In het nieuwe seizoen van The Walking Dead ontmoeten we een verharde Clementine, die ouder en afstandelijker oogt. Logisch, omdat ze Lee immers niet meer heeft. Dit deel draait om het vinden van een nieuwe groep, het loslaten van oude bekenden en overleven op eigen houtje. Niet alleen geestelijke littekens komen in beeld, want in All That Remains zijn de angstkreten luid en vloeit het bloed rijkelijk. Het feit dat je een kind speelt heeft geen invloed op de stijl: dit is een volwassen game met passende spanningsverhogende middelen.

Na het downloaden van The Walking Dead Season 2: Episode 1 importeer je een savefile van het vorige seizoen, waarmee Telltale de invloed uit die delen in werking stelt. Heb je dat seizoen nog niet gespeeld, dan wijst de game automatisch beslissingen toe. Clem, zoals Lee haar liefkozend noemde, valt inmiddels onder de hoede van Christa en Omid. Bij die twee blijven was het laatste advies van Lee, maar niets is zo veranderlijk als een wereld vol ondoden. Sta je uiteindelijk toch moederziel alleen met je rugzakje vol papieren memorabilia, dan snap je wat Telltale verlangt als het kampvuur maar niet brandt. Tijd om de oude groep te vergeten en je klaar te maken voor een kille, gevaarlijke wereld.

Beweging en interactie met de omgeving werken met een cursor op het scherm en opties verschijnen wanneer deze over interactieve delen zweeft. Een veel gebruikt spanningstrucje in de serie is het herhaaldelijk uitvoeren van een handeling (bijvoorbeeld de poging een object te pakken). Vaak voelt dit als voorbode van een val of ongelukkig moment, wat letterlijk op de zenuwen werkt. Achteloos achterover hangen is er in All That Remains ook niet bij, want actiemomenten met knoppengeram en pookjesdraaien zijn volop van de partij. Deze momenten zijn bevredigend en kenmerken de fijne balans tussen spel en interactieve vertelling.

Het liefst alleen

Clementine reist onder andere door een schaduwrijk naaldbomenbos, dat vol zit met gelegenheden om de kijker op het puntje van de stoel te krijgen. Vooral het geluid is beangstigend en hoort of ziet Clementine iets op haar pad, dan kijk je mee langs de bosjes voor in het scherm om te zien wat daar beweegt. Clementine reageert zichtbaar anders op nieuwe personages en het is duidelijk dat net als in de televisieserie en strips niemand elkaar meer vertrouwt. Tijdens ontmoetingen leer je de zelfstandige Clementine kennen en vooral de keuzes in gesprekken reflecteren haar veranderende karakter. Meer nog dan in voorgaande delen zijn gevoelige uitspraken of misleidende woorden beschikbaar, waardoor de game sterk inspeelt op emoties. Hoewel het pad vaststaat, wordt er bij de beslissingen zo’n beeldrijke sfeer neergezet, dat je je soms echt vervelend of schuldig voelt.

Intelligent maar niet kunstmatig

Clementine kijkt opzettelijk gevaarlijk uit haar ogen en het herkenbare petje is bijna het enige dat haar nog enigszins kind maakt. Tijdens het ontmoeten van de andere personages lijkt het alsof sommige ervan minder sterk zijn uitgewerkt, maar al snel blijkt het subjectief en merk je dat het misschien gewoon niet klikt tussen hen en hoofdpersoon. Daar zit hem de grote kracht van de serie: acteurs spelen overtuigend genoeg om vrijwel meteen een mening over ze te vormen. Telltale slaat onderlinge verhoudingen netjes op, zodat ze invloed uitoefenen op de groepsdynamiek en later terugkomen.

En hoewel je weinig verkeerd kunt doen, lukt het de makers toch om je schaamte of ongenoegen in de maag te splitsen, vooral na een harde opmerking of leugen. Soms pas je je beslissingen zelfs aan, omdat dit voelt als afdwalen van het voorgekauwde pad. Daarna volgt twijfel, want is afwijken niet al ingecalculeerd? Een voorbeeld: Clementine krijgt de kans een groep af te luisteren, wat spannend is en uitnodigt om met je oor tegen de deur te blijven hangen. Het voelt alsof je elk moment kan worden betrapt, waardoor je misschien stopt met luisteren. Dit soort twijfels maken het spel bijzonder. The Walking Dead mag dan zijn berekend op alles, je merkt er weinig van.

Het voelbare ongemak in de nieuwe groep en de gehaaide houding van Clementine houden All That Remains gedurende de hele (anderhalve uur) speeltijd interessant. Het lukt Telltale opnieuw om een razend spannende ervaring neer te zetten en dat voor de helft van de prijs van een bioscoopkaartje. Uit pure nieuwsgierigheid óf uit schuldgevoel is het bovendien opnieuw speelbaar en vormt het een mooi, doch ingetogen begin van een nieuw seizoen.

The Walking Dead Season 2: Episode 1 is nu beschikbaar op pc, Mac, PS3, Xbox 360 en iOS.