Emile Ratelband zou enorm trots op mij zijn. Ik doe aan verdomd veel positief denken. Voor mij is het namelijk zo dat bepaalde genres niet automatisch falen op een bepaald platform. Sim City op de Super Nintendo, Settlers II op de PC, Red Alert op de eerste PlayStation. Ik heb ze allemaal gespeeld met een controller. Strategiegames hoeven voor mij niet automatisch te falen wanneer je ze niet bestuurt met muis en toetsenbord. Helaas doet Universe at War: Earth Assault dat wel. Niet zo heel lang geleden kwam de game Universe at War al uit op de PC. Het was een leuk spel dat nergens echt volledig wist te overtuigen. Aangezien het spel voor de Xbox 360 een letterlijk kopie is van de PC-versie is het overbodig is om twee keer precies hetzelfde verhaal uit te leggen. Daarom kan het verhaal hier teruggevonden worden in de PC-review. In deze review leggen we ons dan ook vooral toe op de specifieke eigenschappen van de versie voor de Xbox 360. Een controller is een stuk beperkter dan een toetsenbord. Qua precisie haalt het handzame apparaatje het niet bij een muis. Dat deze problemen toch overkomen kunnen worden heeft het shooter-genre de laatste paar jaar laten zien. In Universe at War lukt het ontwikkelaar Petroglyph helaas maar gedeeltelijk om dit ook in het strategische genre te bereiken. Waar ze de controller vaak op een goede manier weten te gebruiken, gaat men bij veel basisaspecten de fout in. De manier waarop de controller gebruikt wordt lijkt in eerste instantie goed. Het vraagt enige gewenning om je troepen naar de juiste plaats te sturen, maar na een half uurtje is dat geen enkel probleem meer. Wat wel een probleem is, is het groeperen van je troepen. Iedere speler van een RTS-game weet dat het verzamelen van bepaalde units in groepen van levensbelang is. Helaas is dit bijna onmogelijk in Universe at War. Je moet de units die je wilt groeperen painten met een groot groen vlak. Het nadeel hiervan is dat dat vlak veel te onnauwkeurig is om de juiste troepen in je groep te krijgen. Mocht je dit wel willen, dan zul je eerst alle troepen meters uit elkaar moeten zetten om daarna pas met het markeren te beginnen. Dit is allemaal veel te omslachtig natuurlijk, vooral in het heetst van de strijd. Verder is de besturing, op het groeperen van de troepen na, redelijk uitgewerkt. Er is duidelijk over nagedacht en het voelt meestal na een korte tijd natuurlijk aan, op een paar puntjes na, die later besproken zullen worden. Dat het besturen redelijk lukt is op zich al een grote vooruitgang in dit genre op een console.

Wat echter de doodsteek is voor Universe at War: Earth Assault, is de framerate. Op het moment dat meer dan veertig units op je scherm een gevecht aangaan zal deze inkakken als een lek geprikte opblaaspop. Je krijgt het gevoel alsof je naar een stroboscoopgame aan het kijken bent. Wanneer het spel net zo schokt als de vriendin van Joran van de Sloot op een strand op Aruba, is het correct sturen van je troepen een stuk moeilijker. Vooral wanneer een grotere vijand aangepakt moet worden wil dit nog wel eens problemen geven. Deze vijanden hebben namelijk een paar punten waarop ze aangevallen kunnen worden. Deze moeten heel precies geselecteerd worden, iets dat nogal moeilijk gaat wanneer je beeld als een gek hapert. Daarnaast werkt de controller bij deze vijanden ook niet echt mee. Het zou ideaal zijn wanneer de controller automatisch naar deze zwakke punten zou 'springen' wanneer je in de buurt komt van deze punten, aangezien de controller niet precies genoeg is om deze, vaak bewegende, punten exact aan te wijzen. Helaas is dit dus niet het geval en wordt het, in combinatie met de verschrikkelijk lage framerate, bijna onmogelijk om deze vijanden in één keer neer te halen. De lage framerate is sowieso onbegrijpelijk, omdat de graphics niet bepaald van een hoog niveau zijn. De originele game zag er op zich niet slecht uit, maar de Xbox 360-versie heeft zoveel aan grafische pracht moeten inleveren dat het niet meer leuk is om naar te kijken. Vooral de tussenfilmpjes zien er werkelijk erbarmelijk uit. Deze versie heeft vier maanden extra ontwikkeltijd gekregen ten opzichte van zijn PC-broer, maar zelfs dat heeft het spel niet kunnen redden. Er zijn nauwelijks details aanwezig en het geheel voelt heel erg verouderd aan. Een punt dat het spel ook letterlijk overgenomen heeft van de eerdere versie, is de zwakke camera. Een gevoel van overzicht is iets dat op elk moment aanwezig moet zijn in een strategiegame. Vooral ver kunnen uitzoomen is in dat geval erg handig, iets dat gewoon ontbreekt in Universe at War. Eigenlijk zijn er maar twee camerastanden in Universe at War: dicht op je troepen of heel dicht op je troepen. Vooral bij de iets grotere veldslagen zal dit een enorm probleem geven met het overzicht. De rest van het spel is eigenlijk identiek aan de PC-versie. Alhoewel in de recensie van die versie gezegd werd dat de game ideaal is om online mee te spelen omdat er een goede balans zit tussen de facties, zullen we dat bij de Xbox 360-versie niet aanraden. Het spel is door de lage framerate gewoonweg niet goed te spelen, vooral niet online, waar een veel hogere reactiesnelheid nodig is. Universe at War is zeker niet de revolutie waar de consolestrategen nog steeds op hopen. Het doet een aantal essentiële dingen wel goed, maar vergeet een paar basisprincipes. Laat Universe at War: Earth Assault dus liggen wanneer je een strategiegame voor je Xbox 360 zoekt. Bewaar dat liever voor één van de andere RTS-games die dit jaar nog gaan uitkomen voor de consoles.