Het is zo makkelijk om iets maar in een hoekje te duwen, want dan hoef je er niet meer over na te denken. Kleurrijk? Oh kinderachtig. Abonnement? Oh afzetters. Quests? Oh WoW-kloon. Ja, je kunt WildStar heel makkelijk afserveren als de zoveelste ‘mmo zoals World of Warcraft’, maar dat zou vreselijk kortzichtig zijn.

Er gebeurde met ons iets bijzonders tijdens het spelen van WildStar. In plaats van het gebruikelijke gevoel dat we een to do-lijstje afwikkelden, vergaten we vrij snel dat er zoiets was als een verzameling taken, statistieken en drop rates. In plaats daarvan renden we vol verwondering door de groene bossen van de planeet Nexus, waar we van de ene verbazing in de andere vielen. Want hoe traditioneel WildStar ook is in zijn basisontwerp, het spel ontstijgt dit door de enorme hoeveelheid geweldige ervaringen die het ons voorschotelt. Alles in het spel is er op gericht om te vermaken. Niets voelt als een ‘klus’, er is altijd wel een twist in de bezigheden en er is altijd wel iets in de buurt van onze huidige taak die ons afleidt en een onverwachte richting op stuurt.

WildStar

WildStar speelt zich af op de planeet Nexus, waar twee facties met elkaar strijden om de geheimen van deze wereld te veroveren. De Dominion is een machtig en (vanuit zeker oogpunt) kwaadaardig leger dat Nexus voor zijn snode plannen wil inzetten. De Exiles zijn een zooitje ongeregeld die door de Dominion worden opgejaagd. Je zou ze ‘de goeien’ kunnen noemen.

De twee facties zijn er uiteraard voor de onvermijdelijke speler versus speler-gevechten en ze hebben elk een eigen verhaallijn. Hierbij is het verhaal van de Dominion wat humoristischer, maar beide hebben hun geweldige momenten. Let goed op bij het kiezen van je factie, want het is niet mogelijk om samen te spelen met iemand van de andere kant.

Spel

Na de onvermijdelijke tutorial kunnen we eindelijk de echte spelwereld in. De eerste indruk is er een van déjà vu. Kleurrijke landschappen, een ietwat overdreven tekenstijl en computerpersonages met een uitroepteken boven hun hoofd doen natuurlijk meteen denken aan World of Warcraft. Het spel heeft in feite hetzelfde skelet als basis, maar voegt daar zoveel dingen aan toe dat al snel duidelijk is dat we ons niet in Azeroth bevinden. WildStar verhoudt zich tot World of Warcraft zoals Halo tot Doom.

Gevechten

Het vechten in WildStar is bijvoorbeeld een van de leukste manieren om tegenstanders naar de andere wereld te knallen die we in een mmo hebben gezien. In plaats van statisch op je plek te blijven en je spreuken af te vuren, dien je werkelijk op de tegenstander (of je bondgenoten) te mikken. Een aanval of geneesvaardigheid toont namelijk een kleurvlak op de grond die aangeeft waar het effect straks te voelen is. Wie in een rood vlak staat krijgt klappen, wie in groen staat wordt genezen.

WildStar

Je kunt aanvallen ontwijken en de plekken opzoeken waar je een voordelig effect kunt ervaren. En natuurlijk kun je ook lopen tijdens het afvuren van je spreuken en wapens. Hierdoor zijn de gevechten in WildStar zo dynamisch als een actiespel. Guild Wars 2 deed al een stap in die richting, maar WildStar gaat een aantal stappen verder dankzij nog meer snelheid en door met kleurvlakken snelle tactische beslissingen uit te lokken.

De wereld

Hoewel de spelwereld van WildStar minder dynamisch is dan die in Guild Wars 2, voelt hij toch veel levendiger aan dan bij de meeste andere mmo’s. Dat komt door de enorme hoeveelheid geheimen die er te ontdekken zijn. Dit varieert van kleine elementen zoals planten met speciale gunstige of negatieve effecten tot hele gebieden die je alleen vindt als je er je best voor doet. Bovendien zijn er heel wat ‘uitdagingen’ te ontdekken die pas starten als je een bepaalde handeling verricht. Het doden van een monster kan bijvoorbeeld een uitdaging starten waarin je binnen de tijd een bepaald aantal van datzelfde monster moet uitschakelen. Door de tijdsklok is dit een behoorlijke adrenaline-kick. De tijdslimiet is namelijk altijd heel krap.

Maar gaandeweg komen we ook bizarre gebeurtenissen tegen. Zoals het dorp met buitenaardse paashazen, die ons aan een lolly laten likken die hallucinaties oproept. Vervolgens moeten we in die hallucinatie binnen de tijd nog een aantal lollies vinden en likken. Ja, bizar. Maar wel heel erg leuk en een onderbreking van de ‘gebruikelijke’ avonturen. Als er al zoiets als ‘gebruikelijk’ is in deze game.

Het leuke is dat geen van de taken te vaak herhaald wordt en dat er steeds elementen zijn die ons van het pad af brengen. Zoals paddenstoelen die ons hoog laten springen om opeens hele nieuwe gebieden te ontdekken. Of de diverse uitdagingen die bij ons ‘pad’ horen.

Paden

Want elke speler kiest naast zijn class ook een path. Dit pad bepaalt wat je bonusmissies zijn en dus waar de nadruk van je speeltijd op ligt. Want naast de standaard quests die voor iedere speler open zijn, zijn er de path quests die specifiek binnen een interesseveld passen. De Explorer gaat bijvoorbeeld nieuwe gebieden en ontdekken, de scientist scant de omgeving en leert zo meer geheimen van de wereld, de warrior doet veel meer gevechtsmissies en de settler bouwt structuren waar andere spelers ook voordeel van hebben. Structuren zoals extra taxi routes of zelfs hele nieuwe questgevers.

WildStar

Als er één ontwerpbeslissing is van ontwikkelaar Carbine die we niet snappen, dan is het dat je dit pad al moet kiezen bij het creëren van een personage en daarna niet meer kunt wisselen. Je moet dus maar hopen dat jouw keuze past bij wat je echt wilt doen. Wij hadden liever gehad dat alle paden open waren en dat je ze kon levelen door vooral die dingen te doen die je het leukst vindt. Het systeem zoals het nu is functioneert echter prima. Dat komt vooral omdat de missies van je pad ook weer vol variatie en ontdekking zitten. De ontwikkelaars doen er alles aan om het gevoel van ‘been there done that’ te voorkomen.

Groepscontent

Zo ook in de groepscontent. Natuurlijk heeft het spel dungeons, maar ook hierbij zijn allerlei variaties te vinden. Adventures bijvoorbeeld, die het midden houden tussen de skirmishes in LOTRO en de scenario’s in World of Warcraft. Met je groep ga je op een avontuur waarin je nu eens niet enkel trash mobs en boss monsters tegenkomt, maar gehele nieuwe spelsystemen zoals het ontwijken van sluipschutters, katapulten en wat de ontwerpers wel niet kunnen bedenken. Het zijn feitelijk minigames maar dan, erm… niet zo mini. De adventures draaien allemaal rond een eigen verhaal, waarbij een kunstmatig intelligent wezen de spelers aan een reeks tests onderwerpt in een soort virtuele werkelijkheid. Ja, inderdaad: virtuele werkelijkheid binnen een virtuele werkelijkheid. Wildstarception. Dungeons zijn kleurrijk en spannend en meer een traditionele mmo-ervaring. En PvP biedt de gebruikelijke grote en minder grote arenagevechten.

De mindere kant

Hoewel het merendeel van onze ervaring met WildStar positief is, zitten er nog wel een aantal bugs en glitches in het spel. Tijdens PvP bleef bij ons bijvoorbeeld regelmatig het ‘breek de verdoving’ interface-element op het scherm hangen, ook al was het effect weg. Heel irritant.

Ook bleek ons commentaar in de laatste preview (“het spel draait als een zonnetje”) enigszins voorbarig. Want hoewel het merendeel van het spel (waaronder PvP) heel goed draait, met een framerate van boven de 30 FPS, kwamen we ook op plekken waar het spel plots in een diavoorstelling veranderde. Het gekke was dat dit niet eens enorm complexe taferelen waren. Een recente hotfix lijkt een deel van de problemen te hebben opgelost, maar we horen nog steeds van spelers met Radeon-videokaarten die geen optimale ervaring hebben.

WildStar

Abonnement

Een ander punt waar we twijfelachtige gevoelens over hebben is het abonnementssysteem. Het is nogal wat als een mmo in 2014 nog een vast bedrag per maand vraagt. Daarmee zeg je eigenlijk: dit spel is net zo goed/beter als World of Warcraft, EVE Online en Final Fantasy XIV. Een claim die natuurlijk erg moeilijk hard te maken is.
Wij zijn echter inmiddels van mening dat die claim voor WildStar wel te verdedigen valt. Dit is werkelijk het soort mmo waardoor je geen andere er naast nodig hebt. Er zit zoveel in het spel dat dit alle verlangens kan bevredigen. En er is geen ‘cash shop’ aanwezig, wat ook wel weer verfrissend is. Dit zorgt er voor dat alles in het spel ontworpen is vanuit de gedachte: ‘is het leuk?’. Niet ‘is hier extra geld uit te persen?’.

Wij zijn in elk geval van mening dat WildStar het soort spel is waar mmo-liefhebbers op zitten te wachten. Dit is een spel voor spelers die zich diep willen onderdompelen in een nieuwe wereld. Een wereld waar eindelijk ook eens wat valt te lachen. En een wereld waarin zo veel te ontdekken is dat het spelen weer een gevoel van verwondering en plezier geeft zoals we dat al heel lang niet in een mmo hebben gehad.