Viewtiful Joe was twee jaar geleden een erg opvallende game. Het spel combineerde old skool beat ´em up actie, met allerlei stijlvolle effecten en een uniek cell shaded jasje. Hoewel het spel ondanks lovende kritieken geen hoge verkoopcijfers wist te halen, heeft Capcom toch een tweede deel ontwikkeld. Dit keer doet Joe´s vriendin Silvia ook mee aan het vechtfestijn en krijg je een hele andere vijand voor de kiezen die de `happy endings´ in films teniet wil doen door speciale oscarbeeldjes te stelen. Een uniek gegeven wat hopelijk wederom een unieke game oplevert.

De gameplay van VJ2 verschilt nauwelijks van de eerste game. Nog steeds doorloop je lineaire levels terwijl je onderweg hordes vijanden bevecht en zo nu en dan een puzzel moet oplossen. Ook de speciale krachten om het geheel op te leuken, zijn grotendeels hetzelfde gebleven. Nog steeds heb je de mogelijkheid om de tijd te vertragen, zodat je bijvoorbeeld kogels kan terugslaan, explosies of vuistslagen kan versterken en allerlei aanvallen stijlvol kunt ontwijken. Met de optie 'fast forward' versnel je wederom de tijd, waarbij je door de snelheid van je bewegingen de boel in vuur en vlam kunt zetten en jezelf kunt vermenigvuldigen. Zoom zorgt ervoor dat vijanden verlamt worden en je allerlei speciale aanvallen uit kunt voeren. Nieuw is Replay, waarmee je een gebeurtenis op het scherm drie keer kunt herhalen. Doe je dit bij een aanval van jezelf, dan wordt de schade verdriedubbeld, maar het omgekeerde is ook waar wanneer een vijand jou raakt. Natuurlijk komen al deze krachten ook van pas om de puzzels op te lossen.

Viewtiful Joe stond naast z'n grafische stijl en gameplay, ook bekend om z´n zeer hoge moeilijkheidsgraad. Al meteen vanaf het begin was de game erg uitdagend. Dit werd nog eens versterkt doordat je enkel op vaste punten kon saven en je maar een beperkt aantal levens tot je beschikking had voordat je het gehele level weer opnieuw moest doen. Hoewel de die-hard gamers dit geweldig vonden, knapten veel andere mensen hierdoor af. Daarom heb je bij VJ2 nu de keus uit meer moeilijkheidsgraden, waarbij ook de casual gamer goed aan z'n trekken komt. De game is hierdoor veel toegankelijker geworden, hoewel het nog steeds uitdagend is. Vooral de latere levels zijn nog erg pittig. Ook de puzzels spreken niet altijd meteen voor zich, dus je zult er niet zo snel doorheen lopen. Dat is maar goed ook, want zo enorm veel episodes heeft VJ2 niet. De game is wel langer dan z'n voorganger en een stuk afwisselender. Jammer voor de die-hard gamers is wel dat de eindbazen met veel minder tactiek en gepuzzel te verslaan zijn. Deze gevechten zijn veel directer geworden en zijn lang niet meer zo moeilijk als in de eerste game.

De levels lopen dit keer een stuk meer uiteen en variëren van de jungle, tot besneeuwde bergtoppen en oorden in het verre oosten. Binnen de levels kom je ook meer vijanden tegen en er is meer verschil tussen de verscheidene puzzels. Natuurlijk komt ook Sylvia nu om de hoek kijken. Tijdens het spelen kun je vrij tussen Joe en Silvia wisselen. Beide hebben een andere vechtstijl. Waar Joe vertrouwt op z'n handen en voeten, moet Silvia het van haar geweer hebben. Hiermee kan ze onder andere meerdere vijanden tegelijk 'locken' en neerschieten. Deze optie is leuk, maar het is eigenlijk zelden tot nooit noodzakelijk om als één van de twee te spelen. In principe is het gehele spel prima met Joe alleen te voltooien. Dat is jammer, omdat één van de twee karakters hierdoor misschien niet voldoende aan bod komt. Een andere gemiste kans is het ontbreken van een co-op mode. Het was geweldig geweest wanneer je de game met twee spelers zou kunnen spelen net als in beat 'em ups van weleer, zoals Double Dragon en Final Fight. Helaas is deze optie niet aanwezig.

Audiovisueel is de game geen grote verbetering ten opzichte van de eerste game. Er zijn wat meer grafische effecten toegevoegd en er kunnen meer vijanden tegelijk weergegeven worden, maar buiten dat zijn er weinig verschillen op te merken. Ook de muziek is nog van hetzelfde niveau. Zeker niet de meest geweldige soundtrack, maar storend is het niet. De geluidseffecten doen wel weer uitstekend hun werk en dikken de actie goed aan. Het verhaal heeft dit keer een iets grotere rol gekregen en de stemmen zijn beter verstaanbaar, maar bij een game als deze gaat het toch eerst en vooral om de actie en niet een boeiende verhaallijn. Gelukkig zit het met die actie nog steeds goed. Vooral omdat Capcom eigenlijk geen wezenlijk grote veranderingen heeft doorgevoerd en het nog steeds dezelfde actierijke beat 'em up met stijl is.

Viewtiful Joe 2 is dus vooral meer van hetzelfde. Natuurlijk zijn er een aantal nieuwe dingen toegevoegd en de meeste aspecten aan de game zijn verder verbeterd, maar voor de rest is het in essentie dezelfde game als het eerste deel. Voor de puristen en de fans is dit geen probleem, want zij kunnen gewoon verder gaan waar ze met deel één gebleven waren, maar voor mensen die toch wat meer originaliteit verwacht hadden, is dit wellicht een kleine teleurstelling. Toch neemt dit niet weg dat deze game op elk ander aspect weer uitstekend in elkaar steekt en gewoon toegankelijker is voor een grotere doelgroep. VJ2 is dus een waardige opvolger, maar voor het volgende deel hopen wij toch weer op wat meer innovatie.

Gameplay: 8.5 Graphics: 8.5 Geluid: 8.0 Totaal: 8.6