Review
We Happy Few

We Happy Few maakt ons niet superblij

Als overleven een klusje wordt

Geschreven door Harry Hol op

Conclusie

We Happy Few heeft een boeiend verhaal en een aantrekkelijke stijl. Helaas hinkt het op twee gedachten, waardoor geen van beiden echt tot zijn recht komt. Het verzamelen en craften voegt weinig meer toe dan frustratie en de gevechten zijn helaas weinig bevredigend. We Happy Few is absoluut geen slecht spel, maar had zoveel meer kunnen zijn.
6,5
Score
65
Score: 65
  • Pluspunten
  • Sfeer, verhaal, stijl
  • Minpunten
  • Survival-mechanics zijn vervelend, gevechten voelen leeg
Een ijzersterke sfeer en een verhaal vol wendingen en diepgang moet haast wel een boeiend, door Bioshock geïnspireerd avontuur opleveren. Behalve als je er een survivalgame van maakt, misschien.

Je begint het spel als Arthur, een saaie ambtenaar die als taak heeft oude nieuwsberichten te censureren. De sfeer is die van de jaren ’60 en de mechanische ‘computers’ doen erg denken aan de film Brazil. Hier houden de overeenkomsten niet op. We Happy Few speelt zich af in Groot-Brittannië in een alternatieve tijdlijn. De bevolking wordt onder de duim gehouden met leugens en drugs, en wie niet braaf zijn Joy-pillen slikt, wordt onmiddellijk als verrader gezien. Na de eerste paar minuten verandert er veel voor Arthur, wiens door Joy onderdrukte herinneringen naar boven komen, wat hem er toe verleidt zijn pillen niet meer te slikken. Arthur ontvlucht zijn dagelijks bestaan en moet overleven in de buitenwereld, waar hij diverse personages ontmoet die hem zijmissies geven terwijl het hoofdverhaal zich langzaam ontwikkelt.

In eerste instantie voelt het spel als een Britse Bioshock, met goed schrijfwerk vol bijtend sarcasme en typisch Britse ironie. Dit wordt versterkt door dagboekfragmenten en andere teksten die je her en der vindt en die de wereld verder invullen. Wat ook lijkt op Bioshock is de constante zoektocht naar materialen in vuilnisbakken, bureaus, kasten en wat al niet meer.

De meeste dingen die je vindt zijn echter niet klaar voor gebruik. We Happy Few heeft een crafting systeem, wat betekent dat je nieuwe wapens, medicijnen en andere hulpmiddelen kunt maken naar gelang je de ingrediënten en recepten hebt. Daarnaast zijn er overlevingsmetertjes die je honger, dorst, slaap en Joy (je drugsgebruik) bijhouden. Bovendien gaan je wapens stuk, waardoor je altijd aan het zoeken bent.

We Happy Few
We Happy Few
We Happy Few

Survival

Zowel het craften als de overlevingsmeters doen het spel helaas geen goed. Het verkennen van de (grotendeels procedureel gegenereerde) wereld bestaat uit het constant leegroven van zo veel mogelijk huizen en containers, om te voorkomen dat je meters leegraken, of dat je geen sterk genoeg wapen bij je hebt. Hoewel je niet doodgaat aan honger of dorst, levert het negeren van deze statistieken wel negatieve bijwerken op, zoals minder lang kunnen rennen. Joy is hier een ander geval. Het slikken van Joy zorgt er voor dat andere bewoners je grotendeels met rust laten. Als de Joy uitwerkt, wordt je herkend als ‘downer’ en wordt je aangevallen.

Het constant verzamelen van materialen wordt extra vervelend wanneer je tegen de onvermijdelijke inventory-limiet oploopt, waardoor je opeens moet kiezen wat je achterlaat en wat je meeneemt. Die limiet wordt gedeeltelijk opgevangen door een eindeloze kluis die je aantreft in safe rooms. Alles wat je daar in dropt, is in alle andere kluizen toegankelijk.

Maar je hebt niet altijd toegang tot je kluis, wat toch weer zorgt voor irritante ‘je kunt niet rennen want je draagt te veel’-momenten. Dit zou op zich niet zo erg zijn, ware het niet dat voortgang in bepaalde opdrachten steunt op het kunnen craften van bepaalde voorwerpen. En hoewel je meestal in de buurt van een obstakel genoeg spullen kunt vinden om voortgang te boeken, zijn er momenten dat je echt op speurtocht moet om de benodigde materialen te zoeken. Wat het craften vooral doet, is het spel vertragen. Het voelt als onnodige bezigheidstherapie die bestaat om de procedureel gegenereerde wereld bestaansrecht te geven.

We Happy Few

Paraplu

Een ander aspect van het spel dat niet goed uit de verf komt, is het vechten. Je hebt geen vuurwapens tot je beschikking en moet het dus doen met vuisten of slagwapens. Er zit wel wat variatie in de slagwapens. Zo kun je behalve standaard knuppels ook stroomstootwapens maken. Toch blijft het vechten een wat onbevredigende bezigheid. Je klikt op de linker muisknop om te slaan, de rechter is om te pareren. Slaan kost uithoudingsvermogen, en als dat metertje leeg is kun je even niet uithalen. In de praktijk is een gevecht vooral een kwestie van heel veel klikken, wachten op het aanvullen van de meter en nog eens veel klikken in de hoop dat de ander neer gaat voor jij het loodje legt. Er zit weinig tot geen strategie in. Hoewel het natuurlijk heel Brits is om een vijand met een paraplu te lijf te gaan, is het jammer dat er niet meer diepgang in het vechten zit.

Overigens krijg je wel de beschikking over wapens waarmee je vijanden op afstand kunt aanvallen: granaten en pijltjes. Die laatste kun je ook vullen met een verdovend middel, mits je de juiste ingrediënten hebt. Uiteindelijk verworden de meeste gevechten toch tot de hierboven beschreven klikpartij, tenzij je de benen neemt.

En hier blijkt dat de kunstmatige intelligentie niet erg goed is. Als je uit het zicht bent en je je in een vuilnisbak verstopt, ben je veilig. Punt. Geen reden tot zorg, gewoon wachten tot de vijanden weg zijn. Die zwakke AI is ook van kracht tijdens de vele sluippartijen. Vijanden zijn heel makkelijk op een dwaalspoor te brengen door een fles in tegenovergestelde richting te gooien. Als je eenmaal door hebt hoe je de soldaten of politiemannen moet bespelen, valt een deel van de spanning weg.

We Happy Few

Goed

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. Want hoewel het deel van de game dat procedureel gegenereerd is lijdt onder de hierboven beschreven zwakheden, zitten er ook voldoende gebieden in die wel door mensenhanden zijn gemaakt. Hier tref je dan ook de meest interessante uitdagingen en komt de game opeens wél heel dicht bij dat Bioshock-gevoel. De tijd die je in die door mensen ontworpen levels doorbrengt, maakt veel van de irritaties goed.

Ook sterk is het schrijfwerk. Het verhaal zit erg goed in elkaar. Arthur is niet het enige personage dat je bestuurt. Er zijn in totaal feitelijk drie verhaallijnen die wel met elkaar te maken hebben, maar elkaar niet rechtstreeks beïnvloeden, en stuk voor stuk zijn het interessante personages met eigen doelen en zijmissies.

Keuze

De ontwikkeling van We Happy Few begon met het doel een pure survivalgame te maken, maar Early Access-spelers smeekten om een verhaal. De ontwikkelaars hebben die vraag serieus genomen en de unieke wereld met zijn bijzondere stijl komt hierdoor ook goed tot leven. Het lijkt er alleen een beetje op alsof de game hierdoor in een identiteitscrisis is beland. De sterke verhaallijnen en het survivaldeel sluiten nergens op elkaar aan. Het één zit het ander vooral in de weg.

We Happy Few was een stuk sterker geweest als die survival-mechanics er in zijn geheel uitgesloopt waren, en de game zich op de handgemaakte encounters en uitdagingen had gericht. Dan was de dertig uur durende game misschien ook een stuk korter geweest en daardoor ook sterker. Het is namelijk echt zonde wanneer je midden in het mysterie zit en graag wilt weten wat nou precies achter Arthur’s trauma zit, je er achter komt dat je terug moet naar een weiland en daar een boel kruiden moet plukken om verder te kunnen.

We Happy Few is nu verkrijgbaar voor pc, PlayStation 4 en Xbox One. Voor deze recensie is de pc-versie gespeeld.

Laatste reviews:

Dit artikel delen:

Lees meer

Analist verwacht komst van PlayStation 5 eind 2019 Forza Horizon 2 volgende maand niet meer digitaal te koop
6

Reacties op: We Happy Few maakt ons niet superblij

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • El Ninjo

    • 20 augustus 2018 10:17
    Jammer zeg! Afgaand op de beelden alleen dacht ik meteen aan Bioshock of Dishonored en hoopte ook op een vergelijkbare game, gemiste kans.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • casualkiller

    • 20 augustus 2018 10:24
    Voor een game die eerst 30euro zou gaan kosten , en toen ineens naar 60 ging , heeft compulsion games echt een bagger product afgeleverd. de pc versie draait zelf nog wel aardig maar de console versies zijn om te huilen. De bugs zijn echt erg. (kijk voor de gein maar de jim sterling video op YT lol )

    Gelukkig zijn ze nu een exclusieve studio… hopelijk kan Microsoft ze een goed project geven .. het concept en bioshock achtige gameplay leek me echt te gek .. maar na alles wat ik gezien heb: NEXT.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • clandestine666

    • 20 augustus 2018 12:19
    Ontzettend jammer inderdaad, het ziet er zo leuk uit! Na meerdere (gedeeltelijk) negatieve reviews te hebben gelezen en het craften in games me de laatste tijd (ja, jij No Man's Sky) de neus uit komt, ga ik deze dan helaas maar skippen..

    Bedankt voor de duidelijke review, Harry.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Qinneth

    • 20 augustus 2018 12:35
    Deze game had eigenlijk nog een jaar langer in ontwikkeling moeten zijn, maar ja, het is Gearbox…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Krytuun

    • 21 augustus 2018 13:32
    Een review is natuurlijk maar een mening, een veel gehoord cliche.
    Echter verbaasd het mij dat zo veel mensen (rond het web en oa hier) geen eigen besluit nemen op eigen ervaring maar ALLES laten afhangen van de review.

    Ik heb deze game al 2 jaar in Early Access gespeeld en qua sfeer, verhaal en gameplay geen moment verveeld.

    Er is best een goed spanningsniveau, afentoe wat stroefjes, maar geef Compulsion het voordeel van de twijfel en de oneffenheden zullen gepatched worden. Ik heb de game nooit als onspeelbaar ervaren, verre van zelfs. Nog nooit een vastloper gehad.

    Ik begrijp niet hoe bepaalde series keer op keer hetzelfde kunnen doen en toch hoge cijfers ontvangen, en dit soort games die barsten van kwaliteit maar geen 300 + mensen in een team hebben zoals de gemiddelde EA/UBI/Acti Game, en dan worden neer gehaald op alles.

    Ik heb naast mn Early Access de game nogmaals op disc gekocht puur uit liefde voor deze game.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • revanius

    • 24 augustus 2018 13:29
    @Krytuun daar valt Idd wel wat op te zeggen, ign die madden steeds hoge cijfers geeft. Terwijl er nul procent creatieve invloeden in zitten.

    Maar goed a happy few sloot zich aan met gearbox dus wordt gewoon gereviewed als triple a en van wat ik er van gezien heb is het maar meh. Niet 60 eu waard

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.