Yo yo yo! Vergeet Frans Bauer, Jan(tje) Smit en Willeke Alberti; in ToeJam and Earl III: Mission to Earth gaat het niet om oudbollig Nederlandstalig kattengejank, maar om de funk. Gooi je heupen los, laat je hoofd maar lekker heen en weer bungelen en haal dat blanke ritmegevoel maar weer eens tevoorschijn, want de alien rappers ToeJam, Earl en Latisha staan klaar om je mee te nemen op een doldwaas avontuur naar de aarde. Reden voor het bezoek aan de aarde, is dat er twaalf heilige funk albums van de Funkopotamous gestolen zijn, waardoor de balans in het universum verloren is gegaan. Het doel: vind alle albums en funkify de situatie op aarde.

ToeJam and Earl III is zoals de titel vertelt alweer het derde deel in de serie. De vorige games kwamen uit voor de Genesis. Sega besloot het derde deel op de Xbox uit brengen, om zo ook alle gamers die gebruik maken van Microsoft's console eens een keer een lollige game aan te bieden. ToeJam and Earl III is namelijk alles behalve een serieuze game. Het begint al met de main characters: ToeJam is een drievoetige alien, die nog het meest op een nucleair vervormde worm lijkt, Earl is een soort van gele Teddybeer met voelsprieten en Latisha is een vrouwelijke alien met blauwe huidskleur. Alledrie de characters zijn vervolgens met goude kettingen beladen en stellen een stel alien rappers voor. Ook hebben ze alledrie van de Funkopotamous, een klein wezentje genaamd Lamont, de opdracht gekregen om de twaalf heilige funk albums te vinden. Als je de game begint kan je kiezen uit één van deze characters, waarmee je vervolgens ook de hele game speelt. Na een hilarische intro (ToeJam gaat samen met Earl Latisha ophalen en filmt vervolgens de hele weg Latisha's ass) kom je in de wereld zelf terecht.

Je bekijkt deze wereld vanaf het derde persoons camerapunt, waarbij de camera geen vaste positie heeft en door de speler zelf verschoven kan worden. Lopen doe je met de linker stick en de camera is te draaien met de rechter. Je eerste doel is het verzamelen van wat sleutels, deze sleutels vormen de tol die je moet betalen om bepaalde levels in te komen. Er wordt namelijk vanaf een soort van main terminal gewerkt, genaamd The Zone. In totaal zijn er vijf dan deze zones, ieder gehuld in een ander thema. In The Zone vind je verschillende deuren, die allemaal een bepaald aantal sleutels nodig hebben om geopend te kunnen worden. Nadat je een bepaalde deur in bent gegaan komt het 'loading' scherm naar voren, en word je zingend door drie vrij dikke negroïde 'soulsisters' van je missie op je hoogte gebracht. De missies variëren van het funkify'en (mensen weer funky maken) van alle aardlingen tot het verkrijgen van een bepaald object. Dit funkify'en speelt een behoorlijk grote rol in de game, het is namelijk één van de manieren om tegenstanders uit te schakelen. Nou uitschakelen, je haalt ze over naar jouw kant, de kant van de funk. De meest gestresste vijanden zullen je opeens begroeten met kreten als “hi earl, you look like a big fat teddy beer! *haha*”. Dit funkify'en geschiedt door middel van een druk op de X-knop (een funkify attack) of een druk op de Y-knop (het afschieten van een funkify muzieknoot). Sommige tegenstanders kunnen alleen door een muzieknoot verslagen worden, terwijl andere alleen door een klap weer helemaal 'down' worden.