"Welcome to picturesque Piñata Island. In its many gardens all matter of pinatas live, dance, and dream that one day they will be chosen to entertain at a party as only pinatas can. Well, most pinatas that is."

Viva Piñata, met al zijn vrolijkheid en fleur is de game om de donkere wintermaanden mee door te komen. Tevens is het de game om als cadeautje onder de kerstboom of in je schoen aan te mogen treffen. Dan weet je dat maar alvast. Deze nieuwe blije happening van de Engelse ontwikkelaar Rare, onder andere bekend van Banjo Kazooie (Nintendo 64) en Kameo (Xbox 360), zal een glimlach op het gezicht van menig gamer tevoorschijn toveren. Rare heeft dan ook de perfecte formule gebruikt om Viva Piñata tot een waar feestje te bombarderen: vreugde, humor, avontuur, diversiteit, aanstekelijke muziek, sfeervolle graphics, een breed scala aan mogelijkheden en een serieuze verslavingsfactor. Verder doet het spel denken aan een kiddy mix tussen Dungeon Keeper en Pokémon, en dat is dan ook precies wat je krijgt.

Tuinieren…

In Viva Piñata draait het om de Piñatas, papieren met snoep gevulde cartoonachtige wezentjes, waarvan er maar liefst 60 verschillende soorten zijn, stuk voor stuk naar een snoepje vernoemd, en allen woonachtig op een eiland. Normaal gesproken leven Piñatas in het wild, maar jij, als tuinier, kan ze overtuigen om in jouw achtertuin te gaan wonen, mits je hun gezondheid waarborgt. Hiervoor is een geschikte tuin een vereiste, met daarin vele vierkante pinometers (nee, niet die van Sesamstraat) aan platgeslagen grond, grasvlakte en vijver, met daarin grassen, planten, bloemen en bomen.

De spade (hier: shovel) is je grootste vriend

Een tuin aanleggen wordt gedaan met alle denkbare gereedschappen, zoals een gieter, waarmee je planten en Piñatas kunt wateren, een zak met graszaadjes (de vertalers vonden een ‘zak met zaadjes’ blijkbaar niet kunnen), en een spade, waarmee je land kunt afgraven en een flinke mep kunt uitdelen. Al deze gereedschappen kun je tezijnertijd upgraden naar geavanceerdere instrumenten. Daarnaast heb je ook nog hekjes en lampjes tot je beschikking.

Dog eat dog…

Iedere Piñata heeft een andere voorkeur aan leefomgeving. Zo is de wormachtige Whirlm al tevreden met een paar meter dorre grond, de vogelachtige Sparrowmint gelukkig met een paar smakelijke Whirlms, de muisachtige Mousemallow blij met een ‘turnip’ bloem en komt de watersalamander Newtgat met een heel eisenpakket aanzetten. Eigenzinnige Piñatas verschijnen pas als er genoeg grasland, of voldoende water, of bepaalde gewassen, of andere Piñata in de tuin te aanwezig zijn.

Piñata maken namelijk allen deel uit van een behoorlijk realistisch aandoende voedselketen, van klein naar groot, van planteneter tot pinata-eter, de een staat op de ander z’n menu. Vosachtige Pretztails eten konijnachtige Bunnycombs, slangachtige Syrupents eten kikkerachtige Lickatoads, die op hun beurt weer vliegende Tafflies en Flutterscotches eten. Dit eten gaat er overigens niet zoals op Discovery Channel aan toe. Als een hongerige Piñata een andere verorbert barst deze open in een aantal appetijtelijke zuurtjes, niets aan de hand dus.

Viva Pinupata!

Toch kan het erg vervelend zijn als een Piñata op een andere Piñata jaagt, vooral als er iets anders dan schransen in de planning stond, zoals een parings…pardon, romantische dans uitvoeren. Als er aan een aantal voorwaarden is voldaan, waaronder het bouwen van een huis, gedaan door Willy (broer van Bob?) de Bouwer, zijn de Piñatas er klaar voor om flink aan het dansen te slaan. Een pikant detail is dat alle Piñatas geslachtloos zijn. Vraag ons dus niet hoe ze überhaupt een romantische dans uitvoeren, maar goed.

Na een minigame, waar je door een parcours moet rennen ala Frogger, om zo naar je geliefde toe te snellen, krijg je een filmpje met daarin feestelijke danspasjes te zien die je als Piñataporno kan bestempelen. Niet dat je veel te zien krijgt, het blijft een spel ook voor kinderen, maar sommige bewegingen zijn ietwat dubieus te noemen. Grappig ook trouwens, want zo haken de slangen zich bijvoorbeeld in elkaar om vervolgens vastgeknoopt te blijven plakken.

Verstrengeld in de liefde

Nadat er succesvol met de heupen gewiegd is, brengt Storkos, een dik mormel dat als ooievaar fungeert, een ei aan huis. Na verloop van tijd komt het ei uit, en breng je een baby Piñata ter wereld. De Piñata heet standaard ‘soort Pinata X’, maar als je dat liever hebt, kan je hem ook zelf een naam geven. De baby Piñata zal snel volwassen worden, en dan ook zelf geslachtsrijp zijn. Piñatas hebben overigens geen lang geheugen, want nu kan de puberende Piñata met zijn eigen ouders een romantische dans aangaan. Een beetje vreemd, maar wel lekker, denken we dan maar.

Losbollig personages…

Naast de eerder genoemde Willy de Bouwer (die van Bob?) en Storkos (niet van Bob), krijg je gedurende je spelavontuur ook te maken met andere kleurrijke en verstrooide personages. Zo heb je Leafos, de eerste helper die je op weg helpt met het bouwen van een tuin en bovendien graag over de andere personages roddelt. Dan is er ook nog Seedos, de man met het zaad. Bloemzaad, welteverstaan, in allerlei speciale soorten en maten. Denk aan madeliefjes, tulpen, rozen, appelbomen en waterlelies. Veel woorden krijg je niet uit hem, maar zijn liefde voor zaad kent geen grenzen.

Ten slotte is er nog de grote baas van het eiland, Jardiniero, hij is vader van de bovengenoemde personen. Jardiniero geeft je spade- en land-upgrades als je in level stijgt. Helaas zijn er naast deze goede helpers ook nog schurken aanwezig, die je maar al te graag in de weg zitten. Vooral Dastardos, die je zieke Piñatas oppeuzelt en later ook Professor Pester, die het heeft gemunt op je meest waardevolle Piñatas, zullen je nog vaak genoeg op de zenuwen werken.

Zure zeikerds…

Alsof dat nog niet genoeg is, zijn er ook boosaardige Piñatas op het eiland te vinden, zogenaamde zure vormen van normale Piñatas. Deze gluiperds molesteren op alle manieren je tuin en je inwoners, en dienen dus zo snel mogelijk aan gort geslagen te worden met je spade. Doe je dit niet, dan ligt je tuin binnen de kortste keren bevuild met ranzige snoepjes en worden je Piñatas ziek en moeten zij weer opgelapt worden door dokter Patch. Als je iets liever en vooral geduldiger bent dan wij, kun je de kwaadaardige Piñatas ook temmen en ontdoen van hun hoge zuurheidsgraad, waardoor ze een zoete toevoeging aan je tuin worden.

Deze zure zeikerds zijn minder lief

Eerlijk zullen we alles delen.

Eerlijk zullen we alles delen, via Xbox Live welteverstaan. Viva Piñata mag dan een spel zijn dat zich voornamelijk op de singleplayer richt, door middel van pakketjes uitwisselen via het postkantoor over Xbox Live, kan je toch een beetje in contact komen met andere tuinders. Zo kan je Piñatas uitwisselen, handig voor als je tuin iets te vol is, of als je die ene Piñata net nog niet hebt. Helaas houdt de internetpret hier ook bij op. Want ookal zal er in de toekomst downloadable content verschijnen, het spelen met anderen zit er jammer genoeg niet in.

Kinderspel of toch voor grote kinderen?

Nu over naar de serieuzer kant van het verhaal. Hoewel je vast hebt kunnen opmaken dat Viva Pinata een hartstikke leuke en zoete game is, kleven er helaas ook wat minpuntjes aan. Of er zitten Syrupents onder het gras, wat jij wil. Hoe dan ook, tijdens het spelen doemde soms de vraag op of Rare bepaalde aspecten van het spel niet beter had kunnen uitwerken. Neem nu de tutorial, die maar de helft uitleg van wat het spel te bieden heeft. Nu is dit niet zo vervelend voor volwassenen, maar aangezien Rare hier een spel voor alle leeftijden heeft neergezet, was wat extra uitleg wel welkom geweest.

Het bestaan van bijvoorbeeld de minimap, welke verborgen zit achter de rechter stick op de controller, wordt niet eens opgenoemd, wij kwamen er per toeval achter en dat terwijl het overzicht van je tuin nu juist zo belangrijk is, zeker bij grotere tuinen. Bovendien kun je ook niet bewegen in de minimap, waardoor je niet snel van de ene naar de andere kant kunt spieden. Over spieden gesproken, ook de snelheid van de cursor, welke verborgen zit achter de linker stick, wordt met geen woord over gerept.

Dan is er nog het selecteren, van zowel Piñatas als stukken grond. Als een Piñata ziek wordt, krijg je hiervan netjes een berichtje, welke zich onderin het scherm bevindt. Je kan op dit bericht klikken om vervolgens op de zieke Piñata in te zoomen, maar de optie bestaat niet om direct deze Piñata te selecteren (en de dokter te roepen). Ook het selecteren van de grond is wat omslachtig, je kunt maar bepaalde kleine gebieden tegelijk met je spade bewerken, in plaats van grote stukken, waardoor je veel tijd kwijt bent aan het stampen van aarde. Als aan de bovengenoemde puntjes van kritiek wat meer aandacht besteed was, zou het spel meer ‘af’ gevoeld hebben.

Ditzelfde geldt ook voor de Nederlandse vertaling, waar waarschijnlijk een Belg voor ingehuurd is. Hoewel het met de stemmen wel okee zit, is het de tekst die tenenkrommend slecht vertaald is: ‘Bouwer heeft gedaan’. Aldus Willy de Bouwer (of was het toch Bob?). Of de dokter heeft weer teveel gegeten: ‘Dokter is aangekomen.’ Tel daar ook heel veel typfouten bij op, en slechte taalgrappen die in het Engels veel beter uit de verf komen, en je had stilletjes bijna gehoopt dat men het bij de Engelse versie had gelaten. De Engelse versie kun je overigens wel activeren door je Xbox 360 dashboard op English (UK) te zetten. Maar een optie om in het spel van taal te veranderen is er niet, wat jammer is. Kinderspel of niet, een slechte vertaling verpest het toch een beetje. Een smet op wat verder een fantastische game is.