Review
The Missing

The Missing is een cultgame met het hart op de juiste plaats

Swery’s nieuwste game is er een om niet uit het oog te verliezen

Geschreven door Thijs Barnhard op

Conclusie

  • The Missing is absoluut niet de meest verfijnde of gepolijste game van dit najaar, maar Swery’s nieuwste heeft het hart op de juiste plaats zitten. Met hier en daar een slimme puzzel en een oprecht hoopgevend verhaal tussen de bizarre en gruwelijke platformactie door. The Missing is misschien niet perfect, maar in een game die verder zoveel heeft te zeggen is dat misschien wel prima.
    Score: 70 Goed
    • Serieuze thematiek wordt gevoelig aangepakt, slimme puzzels
    • Bugs, vervelend trage gameplay
Als de Japanse ontwikkelaar Swery65 een nieuwe game maakt kun je maar beter opletten. Deadly Premonition was misschien wel zijn grootste hit. Deze overduidelijk op Twin Peaks geïnspireerde game was even knullig als charmant. Een eigenaardig gevoel voor timing en een dikke vette knipoog is inmiddels het handelsmerk van Swery geworden. Zijn nieuwste game is The Missing: J.J. Macfield and the Island of Memories. Dit spel lijkt op het eerste gezicht niet zo ambitieus als eerdere games van de cultontwikkelaar, maar schijn bedriegt.

In The Missing speel je als J.J. Wanneer zij tijdens een kampeeruitje haar vriendin Emily kwijtraakt, begint er een verknipte zoektocht naar het meisje en de waarheid. Daarin komen onder andere een achterstevoren sprekende eland in een doktersjas, een teddybeer die je constant appt en een directe blikseminslag in voor. Nadat J.J. is getroffen door deze stoot elektriciteit, ontdekt ze dat ze zo goed als onsterfelijk is geworden. Vlamvatten, een arm kwijtraken of omver gebeukt worden door een stootkogel: J.J. kan het allemaal hebben en het is zelfs de manier om Emily weer te vinden.

The Missing
The Missing
The Missing

Gruwelijke puzzels

The Missing mag dan wel het perspectief van een 2D-platformer hebben, het draait in dit spel meer om puzzels dan om het maken van lastige sprongen. Om die puzzels op te lossen en verder te komen zijn J.J’s zelfvernietigende krachten nodig. Door zichzelf in de fik te steken kan ze een dichtgegroeide deuropening vrijmaken en door al haar ledematen te verliezen in een cirkelzaag kan haar hoofd een kleine opening binnenrollen. Terug transformeren naar haar originele vorm is zo gedaan met een druk op de knop, maar jezelf verminken is iedere keer toch weer naar. Je hoort de botten kraken, het brandende vlees knapperen en J.J. gilt en jammert van de pijn.

Het is ronduit onplezierig om J.J iedere keer het gevaar in te gooien, maar het is helaas wel de enige manier om verder te komen. Vergis je echter niet: The Missing is geen martelporno of gemeen sadistisch spel. Zelfs het aanvankelijk extreme geweld heeft een functie in het overkoepelende verhaal. Hoe de vork tussen J.J., de vermiste Emily en het mysterieuze eiland precies in de steel steekt, wordt beetje bij beetje duidelijk doormiddel van de sms’jes die J.J. om de zoveel tijd binnenkrijgt. Dat gebeurt op cruciale punten in het verhaal, maar ook als je optionele donuts in de omgeving verzamelt.

The Missing

Niets is wat het lijkt

De berichten tussen J.J. en haar vrienden, moeder en docent voelen als bijzonder authentieke tienerproblemen. Ze zijn soms ook behoorlijk grappig door meme-achtige stickers die binnen het spel gebruikt worden om snel emoties weer te geven. Deze vaak luchtige gesprekken zijn de broodnodige afwisseling in een game die verder behoorlijk duister in elkaar steekt. Tegelijkertijd is niet ieder gesprek wat het lijkt en daarin schuilt meteen ook de beste kant van The Missing.

Er is namelijk meer in The Missing aan de hand dan je aanvankelijk denkt. Laat het maar aan Swery over om een game over allerlei soorten relaties, liefde en jezelf accepteren te combineren met de eerder beschreven heftige gameplay. Onderwerpen waar maar weinig games iets zinnigs over durven te zeggen worden door Swery liefdevol omarmd.

The Missing

Ontroerend, maar buggy

Ondanks alle surrealistische en gruwelijke momenten weet het verhaal van J.J. een ontroerende en diepe indruk achter te laten. Het is onmogelijk om precies uit te leggen waarom dat zo is zonder al te veel te verklappen, maar het is fijn dat een cultheld zoals Swery de mogelijkheid heeft aangepakt om dit verhaal zo eigenzinnig en gevoelig te vertellen.

Het spijtige is alleen dat The Missing geen geweldig leuke game is om te spelen. J.J. laat zich heel traag besturen en eenmaal gewond wordt het tempo nog een stuk trager. Ook de vele bugs weten de boel aardig te verpesten. Het is soms zelfs nodig om helemaal opnieuw te beginnen aan complete hoofdstukken met verschrikkelijk slecht geplaatste checkpoints. Simpelweg omdat een doorgang zich zomaar niet opent, of omdat J.J. vast is komen te zitten in de omgeving. Ondanks de soms best creatieve puzzels, zitten ze toch vooral de echte reden waarom je The Missing speelt in de weg. Dat is namelijk het verhaal en de boodschap die er zo noemenswaardig in zit verpakt.

The Missing is verkrijgbaar voor PlayStation 4, Xbox One, Switch en pc voor 24,99 euro. Voor deze recensie is het spel gespeeld op PlayStation 4.

Laatste reviews:

Dit artikel delen:

Lees meer

The Quiet Man is glorieus slecht - Gamer.nl Podcast 199 Nieuws van de week: PS Classic-games en Smash-details
0

Reacties op: The Missing is een cultgame met het hart op de juiste plaats

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.