In het tv-programma De Wereld Draait Door verkondigde Nederlands topgolfer Maarten Lafeber onlangs dat in de golfsport een groot deel van de prestatie op vertrouwen gebaseerd is. Het vertrouwen dat je van een immense afstand een klein balletje in een gaat kunt slaan, is bij mij absoluut niet aanwezig. Ik presteer het zelfs bij midgetgolf vijf slagen te noteren voor een recht parkoers. Mijn boost aan vertrouwen komt echter ieder najaar, wanneer ik in de nieuwste Tiger Woods game weer een reeks onnavolgbare ballen kan slaan.

De Tiger Woods-serie van Electronic Arts heeft zoals iedere sportserie van de ontwikkelaar zijn pieken en dalen gekend. Voor mijn gevoel was met name de 05-editie een teleurstelling. De game herpakte zich het jaar erop daarentegen uitermate goed met Tiger Woods PGA Tour 06. De kritiek van mijn kant op Tiger Woods PGA Tour 07 was dat het te weinig vernieuwing bracht in vergelijking de vorige versie. En laat dit nu net weer hetzelfde punt van kritiek zijn dat van toepassing is op Tiger Woods PGA Tour 08.

Allereerst terug naar de basis. Het analoge slagsysteem dat in de vorige versies zo gevierd is, schittert wederom. Problematisch is alleen dat EA getracht heeft het simpele slagsysteem iets verfijnder te maken door meer precisie van de slagen te vereisen. Dit betekent dat een lichte afwijking naar links of rechts de bal zonder pardon van de baan laat vliegen. Het probleem is met name aanwezig in de PC-versie van het spel, de Xbox 360-versie kent gelukkig iets minder gevoeligheid. Echter, ook op de console van Microsoft wist ik ondanks redelijk secuur pookjeswerk de bal meermaals tegen een boom te slaan.

Voordat het analoge slagsysteem geïntroduceerd werd door EA een aantal Tiger Woods-games geleden, speelden we golfgames door middels een aantal klikjes of drukken op de knop parameters vast te stellen. Dit is ook weer mogelijk in Tiger Woods PGA Tour 08 en ik vraag me hardop af of dit een goede keuze is geweest. Het lijkt haast wel of EA het te oneffen analoge slagsysteem wilde compenseren. Met de nieuwe techniek is het mogelijk om in drie drukken op de knop de bal een pets te geven. De timing is oersimpel en het gevolg is dat je liever met dit systeem slaat dan met de pookjes. En dat was toch net niet de bedoeling dacht ik zo.

In essentie blijft Tiger Woods PGA Tour 08 echter een leuke game. Je kunt middels de GameFace mode je eigen golfer in elkaar zetten, ditmaal ook met ondersteuning van de Xbox Vision Camera om je echte gezicht op de golfer te plakken, en staat in no-time op de tee een balletje te meppen. Onder de gamemodes vinden we wederom de Tiger Challenge, de carrièremode in de Tiger Woods-games waarin je van nietsnut opklimt tot professioneel golfer. Ook is het arsenaal aan golfbanen uitgebreid met de resorts van Westchester, TPC Boston, Cog Hill en East Lake, wat het totale aantal nu op zestien zet. Kwantitatief valt er dan ook weinig aan te merken op de game.

Een nieuwe optie in de versie van dit jaar is de 'vertrouwensmeter'. Zoals Lafeber wijs verkondigde is vertrouwen de basis van een goede prestatie. Als je drie holes bijzonder slecht geslagen hebt, sla je dat de vierde en vijfde ook, aldus de sportpsycholoog van EA. Daarom kun je in Tiger Woods PGA Tour 08 nog beter gaan spelen als je daarvoor al goed speelde. In een apart scherm krijg je te zien hoe je in eerdere speelsessie op de hole gepresteerd hebt en op basis daarvan wordt een deel van de vertrouwensmeter gevuld. Ook je spel op de vorige holes in dezelfde speelbeurt worden meegepakt. Veel vertrouwen maakt het mogelijk om preciezer de plek waar je de bal heen wilt slaan te bepalen, omdat de cirkel waar je mee mikt verkleind wordt als je veel vertrouwen hebt. Een leuke gimmick, maar het zet de game niet op z'n kop.