Vandaag de dag hebben de meeste racegames die uitgebracht worden een vrij serieuze ondertoon. Zijn het niet de auto’s die op bestaande merken gebaseerd zijn, dan probeert de game wel op een andere manier de raceliefhebber aan te spreken. Om je plekje tussen al deze racespellen te verdienen, moet je dus anders zijn dan de rest. Het is dan even leuk als verfrissend wanneer er weer eens een pure arcaderacer verschijnt. Een spel waarin remmen voor watjes is en je vinger aan de gasknop vastgelijmd zit.

TNT Racers is zo’n spel. Het heeft een tekenfilmachtig uiterlijk, dito muziek en een bovenaanzicht zoals we gewend zijn van spellen als Micro Machines, Death Rally en Mashed. Net als bij die laatste titel moet je ervoor zorgen dat je niet buiten het scherm komt, want dan lig je uit de race. Verder bevat het alle elementen die je van een spel in dit segment mag verwachten; een variatie aan spelmodi, circuits en voertuigen, en flink wat power-ups.

Het is de uitvoering van al deze elementen waarmee de game zich kan onderscheiden. In dat opzicht mist TNT Racers echter die allesbepalende x-factor die ervoor zorgt dat je de controller moeilijk neer kunt leggen. Bijna nergens kun je het ontwikkelaar Keen Games verwijten dat de plank finaal is misgeslagen, maar het is een vrij generiek geheel; TNT Racers is een gemiddeld uitziend spel met een gemiddelde invulling. Zo zien de circuits er simpel uit en rijd je voor de zoveelste keer door de jungle, over besneeuwde paden en door een lege woestijn.

Schaduwspelletjes

In de meeste gevallen is het overigens niet de bedoeling om als eerste over de finish te komen - de finish haal je maar zelden. Bij de meeste spelmodi is het namelijk de bedoeling om je tegenstanders het scherm uit te rijden of op te blazen. Maar er zijn ook puntenraces waarbij je voor de overwinning strijdt door munten te verzamelen en je concurrenten door middel van power-ups tegen te werken. Daarnaast kent de game time trials, eliminatieraces en wedstrijden waarbij je een bepaalde hoeveelheid voorwerpen stuk moet rijden. Het zorgt voor genoeg afwisseling, maar het zijn geen dingen die we niet eerder gezien hebben in dit subgenre.

Wat wel opzienbarend is, is dat de ontwikkelaar met de toevoeging van een ogenschijnlijk simpel idee races een totaal andere wending geeft. Dit simpele idee is de Shadow Mode. Het is een optie die ervoor zorgt dat het niet meteen einde race is wanneer je buiten het scherm belandt. Mocht je als een van de eersten uitgeschakeld worden, dan kom je terug als schaduwracer. Je wordt opnieuw in het scherm geplaatst, maar ditmaal als doorzichtige auto en met als doel zoveel mogelijk problemen te veroorzaken voor de overgebleven coureurs. Hiermee scoor je punten en kun je de uitslag van de race beïnvloeden. Het voegt een strategisch element toe aan een anderszins eentonige game en verdient met recht een compliment.

Om je tegenstanders het leven zuur te maken, heb je de beschikking over power-ups. De meest interessante hiervan zijn de rookmachine, waarmee je het zicht beperkt voor de spelers achter je, en een power-up waarmee je het circuit in een keer omdraait. Dit zorgt ervoor dat wanneer je misschien naar links aan het sturen bent voor een bocht, die bocht opeens is omgedraaid en je de verkeerde kant opstuurt. Het kan van een zeker zijnde overwinning op het laatste moment een roemloze ondergang maken.

Frustratie en eenzaamheid

De computergestuurde tegenstanders blijken een ware plaag te zijn. Niet zozeer omdat ze power-ups tegen je gebruiken, maar meer omdat ze bijna altijd een strakke racelijn rijden, terwijl jij soms met moeite soepel door een bocht komt. In het begin kom je hier nog makkelijk mee weg, aangezien ze simpelweg een stuk slomer dan jij rijden. Wanneer je echter eenmaal doorstoomt richting het midden van het spel merk je dat het steeds moeizamer wordt om de computer voor te blijven. Dit leidt al snel tot de nodige frustratie, want in veel gevallen is het een kwestie van geluk of je een evenement wint of niet. De balans is dan ook ver te zoeken en dat zorgt ervoor dat je snel afhaakt. Een arcaderacer als TNT Racer moet uitdagend zijn, maar dan wel op een eerlijke manier. Dit is nu totaal niet het geval.

Om dit gebrek te verbloemen, kun je je heil zoeken in de multiplayermodus. Hierbij is er de mogelijkheid om lokaal met vier man op één scherm te spelen, maar je kunt er ook voor kiezen om via het internet tegenstanders te zoeken. Die laatste optie blijkt echter in veel gevallen een hopeloze opgave. De online gemeenschap is sinds de lancering vrijwel uitgestorven. Slechts sporadisch vind je een menselijke tegenstander. Om toch tot vier coureurs te komen, worden de overige plaatsen opgevuld met computergestuurde opponenten. En dan kom je weer hetzelfde probleem tegen als in de singleplayer: de computergestuurde tegenstanders zijn op een oneerlijke manier goed. Het is jammer dat er weinig mensen online te vinden zijn, maar het komt niet als een verrassing. TNT Racers mist originaliteit en een goed motief om door te spelen. De lont is snel opgebrand en de knal blijft uit.