De superhelden van Marvel genieten grote populariteit, getuige het aantal games dat met de personages uit de grond schiet. Ultimate Spider-Man valt ook binnen dit rijtje. Het spel is gebaseerd op de Spider-Man stripserie 'Ultimate' en schotelt ons een andere situatie voor dan in de normale films en strips het geval is. Naast Spider-Man zelf, kruipen we namelijk ook in de huid van de schurk Venom. Twee soorten gameplay voor de prijs van één, dat moet toch een 'koop, koop, koop!'-advies worden?

De Ultimate reeks binnen de Spider-Man stripboeken is een soort spinoff van het originele verhaal. Peter Parker, de mens achter Spider-Man, is een fotograaf voor de krant de Daily Bugle en helpt in alle tijd die hij kan vrijmaken, de stad veilig te houden. De grootste schurk waar hij achteraan gaat, is Venom. Venom wordt gecreëerd door Eddie Brock in een soort pak te hijsen. Het tentakelige monster dat ontstaat, verliest vanzelf leven en moet zich voeden door omstanders leeg te zuigen. Spelende als Venom is het dan ook zaak om niet alleen je missie en tegenstanders in de gaten te houden, maar ook je eigen levensmeter.

In het begin van het spel is het echter niet Venom, maar Spider-Man die de klok slaat. Je krijgt net als in de vorige Spider-Man game een grote vrijheid om door de stad te zwerven, waarbij je allerlei missies op kunt pikken. Dit varieert van een aantal overvallers te grazen nemen tot het afleggen van een hindernisparkoers over de daken van de stad. Spelen als Spider-Man geeft een heerlijk gevoel van vrijheid. Je kunt als zweven van gebouw naar gebouw en op deze manier snel je weg vinden door de stad. Doordat je ook aan gebouwen kunt kleven en er een dubbele sprong mogelijkheid aanwezig is, speel je als een kindje met de wolkenkrabbers die de stad rijk is. De uitwerking van het spinnenweb vliegen is subliem en voelt heel natuurlijk aan.

Het vechten is daarentegen heel erg basic gehouden. Je kunt met Spider-Man slaan, mensen oppakken en ze in een web spinnen. Om de grotere vijanden, waaronder andere bekende mutanten uit de Marvel stal, te verslaan, dien je goed gebruik te maken van de omgeving. Ultimate Spider-Man geeft genoeg aanwijzingen om de tegenstanders te verslaan en baseert de actie vooral op je reflexen. Tegenstanders hebben vaak één zwak punt dat je op een bepaalde manier moet zien uit te buiten. Zo moet je aan het begin van het spel na een aantal klappen ontweken te hebben op de rug van een monster klimmen om hem te kunnen slaan. Dit herhaal je een aantal keer, waarna het beest z'n kopje laat hangen. De eindbazen zijn vermakelijke stukjes gameplay, die je soms een aantal keer moet herspelen om het zwakke punt van de vijand te achterhalen.

Het spelen van Venom kon mij een stuk minder bekoren. In tegenstelling tot de beweeglijke Spider-Man, moet Venom het van zijn pure kracht hebben. Je kunt met auto's smijten, vijanden oppakken en ze op de grond smijten en jezelf voeden door mensen met je tentakels in je te zuigen. Om je voort te bewegen is er wel een soort grijp-achtige beweging met je tentakels mogelijk, maar dit voelt een stuk statischer aan dan het vliegen met Spider-Man. Dit geldt ook de overige stukken met Venom in de hoofdrol. Het is allemaal in essentie identiek aan de actie met Spider-Man, maar lijkt minder in lijn met de geest van het spel.

Grafisch onderscheidt Ultimate Spider-Man zich goed. Het spel maakt gebruik van een cel-shaded look (dat in het spel 3D Inking wordt genoemd), wat het stripgevoel ten goede komt. Ook de tussenfilmpjes zijn in ware stripvorm uitgewerkt, met allerlei kadertjes en extra grote tekstvlakken die het uitgebeelde nog eens benadrukken. Het grote aantal animaties zorgt voor een grafisch soepel ogende gameplay en ziet er ook nog eens lekker 'vrij' uit. Geluidstechnisch scoort Ultimate Spider-Man minder. De geluidseffecten klinken wel aardig, maar worden te vaak gebruikt en gaan op den duur irriteren. Ook het achtergrondgeluid weet geen epische proporties aan te nemen en wordt tevens te zacht op de achtergrond afgespeeld.

Ultimate Spider-Man kent geen andere modus dan de singleplayer. Voor een stevige portie één tegen één Marvel geweld kun je dan ook beter Marvel Nemesis kopen. Binnen de singleplayer mode is er wel genoeg vrij te spelen, zoals artwork, andere kostuums en nieuwe locaties. De opbouw van het spel is namelijk tamelijk non-lineair, waarbij je steeds een aantal tussendoelen krijgt voordat je verder in het verhaal mag. In deze tijd kun je op zoek gaan naar tokens die in de stad verspreid liggen, waarmee je de verborgen onderdelen vrij kunt spelen.

Ultimate Spider-Man is een alleraardigste game, die de actie niet al te diep zoekt, maar door de afwisseling tussen Spidey en Venom wel interessant blijft. De vrije stukken in de stad worden op den duur wat eentonig en saai, maar zodra je weer achter een superheld aan mag, laait de actie op. Persoonlijk kon de statische gameplay met Venom mij minder bekoren, maar dat is wellicht een kwestie van smaak. Ook het geluid komt niet al te positief uit de bus, maar verstoort de gameplay niet dusdanig dat het als een zwaar minpunt meegerekend kan worden. Voor iedereen die niet op zoek is naar moeilijke combinatieaanvallen en uitgebreide speelmogelijkheden, is Ultimate Spider-Man een goed te pruimen game.

Gameplay: 7,5 Graphics: 8,0 Geluid: 6,0 Totaal: 7,2