The Night of the Rabbit is het nieuwste avontuur van het Duitse Daedalic Entertainment. We kennen ze van Deponia, een The Curse of Monkey Island-look-a-like die wel de look had, maar niet de like van de LucasArts-klassieker. De artists van Daedalic kunnen namelijk als geen ander tekenen in de klassieke LucasArts-stijl. Daarentegen zijn de Duitsers wat minder begaafd wat betreft character design en humor. Hetzelfde commentaar kunnen we helaas geven bij Night of the Rabbit.

I'm Jerry Hazelnut, Traveling Magician

Je start het spel met Jerry Hazelnut, een twaalfjarig jochie dat op avontuur wil gaan. Wat volgt is een mix tussen Alice in Wonderland en het konijnendrama Watership Down uit de jaren tachtig. Jerry stapt in een dimensie van pratende dieren die leven in een warm vormgegeven, cartooneske wereld waar planten twee meter hoog zijn en ieder regenbuitje een vloedgolf betekent. Hij maakt vrienden met de aanwezige konijnen en muizen, die onheilspellend spreken over aanvallen van duistere kraaien. Ondertussen wordt hij opgeleid tot Treewalker, een combinatie tussen een tovenaar en een dimensiehoppende held.

Het verhaal lijkt in het begin erg voorspelbaar. Jerry is de uitverkorene, leert vast binnen no-time alles wat hij moet weten en blaast ongetwijfeld als een volleerde Harry Potter-equivalent binnen een paar uur zijn aartsvijand op. Dit kan heel tof zijn als je van dezelfde leeftijd bent als de hoofdpersoon, maar voor de volwassen speler is het net alsof je met je zoontje/neefje/broertje over de rug zit mee te kijken. De NPC's helpen ook niet echt mee; stuk voor stuk inwisselbare personages met piepstemmen. We hadden constant de neiging om de game af te sluiten en van de harde schijf te gooien, want de rest kunnen we zelf ook wel invullen. We deden het niet, want we wilden nog wel weten of het spel in dat geval aan te raden is voor die jongere doelgroep.

Hmmmm, go oooon...

En voor ouders met kinderen van wat jongere leeftijd is Night of the Rabbit zeker het overwegen waard. Het spel is Engelstalig en puzzels zijn vaak lastig, maar iedereen die met de LucasArts- en Sierra-adventures is opgegroeid, weet dat dat geen grote leeftijdsbeperking is. Als je maar eigenwijs genoeg bent en Engelse zinnen kunt lezen, kom je er wel doorheen. Het warme artwork, de sfeervolle muziek en het gebrek aan geweld maken dit een mooi spel om de jongeren onder ons kennis te laten maken met zowel een spelgenre als een literair genre (fabels/dierdichten) dat een stukje jeugdsentiment vertegenwoordigt.

En het is maar goed ook dat we door bleven spelen, want Night of the Rabbit wordt later een stuk spannender. Het eerste deel van het fabelspel is net als de eerste Harry Potter-film: magisch, sfeervol, maar wel echt voor kids. De tweede helft is echter een urenlange, doorlopende finale die van hot naar her gaat met een extra laag drama en spanning. Precies, zoals de laatste Harry Potter-films. De pacing is zelfs zo bizar dat Night of the Rabbit een van de langste eindfilmpjes in een adventuregame aller tijden heeft. Een eindfilmpje dat net zo goed de proloog van een echte animatiefilm had kunnen zijn...en na afloop gaat het spel nog een heel stuk door.

Stel verwachtingen bij

Night of the Rabbit is lastig om te beoordelen, omdat het net zoveel goed lijkt te doen als fout. Voor welke leeftijd het nu uiteindelijk is bedoeld is onduidelijk, maar voor volhardende kinderen of jong ingestelde volwassenen zal het veel voldoening geven. Het lispelende voice-over acteurtje achter Jerry doet duidelijk zijn beste om droge grapjes te maken, zoals we gewend zijn van genregenoot Guybrush Threepwood. Maar het jochie mist de jaren ervaring om dit consistent goed en grappig te doen. De muziek is prachtig, maar af en toe rommelen de sfeereffecten weer door de voice-overs heen (een bug zorgt ervoor dat de instellingen van de audiomix niet goed worden opgeslagen).

We kunnen erover klagen dat de toegevoegde magische spreuken van Jerry te beperkt gebruikt kunnen worden, maar tegelijk geeft Daedalic ons genoeg te doen door de extra optie om te kwartetten met NPC's en de uitdaging om goed verstopte waterdruppels en stickers te vinden. Het blijft een wisseling van voors en tegens. Toch verdient Night of the Rabbit een goed cijfer door de sterke tweede helft van het spel. Het drama en de liefde die hier door de makers in is gestopt, kan zich meten met games als The Curse of Monkey Island en boeken als Watership Down. Het is een flink stuk worstelen, maar wanneer we terugkijken is dit fabel voor twintig euro zeker de moeite waard.