Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat ik thuis helemaal verslaafd Tony Hawk's Pro Skater 2 zat te spelen. Ik kon de game niet laten liggen. Nu, vier delen verder, is de term Pro Skater verruild voor Underground en mogen we op een free-roamende manier door de levels skaten, kun je trucks door allerlei kunstjes tot het oneindige doorvoeren en ga je samen met Tony Hawk en Bam Margera op een destructieve wereldtour. En toch is er weinig aan de game veranderd, want het is nog steeds verschrikkelijk verslavend.

Tony Hawk's Underground 2 is het twee deel in het vernieuwde concept van de spelserie. Na het geslaagde vorige deel, waarin je van onbekende buurtjongen uitgroeide tot dé skater van de wereld, neemt ontwikkelaar Neversoft ons nu mee op de World Destruction Tour. Meegesleurd door skategod Tony Hawk en Jackass Bam Margera, reis je heel de wereld over om op een bekende plaatsen de boel eens flink op stelten te zetten en de gekste trucs uit te halen. In het verhaal komen een aantal bekende figuren voor, zoals Bam's vader Phil en de Jackasses Steve-O en Weeman. Daarnaast heeft Neversoft zelf ook een flink zieke geest en lig je sommige momenten echt te schudden van het lachen om de niveau verlagende grappen die in het vrij aardige verhaal van de game voorkomen.

Ook op het skateboard zelf valt er genoeg te beleven. De verschillende steden zijn creatief opgezet en over de levels is dusdanig nagedacht dat je bijna altijd wel een logisch vervolg voor je combo kunt vinden. Toch krijg je het gevoel dat de inspiratie bij Neversoft wat op begint te raken en hebben de levels net niet het de genialiteit die je in eerdere delen tegenkwam. Ongeïnspireerd is het echter niet te noemen en bekende steden als Barcelona en Berlijn worden op een humoristische wijze uitgebeeld. Zo vind je in Barcelona ook echt het Parc Guell en staat er een suggestieve muur in het midden van het Berlijn level.

Het skaten zelf heeft is weinig veranderd. Alle bekende foefjes uit het vorige deel zijn weer van de partij en zo nodig ietwat uitgebreid. Zo kun je nu ook graffiti spuiten, via een zogenaamde 'sticker slap' je afzetten tegen een muur, met de natas spin move bovenop een pole of vuilnisbak een ronddraaiende beweging maken of je woede afregeren via een button-bash mechaniekje, waardoor je bij je volgende combo meer punten krijgt. Ten slotte is er dan nog de Focus mode, waarmee je, na genoeg 'special' verzameld te hebben, de game tijdelijk in slow-motion kunt spelen. De mode maakt het landen van een doldwaze truc net iets makkelijker, maar is voor de ervaren Tony Hawker eigelijk totaal overbodig.

Het zijn dan ook niet de moves die de vernieuwing moeten brengen, maar het anders opgezette doelensysteem. Waar je in Tony Hawk's Underground nog aanwijzingen kreeg over de plekken waar je doelen op te halen waren, word je in Underground 2 zonder enige aanwijzing in een level gedropt. Er zijn vervolgens twee manieren om je goals te verzamelen: je stuit per ongeluk op een NPC die je opdracht uitlegt of je gaat in het pauze menu de lijst met aangegeven missies af. Je krijgt door deze aanpak een nog groter gevoel van vrijheid, al is het soms wel vervelend om in het pauze menu opzoek te moeten gaan naar je opdrachten.

Ben je echter niet zo 'into' free-roaming gameplay, dan kun je Tony Hawk's Underground 2 ook nog op de klassieke manier spelen. Dit betekent dat je per level een aantal vooraf aangegeven missies krijgt, waaronder de klassiekers 'verzamel SKATE' en 'scoor in 2 minuten zoveel mogelijk punten'. Hoewel de mode minder intens is dan de verhalende mode, is het leuk om te zien dat Neversoft de fundamenten voor het succes van de Tony reeks nog niet vergeten is.

Audiovisueel komt Tony Hawk's Underground 2 goed mee. De verschillende werelden hebben een lekker sfeertje en worden in veel detail in beeld gebracht. Daarnaast blijven de animaties net als in vorige delen heerlijk soepel en kun je je ditmaal nog meer uit leven op de levels, aangezien deze een destructief tintje hebben gekregen. Destructief is ook de muziek te noemen. Snerende gitaren worden afgewisseld met go-with-the-flow hiphop nummers en zelfs good old Frank Sinatra zingt een nummertje mee. Alle tracks zijn met zorg uitgekozen en passen perfect in het Tony Hawk sfeertje. Aangesterkt door goede voice-acting en de niet storende omgevingsgeluiden, maakt dit de muzikale kant van het spel een ware topper.

Tony Hawk's Underground 2 is weer een prima game, die door fans van de serie met open armen ontvangen zal worden. De verhalende mode biedt genoeg vertier en heeft een aantal hilarische momenten, maar mocht je dit niet liggen dan kun je altijd nog voor de klassieke doelen gaan. Het in de verhalende mode gebruikte doelensysteem is niet geheel vlekkeloos geïmplementeerd, maar zorgt er wel voor dat de gameplay nog vrijer wordt. De vernieuwingen zijn al met al dan ook niet bijster groot, maar er is weer genoeg te doen en je zult je zeker een flinke tijd kunnen vermaken met de game.

Gameplay: 8,0 Graphics: 7,5 Geluid: 9,0 Totaal: 8,2