Nadat doktertje spelen met Trauma Center: Under The Knife op de Nintendo DS zo'n succes was, heeft Nintendo moeten denken hetzelfde trucje ook op de Nintendo Wii uit te kunnen voeren. Ontwikkelaar Atlus is aan de slag te gaan om het spel om te bouwen voor de Wii. Met voldoende verbeteringen en extra's gaat het spel nu verder als Trauma Center: Second Opinion.

In Trauma Center speel je de beginnende arts Derek Stiles. Een jonge vent die zijn taken niet al te serieus neemt en ook niet meer helemaal voor ogen heeft waarom hij dokter is geworden. Door middel van zijn collega's en patiënten zal hij er echter achter komen dat het redden van mensen het belangrijkste in zijn leven is. Deze reddingsacties gebeuren tijdens operaties met behulp van zijn bijzondere dokterkrachten, de Healing Touch. Wanneer hij deze activeert vertraagt de tijd en kun je aan de slag zonder dat je patiënt langzaam dood gaat.

Trauma Center is niet alleen een serie operaties, maar heeft echt een verhaal met ontzettend veel drama. Soms ligt het er net wat teveel op, maar vaak is de ellende oprecht en voel je daadwerkelijk mee met je patiënten. Zo zal er een keer de zanger van een doorbrekende metalband naar binnen stappen met een poliep (Frans Bauer anyone? –redactie) en ben jij verantwoordelijk voor zijn carrière. Ook zullen vrienden en familieleden op je operatietafel belanden.

Aanvankelijk zijn de operaties vrij normaal en relatief simpel. Je moet altijd beginnen met een incisie te maken in het lichaam waarna het beeld verschuift naar de ingewanden. Daar moet bijvoorbeeld iets gehecht worden, of iets worden rechtgezet. Naarmate het spel vordert worden de operaties echter complexer, omdat er door medisch terrorisme een bizar virus wordt verspreid: GUILT.

GUILT lijkt nog het meest op een soort alien-invasie in je ingewanden, omdat het vreemde levende beestjes zijn die op een specifieke manier uitgeschakeld moeten worden. Als de operaties complexer worden, lijkt het er meer op dat je een alien-invasie aan het afweren bent met operatiegereedschap, dan dat je daadwerkelijk in iemand zijn darmen of hart zit te wroeten. Hierdoor blijft het spel constant boeien en heb je zelden het gevoel dat het in  herhaling valt.

Dus wat is er nieuw aan deze versie? Aardig wat! Allereerst is het spel grafisch verbeterd om ook op de Wii er goed uit te zien. Hoewel het er niet spectaculair uit ziet, zijn de personages erg leuk getekend en werken de graphics voldoende. Voor sommigen misschien een belangrijk detail is dat het grafisch geweld tot een minimum wordt gehouden. De mensen die op je operatietafel liggen lijken maar vaag op een lichaam, en doeken zijn op strategische plekken neergelegd om bepaalde gebieden te bedekken. Het is een vrij serieus spel, dus als je zomaar op een naakt lichaam in wil hakken moet je ergens anders zijn.Daarnaast zijn er ook nog dingen toegevoegd, zoals de nieuwe sexy dokter Nozomi Weaver. Met haar speel je een aantal extra missies tussen het hoofdverhaal door. Maar in één enkele missie wordt iets nieuws geprobeerd dat alleen met de Wii-afstandsbediening kan. Namelijk het draaien en plaatsen van botten. Verder zijn er nog nieuwigheden als een zaklampje en het flitsen van een fototoestel voor licht. Jammer genoeg zijn hiernaast de missies niet meer dan herhaling van vorige missies.

Dr. Weaver komt overigens ook nog terug in een nieuw hoofdstuk van het spel. Het hoofdverhaal eindigt met een gesloten einde, maar plots wordt er een nieuw hoofdstuk achter geplakt waarin Dr. Stiles en Dr. Weaver naar Europa vertrekken om daar verder tegen de GUILT te strijden. Het is een beetje een anticlimax, en de nieuwe missies zijn ook weer enkel een herhaling van dezelfde operaties die je eerder al hebt gedaan. Maar toch, door het nieuwe verhaal en de extra gameplay kunnen we hier weinig om treuren.

Verder zijn een aantal missies net wat verbeterd en moet je net weer wat anders omgaan met je gereedschap. Een hele leuke nieuwe toevoeging is de defibrillator. Op de Nintendo DS moest je een patiënt met hartstilstand een hartmassage geven, maar in Second Opinion mag het leven er weer terug inschokken. Je beweegt de Wii-afstandsbediening naar voren alsof je een echte defibrillator beweegt, en activeert het ding op het juiste moment door tegelijk op de Z- en B-knop te drukken. Schokkend doeltreffend!

Ook de X-missies zijn weer terug in het spel. De X-missies zijn operaties die zo moeilijk zijn, dat veel DS-bezitters het daar hebben opgegeven. Dit moet Atlus leuk gevonden hebben, want de missies zijn er alleen maar moeilijker op geworden! Gelukkig kun je wel bij elke missie in het spel kiezen in welke moeilijkheidsgraad je speelt, iets wat bij de DS-versie ontbrak. Dus als een operatie blijft mislukken en je dreigt te stoppen, kun je gewoon voor een makkelijkere moeilijkheidsgraad kiezen.

Trauma Center: Second Opinion is niet een heel lang spel en de afwezigheid van een multiplayermode verlengt de levensduur niet. Toch kun je in de drie moeilijkheidsgraden bij elke operatie een cijfer krijgen, en de fun is groot genoeg om toch voor elke operatie een hoog cijfer te willen. Je krijgt er niets voor, maar je wilt toch die superdokter zijn!