Unit 13 heeft de schijn een beetje tegen. Want hoe leuk kun je een schietspel over een speciale eenheid die terroristen afschiet nog maken? Normaal gesproken valt bij dergelijke spellen het verhaal een beetje tegen, maar dat heeft Unit 13 niet – letterlijk. De game bestaat uit 36 missies die je los van elkaar opstart en waartussen geen connectie zit. Het lijkt er in eerste instantie op dat Unit 13 een moetje is: een doorsnee shooter om maar een shooter te hebben rond de lancering van de PlayStation Vita.

Maar niets blijkt uiteindelijk minder waar. Want hoewel je het niet aan het uiterlijk afziet, is Unit 13 een heerlijk spel met gigantisch veel content en een paar verrassend goede ideeën. Het begint al met de voornoemde opzet van de losse missies, waardoor de game ideaal voor onderweg is. Zelfs in een kort treinritje kun je zo een missie uitspelen, want vaak ben je er in een kwartiertje of minder doorheen.

Stille aanpak

Unit 13 bevat een combinatie van stealth en actie: iets waar ontwikkelaar Zipper, bekend van de SOCOM-reeks, genoeg ervaring mee heeft. Met je mes en je gedempte pistool leg je slechteriken stilletjes om, voor het zwaardere werk beschik je over machinegeweren en shotguns. Vaak loont het om voor de stille aanpak te kiezen, want als het alarm gaat word je van alle kanten bestookt en kan het voorkomen dat er enkele vijanden respawnen.

De missies kennen verschillende soorten doelen en voorwaarden, waardoor de manier van spelen per missietype significant verandert. Zo is het zaak om bij de missies met tijdslimiet als een gek door het level te rushen en dus af en toe een risicootje te nemen. Bij de elitemissies doe je het omgekeerde. Omdat je in deze missies geen automatisch oplaadbare gezondheid en geen checkpoints hebt, is het hier juist zaak om voorzichtig te spelen. Hetzelfde geldt voor de stealth missies waarbij je af bent als het alarm gaat, terwijl je ook ‘gewone’ missies hebt zonder extra voorwaarden. Het leuke hieraan is dat je door deze verschillende doelen en voorwaarden wordt gedwongen op een bepaalde manier te spelen. Dit doet de afwisseling veel goeds.

Puntenbonus

Een ander sterk element van de game is een puntensysteem waarbij je voor vrijwel al je acties beloond wordt. Een headshot? Punten. Een bewakingscamera kapot schieten? Punten. Verder krijg je extra punten als je bijvoorbeeld meerdere vijanden met headshots na elkaar omlegt, maar ook wanneer je een hele sectie stealthy doorspeelt word je daarvoor beloond. Zo gingen we op een gegeven moment meerdere malen dood omdat we verzeild raakten in een vuurgevecht met een overmacht aan vijanden. Na een nieuwe poging via een andere kant bleek echter dat we zonder een schot te lossen ook gewoon verder konden, en daar ook nog eens een dikke puntenbonus voor kregen.

De eindscore van elke missie kun je online met die van anderen vergelijken, en een hogere eindscore helpt om je zes verschillende manschappen (je kunt voor elke missie kiezen met wie je speelt) sneller te levelen. Unit 13 wordt door sommigen met de in 2008 verschenen shooter The Club vergeleken, die helemaal gecentreerd is rondom het scoren van punten. Hoewel Unit 13 er niet van leeft, is het een leuke toevoeging die vooral gewaardeerd zal worden door de competitief ingestelde spelers. Je verlengt de speeltijd van de game behoorlijk als je vijf sterren voor alle missies wilt halen.

Lekker moeilijk

Je zult zeker 8 uur bezig zijn met alleen maar het uitspelen van de 36 singleplayer-missies, maar dan ben je er nog niet. De game bevat een coöperatieve modus, waarbij je samen met één ander alle missies online kunt doorlopen. Hoewel het met elkaar verbinden niet altijd even goed lukt, speelt de game zelf uitermate vloeiend als je eenmaal in de missie zit. Het is alleen spijtig dat je geen nieuwe missies vrijspeelt in coöp, dat kan alleen als je ze in je eentje doorspeelt. Naast de singleplayer en de coöperatieve modus zijn er de dagelijkse uitdagingen: elke dag een nieuwe missie waarvoor je maar één poging hebt.

De laatste van de vier speelmodi is ‘High Value Targets’: tien missies die draaien om het uitschakelen van een prominente vijand. Die missies hebben geen checkpoints en zijn ook nog eens langer dan de doorsnee missies, waardoor de moeilijkheidsgraad fors omhoog wordt gekrikt. Die ligt sowieso niet altijd laag, en dat is maar goed ook. Unit 13 is behoorlijk hardcore en moet het hebben van z’n uitdaging, waarbij je niet alleen de vijand met enkele welgemikte schoten omlegt, maar zelf ook na het incasseren van een salvo het loodje legt. Het is lekker om weer eens een schietspel te hebben waar je gewoon vijf keer achter elkaar doodgaat en dan nog niet eens op de helft van de missie bent.

Ongepolijst

Misschien klopt het dat Unit 13 per se rondom de lancering van de Vita in de winkel moest liggen, want het schort nog weleens aan de afwerking. Hoewel het besturen vloeiend verloopt, wil het voorkomen dat je vanuit dekking bijvoorbeeld niet ver genoeg naar beneden kunt schieten, of net op een ander plekje mikt dan je inzoomt. Verder laat de kunstmatige intelligentie van de vijanden het bij vlagen afweten. Zo stormen ze wel eens hersenloos op je af of vergeten ze dat ze net een dode maat hebben gezien. Gelukkig is dit geen regel maar uitzondering.

Als je een verhalende shooter verwacht met spectaculaire actie, dan moet je zeker niet bij Unit 13 zijn. In plaats daarvan krijg je iets anders, maar zeker niets minders: een afwisselend en uitdagend actiespel boordevol content en met een onverwachts frisse insteek. Daar doen we het ook wel voor.