verder vergroot door de speler te belonen met extra skins voor de voertuigen. Als je bijvoorbeeld speelt met een bepaald team krijg je voor alleen dat team zogenaamde 'loyalty points'. Bij het behalen van een aantal van deze punten krijg je extra skins en alternatieve uitvoeringen van schepen.

Zet je eigen races op in Racebox

Hoewel de opzet van de game niet bijster veranderd is, is de AI van Wipeout wel onder handen genomen. In eerdere delen was de AI eigenlijk maar oneerlijk bezig. De tegenstanders die eerste lagen, vlogen direct na de start met bovenmenselijke reactiesnelheid ervandoor om pas tegen het einde van de race ingehaald te kunnen worden. Dit was een kunstmatige manier van de makers om de race tot het einde spannend te houden. Met Pulse is de AI er zeker op vooruit gegaan. Nog steeds vliegen een paar schepen er bijzonder snel vandoor, maar het is zeker geen uitzondering dat het hele veld dicht bij elkaar zit. Het gevolg is dat de AI ook op elkaar schiet en zeker niet alleen jou op de korrel heeft. Ook zorgt het ervoor dat de computer-tegenstanders veel menselijker aanvoelen. Het is heel vermakelijk om in de verte twee schepen het met elkaar aan de stok zien hebben, terwijl je er als lachende derde voorbij vliegt.

De mogelijkheid om het online tegen elkaar te kunnen opnemen, is misschien wel hetgeen waar de meeste Wipeout-fans naar hebben uitgekeken. En eindelijk is het zover. Met maximaal acht spelers tegelijk is het mogelijk om het via het Sony-netwerk tegen elkaar op te nemen. En ik kan je vertellen dat de hooggespannen verwachtingen zeker zijn ingelost. Hoe goed de AI ook is, er kan niets op tegen de agressie en kunde van een echte tegenstander. Bovendien is de voldoening alleen maar groter om op de tweede positie op het laatste rechte stuk nog net een boost te kunnen inzetten, waardoor je de overwinning nog net uit handen van je tegenstander kunt grissen.

Er zijn online wel een paar kleine nadelen te bespeuren die ondanks de primeur van de online mode in Wipeout toch besproken moeten worden. Zo is de wachttijd van zo'n 40 á 50 seconden die wordt opgelegd alvorens kan worden teruggekeerd naar de lobby veel te lang. Deze lange wachttijd zorgt ervoor dat spelers uit de lobby stappen en op zoek gaan naar een andere opgezette game. Ook is er geen optie om buddies toe te voegen, wat ervoor zorgt dat je eigenlijk altijd tegen willekeurige mensen speelt. En waarom kunnen we Eliminator niet online spelen? Positief is wel weer de mogelijkheid om al je tijden en ghost replays te uploaden naar de officiële site. Op deze site is het ook nog eens mogelijk om met een editor je eigen skins voor elke schip te maken. Deze crossover tussen internet en een handheld game is geloof ik zelfs een eerste te noemen in zijn soort.

Audiovisueel kent Wipeout Pulse zijn gelijke niet op de PSP. De circuits zien er rijk en supergedetailleerd uit. Tel daarbij de overvloed aan effecten toe in de vorm van explosies, real-time vervormingen, mist en regen, en het mag een wonder wezen dat de framerate lekker soepel blijft. Heel soms begint het beeld wat te stotteren, maar alleen als het complete chaos is op het scherm. Het geluid is al van even hoge kwaliteit. De effecten klinken solide, maar vooral ook de andere aspecten van de audio trekken de aandacht. Zo is er een solide soundtrack te beluisteren die bestaat uit pakkende electro nummers. En als je de soundtrack uit wilt breiden, kan dat ook, want je kunt gewoon je eigen mp3's afspelen in Pulse. Het enige wat je moet doen is een mapje WIPEOUT toevoegen aan de muziekmap die op je memorystick staat. De nummers die daar in worden geplaatst, kunnen worden toegevoegd aan de playlist. Sfeer verhogend is ook de commentaarstem die met z'n mechanisch aandoende klank een beschrijving geeft van het circuit waar je op gaat racen. Nostalgische gevoelens borrelen ook weer op, want de vrouwelijke computerstem uit de vorige delen is ook weer aanwezig.

Finish

Zonder te overdrijven is te stellen dat Wipeout Pulse de meest complete PSP-game is die tot nu toe op de markt is gekomen. De game biedt naast een solide gameplay enorm veel variatie en weet door extra toevoegingen de speelduur eindeloos te verlengen. Een skin-editor en de mogelijkheid om ingame screenshots te nemen, houden je ook wel even bezig.  De belofte van nieuwe downloadbare tracks en voertuigen is eveneens iets dat je terug laat komen naar de game. Het afwezig zijn van de Eliminator-mode en een aantal andere minpuntjes zorgen wel voor dat het online-aspect niet helemaal perfect is, maar zoals het nu is wel wel verslavend is.