De RPG-gemeenschap is helemaal in de ban van Final Fantasy XIII nu er een speelbare demo van de game bij de heruitgave van de film Final Fantasy VII: Advent Children wordt geleverd. Door alle heisa over deze demo en Final Fantasy XIII in het algemeen, wordt echter volledig over het hoofd gezien dat Square-Enix dit kalenderjaar nog meer titels uitbrengt, te beginnen met de PC-versie van The Last Remnant.

    

Eind vorig jaar verscheen The Last Remnant voor de Xbox 360. Het rollenspel riep voornamelijk gemengde gevoelens op. Enerzijds wist het turn-based vechtsysteem te overtuigen door enkele unieke spelelementen in het geheel te verwerken, maar aan de andere kant stelde het spel op technisch vlak erg teleur. Zodoende ging The Last Remnant te boek als niet meer dan een onderhoudend rollenspel, dat door het relatief traditionele spelconcept en de magere visuele weergave nooit echt een eigen smoel wist te krijgen.

Ook de PC-versie van The Last Remnant kent een gebrek aan afwijkend karakter. Vreemd is dit echter niet, aangezien Square-Enix in de gameplay nauwelijks verbeteringen heeft doorgevoerd. De enige opzienbarende aanpassingen zijn het schrappen van de limiet op gevechtsaanvoerders en de mogelijkheid om de turbomodus in te schakelen. De turbomodus zorgt er in wezen voor dat de daadwerkelijke aanvallen van zowel je eigen manschappen als je opponenten een stuk sneller in beeld worden gebracht, wat de vaart in gevechten houdt.

Daarnaast is nu ook een Japanse taaloptie beschikbaar. Dit lijkt verwaarloosbaar, maar schijn bedriegt. De Engelse taalvariant springt immers vooral in het oog door de matige vertalingen en de emotie- en karakterloze stemmen. Deze zwakke taalvariant staat in schril contrast met het leuke plot, waardoor de verhaallijn niet bepaald tot haar recht komt. Wanneer The Last Remnant in het Japans gespeeld wordt, vallen deze minpunten zo goed als volledig weg. De Japanse stemmen zijn namelijk erg overtuigend en geven dialogen wél de juiste emotionele lading mee.

Hoewel alle genoemde toevoegingen meer dan welkom zijn, is het vooral de grafische opknapbeurt die de game goed doet. Laadtijden zijn minder prominent aanwezig, de pop-up blijft achterwege en de beeldverversing blijft nu wel constant. Dit alles komt de speelbaarheid behoorlijk ten goede.

Overigens betekent dit niet dat de PC-variant van The Last Remnant op technisch vlak volledig foutloos is. Nog steeds kampt de game met vreemde technische verschijnselen, die zonder enige twijfel weggewerkt hadden mogen worden. Zeker wanneer gevechten met wat meer manschappen in beeld worden gebracht, wordt duidelijk dat de gebruikte engine het ontzettend lastig vindt om alles tot een vloeiend geheel te brengen. Toch zijn deze schoonheidsfoutjes bij lange na niet zo storend en belemmerend als in het origineel.

Doordat Square-Enix voldoende aandacht aan de negatieve facetten van de oorspronkelijke versie heeft geschonken, komen de overige spelelementen bovendien veel beter tot hun recht. Het prima uitgewerkte vechtsysteem en de vele verhalende tussenfilmpjes worden niet langer gehinderd door slordigheden en mankementen, waardoor veel duidelijker wordt dat The Last Remnant in essentie een zeer goede RPG is. Hoewel de game de finesse en diepgang van een klassieker mist, weet de game je moeiteloos een interessant avontuur voor te schotelen. Dit, in combinatie met het nogal karige aanbod aan noemenswaardige Japanse rollenspellen op de PC, zorgt ervoor dat The Last Remnant zeker het overwegen waard is.