De uitspraak “shooters horen thuis op de PC” is anno 2005 hopeloos verouderd. Een beetje vakkundige ontwikkelaar weet bijna iedere FPS ook op de console speelbaar te maken. Ook Unreal Tournament, een aantal jaar geleden dé concurrent van Quake 3, werd in de vorm van Unreal Championship naar de spelcomputer gehaald. En niet zonder succes. De Xbox exclusieve game was zowel commercieel als kwalitatief geslaagd, waardoor ontwikkelaar Epic Games in staat werd gesteld een tweede deel te boetseren. Wij zochten uit of Unreal Championship 2: The Liandri Conflict meer dan een vervolg op de automatische piloot is geworden.

Unreal Championship nummero uno was één van de eerste shooters op de Xbox die ook ondersteuning voor Xbox Live onder de kap had. Mede dankzij deze support, groeide het spel uit tot een populair beestje. Het heeft Epic Games na het eerste deel zo'n twee jaar gekost om Unreal Championship 2 te creëren, waarvan gezien het eindproduct geen enkele seconde verloren is gegaan. Allereerst is Unreal Championship 2 geen traditionele first person shooter meer te noemen, maar meer een hybride tussen een FPS, een fighting game en een third person shooter. Uit alle drie de genoemde genres zijn namelijk overduidelijke elementen geleend, wat Unreal Championship 2 tot een aparte, maar overheerlijke cocktail maakt.

De grootste verandering zit hem in het feit dat je standaard cameraperspectief niet meer in de eerste persoon is, maar uit een ingezoomd derde persoonsperspectief bestaat. Helemaal overboord gegooid is de first person view niet, daar je met een druk op de knop nog steeds in de huid van je karakter kunt kruipen. Het nieuwe camerastandpunt werkt echter zo soepel, en is ook gemakkelijk onder de knie te krijgen, dat je niet snel terug zult schakelen.

Okay, een third person shooter dus, maar dat is toch helemaal niet á la Unreal Championship? Inderdaad, eigenlijk niet. Maar denk nu niet gelijk dat alle charme van de serie verdwenen is, integendeel. Het schieten gaat in third person even gemakkelijk als in first person en de op de loer liggende versimpeling van de gameplay is ook uitgebleven. De camera werkt niet tegen, de besturing is super soepel en ook de ouderwetse Unreal Championship feeling staat nog als een huis. Kortweg superbe.

Vanuit de third person view heb je ook de beschikking over een nieuw type wapen: het korte afstand geschut. Met een druk op de knop wissel je je vuurwapen in voor een zwaard, dat in een kleine radius ongelooflijk veel schade aan kan doen. In combinatie met enkele springende en ontwijkende bewegingen, zijn spelers die de kunst van het zwaardvechten onder de knie hebben je dodelijkste tegenstanders. Het zwaardvechten voelt aan als het spelen van een fighting game, waarin je aanvallende en verdedigende bewegingen goed moet afwisselen om dood en verderf te zaaien.

Fans van de serie waren oorspronkelijk redelijke sceptisch over het vechten op de korte afstand, maar zullen met het eindresultaat vast en zeker in hun nopjes zijn. Het vechten is makkelijk, super effectief en geeft een hele nieuwe dimensie aan de game. Zo kun je vijanden nu eerst op lange afstand bestoken met je vuurwapens, vervolgens omwisselen naar je handwapen en je opponenten met een paar brute klappen omver hoeken. De invloed van het fighting genre - en dan met name Mortal Kombat, wat ook logisch is gezien Epic's samenwerking met Mortal Kombat behoeder Midway – wordt nog duidelijker als je kennis maakt met de “fatalities”. Na een aantal rake klappen uitgedeeld te hebben, zal de tegestander bevriezen en kun je door een korte knoppencombinatie een dodelijke superaanval uit je mouw schudden.