Review

Total War: Rome Remastered is precies zoals je je herinnert

Maar wel een beetje achterhaald

Geschreven door Harry Hol op

Conclusie

Total War: Rome Remastered poetst het origineel netjes op, maar de game zal geen schoonheidsprijs winnen. Er is een boel content, met alle inbegrepen uitbreidingen van Rome: Total War en de vrijheid om alle volken meteen te spelen. Hoewel het zeker geen slechte game is, is het voor ervaren Total War-spelers duidelijk dat de techniek niet heeft stilgestaan. Een wat domme kunstmatige intelligentie weerhoudt Total War: Rome Remastered ervan om een plek op te eisen tussen moderne strategiegame.
7,5
Score
75
Score: 75
  • Pluspunten
  • Veel inhoud, solide strategiegame
  • Minpunten
  • Kunstmatige intelligentie, alleen oppervlakkig verbeterd
De Total War-serie is inmiddels uitgegroeid tot een belangrijke reeks strategiespellen. De formule bleek geschikt voor allerhande settings, van het oude Rome tot het Warhammer-universum. Total War: Rome was het eerste driedimensionale deel, en ook een soort break-out hit voor de reeks. Volgens de ontwikkelaars dus reden genoeg voor een remaster.

Rome: Total War (zoals de game oorspronkelijk heette) was op het moment van verschijnen een revolutionaire game. De belangrijkste reden is dat het oorlog op een heel andere manier weergaf dan we in games tot dan toe gewend waren. Natuurlijk waren er realtime strategiespellen genoeg, maar games als Command & Conquer en Warcraft draaiden feitelijk om het zo snel mogelijk opbouwen van je leger en dan zo veel mogelijk eenheden op de vijand afsturen. En ja, de manier waarop je dat deed was tactisch en flitsend, maar het was eigenlijk uiteindelijk een kwestie van ‘meer is beter’.

Rome: Total War liet echter zien hoe veldslagen (en hele oorlogen) eigenlijk verliepen. Oorlog was, tot aan de Eerste Wereldoorlog, een vrij geritualiseerd gebeuren waarbij generaals steunden op formaties van eenheden en deze tactisch op het slagveld positioneerden. Schaken is in feite een abstractie van dit soort oorlog, waarbij inzicht, tactiek en verrassing een grote rol spelen. Dit soort tactische formatiegevechten waren voor de Total War-games vooral het terrein van turn-based simulaties, die vaak draaiden om een enkele veldslag. Dat was vooral het terrein van hardcore strategiegamers, die niets liever wilden dan minutenlang nadenken over formaties, logistiek en weersomstandigheden.

Wat Rome: Total War voor elkaar kreeg, was het in 3D én in realtime weergeven van dit soort massale gevechten, waarbij je duizenden soldaten aanvoert. Het was een verfrissende kijk op strategiegames, waarbij je nog steeds meer als een schaakspeler moet denken maar niet de luxe hebt om eindeloos te prakkeseren over je volgende bevel. Dat gekoppeld aan de meer ‘Civilization-achtige’ overzichtskaart, waar je niet alleen over je volgende veldslag moet nadenken, maar ook over het besturen van jouw gebied en de politieke machinaties, maakte Rome: Total War tot een fenomenale ervaring.

Rome Remastered is feitelijk exact dezelfde game als het origineel uit 2004, maar dan met opgepoetste graphics - geen volledige remake. Het spel speelt nagenoeg hetzelfde met een iets gemoderniseerde interface en identieke kunstmatige intelligentie als voorheen. Dat laatste is helaas inmiddels toch een beetje een probleem.

Bekend terrein

De grafische opwaardering is in ieder geval geslaagd. Het spel is niet opeens briljant mooi, maar - zoals we inmiddels van remasters gewend zijn - ziet het er mooi genoeg uit. Landschappen, eenheden en animaties zijn vooral functioneel. Niemand die met zijn kaak op de grond naar deze beelden zal staren, maar ook niemand die zich eraan zal ergeren.

klassieke oorlogsvoering, waarbij strategie een grote rol speelt.

Qua gameplay is Rome Remastered zoals gezegd zeer bekend terrein. Total War heeft een unieke formule, waarbij je zoals vermeld zowel een soort ‘grand strategygame’ speelt als veldslagen uitvoert. Beide aspecten van het spel aanschouw vanuit een soort vogelvluchtperspectief. Het grand strategy-deel bestaat uit het veroveren van nederzettingen op de kaart, het bouwen van je logistiek, maar ook uit het op pad sturen van diplomaten en spionnen. Oftewel: zonder strijd je zin krijgen en extra voordelen vergaren voor als het gevecht losbarst.

Dat gedeelte van de game zit nog altijd bomvol lastige keuzes en bezigheden. Je moet je nederzettingen in de gaten houden, veroverde steden ofwel onder militair zetten ofwel de bevolking als slaven verkopen, et cetera. Ook is handel een belangrijke manier om aan geld te komen om je leger op de been te brengen.

Ten strijde!

Als je aanvalt (of aangevallen wordt) schakelt het spel zoals vanouds over naar het strijdperk, waar je directe controle krijgt over manschappen. In tegenstelling tot de meeste real time strategiespellen heeft het dus geen zin om een enkele soldaat ergens heen te sturen. Je geeft opdrachten aan hele bataljons: je stuurt speermannen vooruit om de boogschutters te beschermen, en je stuurt je cavalerie pas naar de vijand als de boogschutters de vijandelijke speermannen hebben uitgeschakeld.

Het is dus klassieke oorlogsvoering, waarbij strategie een grote rol speelt. In plaats van alle soldaten maar richting vijand te sturen, loont het de moeite om je verschillende bataljons op slimme manieren te positioneren. Wellicht kun je daarmee vijandelijke eenheden uit hun tent lokken en die dan met een ander bataljon in de flank aan te vallen.

Voor Total War-fans zal dit allemaal uitermate herkenbaar zijn. Helaas heeft de kunstmatige intelligentie van Total War: Rome Remastered niet een opfriscursus tactiek heeft gekregen. Vergeleken met games als Total War: Warhammer blijken troepen in Rome Remastered een stuk dommer en passiever dan de modernere games uit de reeks. Vijandelijke legers zijn simpelweg een stuk makkelijker om de tuin te leiden dan we in modernere games gewend zijn, en dat is zonde.

Hoewel dus bijna alles hetzelfde is gebleven, excelleert de remaster ook in een aantal aspecten. Zo hoef je alle vijftien beschikbare volken meer niet vrij te spelen, maar zijn ze bij aanvang van de game meteen speelbaar. Ook zijn alle uitbreindingen, waaronder Barbarian Invasion, bij de remaster inbegrepen. En dat is een boel gameplay om doorheen te werken.

Nostalgie

Het is eigenlijk wel jammer dat Total War: Rome Remastered zo oppervlakkig is. Het project een mooie kans geweest om de ontegenzeggelijke diepgang van Rome: Total War juist extra naar voren te brengen, met wat verbeteringen op het gebied van gameplay en kunstmatige intelligentie. Voor de beste Total War-ervaring kan je echt beter een van de nieuwere delen aanschaffen. Als het je puur gaat om de nostalgie, dan is Rome Remastered een kijkje waard.

Total War: Rome Remastered is nu beschikbaar voor pc.

Dit artikel delen:

Lees meer

Image & Form werkt aan verschillende nieuwe Steamworld-games Pc-versie van Days Gone ondersteunt geen DLSS of ray tracing
1

Reacties op: Total War: Rome Remastered is precies zoals je je herinnert

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Fappert

    • 12 mei 2021 13:58
    Hoe zo revolutionair? Daarvoor had je toch al Shogun en Medieval? Volgens mij waren de units niet 3d maar het spel verder wel.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.