Pietje, 11 jaar oud en afkomstig uit Urk, steelt twee chocoladerepen bij de Jamin, wordt betrapt en krijgt 48 uur taakstraf bij bureau Halt. Ceesie, 36 jaar oud en geboren in Hellevoetsluis, vergeet zijn bivakmuts op te zetten bij een roofoverval bij de Mediamarkt en wordt middels videobeelden gepakt. Hij mag drie jaar zitten. Naam onbekend, leeftijd onbekend en woonplaats onbekend, wordt bewapend in een flat in New York aangetroffen. Anders dan de voorgaande personen, wordt hij niet gestrafd door middel van een taak of gevangenisstraf, maar wordt hij met z'n hoofd tussen twee schuifdeuren gelegd en op 'vriendelijke' wijze ondervraagd door een groot, duister en mysterieus personage. Het is The Punisher, de hoofdrolspeler in de nieuwste, keiharde actiegame van ontwikkelaar Volition.

Zoals zoveel van Rockstars creaties, kreeg het vorig jaar op de markt gekomen Manhunt flinke kritiek te verduren van (vooral) conservatief Amerika. Het geweld was ongepast, slecht voor de jeugd en maakte van de wereld een nog slechtere plek. Ook The Punisher van Volition houdt zich niet in en laat de speler mensen op de meest brute manieren ondervragen of dood maken. Anders dan Manhunt, is het geweld in The Punisher niet zo shockerend en maakt de cartooneske sfeer van het spel het geweld eerder lollig dan echt luguber.

The Punisher is gebaseerd op het gelijknamige stripboek, met het personage Frank Castle in de hoofdrol. Onlangs kwam er ook al een film over het stripboek uit, maar het spel staat hier (gelukkig?) volledig los van. De ontwikkelaar van The Punisher klinkt ons niet geheel onbekend in de oren. Volition is namelijk ook de maker van Red Faction deel één en twee, de schiet-de-hele-omgeving-omhoop shooters die respectievelijk in 2002 en 2003 op de markt kwamen (de Playstation 2 versies wel te verstaan). Nu probeert men het dus met een gefranchisede game, die ook helemaal zo slecht nog niet is.

In The Punisher bestuur je als speler de reusgrote vechtmachine Frank Castle. Het spel wordt gespeeld vanuit het derde persoonsperspectief en voelt aan als iedere andere degelijke third person shooter. De besturing verloopt redelijk, al moet gezegd worden dat het coördineren van de wat fijnere bewegingen niet vlekkeloos gaat. Ook de lompheid van Castle zelf kan hier natuurlijk aan meehelpen. Het schieten en slaan gaat zonder problemen en stelt je in staat de meest gruwelijke moorden te bewerkstelligen. Honkbalknuppels, dual-wielding (twee wapens tegelijk hanteren), het is allemaal van de partij. Voor de doorgewinterde speler is het enkel wel jammer dat het spel je iets teveel helpt bij het schieten. De auto-aim lijkt net wat te vergefelijk ingesteld te zijn, waardoor die-hards vrij rap door de levels heen zullen vliegen en weinig moeite zullen hebben met al het scum dat je tegenkomt.