Review
last of us, last of us 2, last of us part 2

The Last of Us: Part 2 is een meesterwerk

Wat betekent het om mens te zijn?

Geschreven door Erik Nusselder op

Conclusie

Waanzinnige gevechten, ongeëvenaard oog voor detail en een van de belangrijkste gameverhalen ooit verteld: The Last of Us: Part 2 is de beste exclusieve game op de PlayStation 4. Dit maakt alle verwachtingen waar.
10
Score
100
Score: 100
  • Pluspunten
  • Uitmuntend verhaal en acteerwerk, soepele combat, prachtige omgevingen, oog voor detail
  • Minpunten
  • Kunstmatige intelligentie loopt soms in de weg, irritant hintsysteem
The Last of Us: Part 2 is het mooiste verhaal dat ooit in een videogame is verteld. Deze zombiegame gaat niet over zombies of Infected. Deze game gaat over mensen. The Last of Us 2 houdt de mensheid een spiegel voor. En de reflectie is geen prettig gezicht.

Mensen zoeken naar een manier om een leven op te bouwen in het puin. Maar vooral maken ze elkaar het leven zuur. Als speler blijf je mistroostig achter. Dit is geen vrolijke boodschap, wel een belangrijke. The Last of Us: Part 2 laat zien hoe het is om in de schoenen te staan van hen die je haat. Het verhaal schroomt niet om hoofdpersonen discutabele keuzes te laten maken en je vervolgens te confronteren met de gevolgen. Mensen doen alles om hun geliefden te beschermen, maar vergeten wat het betekent om mens te zijn.

Het levert onvergetelijke scènes op die keihard aankomen. Deze game gaat letterlijk over lijken.

last of us, last of us 2, last of us part 2

Vredig begin

Aan het begin van de game wonen de hoofdpersonages uit het eerste deel, Ellie en Joel, in Jackson. Ze maken deel uit van een groep mensen die als gemeenschap optrekken tegen de gevaren van de buitenwereld. Het is er best prima toeven, met mooie bossen, een speeltuin voor de kinderen en zelfs elektriciteit om je walkman mee op te laden. Ellie heeft het hier naar haar zin en vindt zelfs de liefde in Dina, maar geluk is in deze wereld altijd van korte duur.

Er voltrekt zich een drama, waarna Ellie naar Seattle trekt om wraak te nemen. Het is in essentie een simpel verhaal, net als in het origineel. Het is de menselijke verhaalvertelling die The Last of Us 2 naar een ongekend hoog niveau tilt. Ellie, Dina, Joel en zijn broer Tommy, allemaal zijn het geloofwaardige mensen die misschien niet de perfecte keuzes maken, maar wel puur zijn in hun intenties. Het zijn allemaal mensen. Echte mensen. En ze moeten echt onmenselijke dingen doen.

Dat alles wordt uitermate goed geacteerd. Met name Ashley Johnson mag dit jaar in de prijzen vallen, want haar Ellie is werkelijk fenomenaal. Het is een lastige opgave om zo’n stoer personage, dat sterke tegenstanders uitschakelt alsof het niks is, te combineren met een gevoelige vrouw die een hoop bagage meesleurt. Johnson weet gelukkig precies de juiste toon aan te slaan: breekbaar als het moet, bottenbrekend als het kan.

last of us, last of us 2, last of us part 2

Geweldig geweld

De grimmige boodschap van het spel wordt doorgetrokken naar de combat. Bloed vliegt met emmers tegelijk in de rondte, Infected worden zonder genade doorkliefd en de vele afmakers komen meedogenloos in beeld. Nadat je de laatste vijand in een gebied verwondt, smeekt hij op zijn knieën om zijn leven. Dat weerhoudt Ellie er niet van om alsnog met een honkbalknuppel het klusje te klaren. Althans, als je die keuze maakt. Je bent en blijft immers ook maar een mens.

Al dat geweld begint aan jou als speler te knagen. Het gaat in je hoofd zitten. Naughty Dog heeft dat effect duidelijk voor ogen. Menselijke wachters roepen elkaars naam en worden hoorbaar zenuwachtig als ze elkaar niet meer kunnen vinden. Honden kermen het uit als ze geraakt worden door een molotovcocktail. En net als jij heeft ook Ellie daar moeite mee. Iedere doorgekliefde keel kerft een litteken op haar ziel. Zie dat aan het einde van de dag maar eens allemaal van je af te schudden.

The Last of Us: Part 2 is nog meer dan andere games een game over mensen.

In het eerste deel waren het de verhalende momenten die je bijbleven. In deel twee zijn ook de gevechten bijzonder memorabel. Je speelt constant met je hart in je keel. Confrontaties met de Infected zijn ongekend zenuwslopend. Overal om je heen hoor je hun gorgelende geluiden en schuifelende voetstappen. Je weet dat het elk moment mis kan gaan, dat je je plan moet herzien. Daar biedt de game gelukkig alle mogelijkheid toe. Een verkeerde stap betekent in deze game niet herladen en opnieuw proberen, maar improviseren, wegrennen, verbergen, of je omgeving afspeuren naar iets waar je je mee kunt verdedigen.

Het is vooral knap hoe die opzet de flow van de gevechten niet in de weg staat. Je krijgt alle vrijheid om te improviseren. Ontsnappen uit de chaos lijkt wellicht onmogelijk, maar de game weet dat op de een of andere manier altijd te faciliteren. Als je gezien wordt terwijl je aan het sluipen bent moet je razendsnel iets nieuws bedenken. In de wijde omgevingen zijn daar ruimschoots mogelijkheden voor, bijvoorbeeld door in de bosjes te duiken of onder een auto te kruipen. Maar zo chaotisch als dat voelt, zo bekwaam ziet het eruit. Escalatie, sluipwerk en plotse gevechten worden middels vloeiende animaties kundig aan elkaar geknoopt.

last of us, last of us 2, last of us part 2

UI-designer krijgt dagje vrij

Alles in dit vervolg staat in dienst van het menselijke aspect. Geen spel-element ontkomt aan dat oog voor detail. Seattle is prachtig, maar volkomen verwoest. Ieder verlaten huis vertelt met zijn unieke inrichting een eigen verhaal over de bewoners. Ellie bezoekt verlaten kantoren, banken, aquariums en ziekenhuizen, en ze hebben allemaal een eigen sfeer. Soms sta je vijf minuten verwonderd in de kleedkamer van een theater rond te kijken - misschien naar de tientallen unieke kostuums, misschien naar de muren die zijn volgeplakt met posters van bands die er ooit hebben opgetreden.

Een UI om je uit die wereld te trekken is er niet of nauwelijks. Er is zelden scherminfo te bekennen. Het spel gebruikt inventief de omgeving om het volgende doel aan te wijzen. Lichtinval wijst je bijvoorbeeld de weg, of het geluid van je volgende vijand. In een bepaalde sectie moet je naar het westen trekken, en wordt opgemerkt dat je de ondergaande zon kunt volgen. Het is een zeer natuurlijke manier om een game te spelen. Storende waypoints of mini-maps behoren tot het verleden.

last of us, last of us 2, last of us part 2

Vrijheid, blijheid

Voor een lineaire game biedt The Last of Us: Part 2 veel vrijheid. Niet alleen in de manier waarop je gevechten aangaat, maar ook in het verkennen van Seattle. Veel gebouwen hoef je niet verplicht te betreden, maar als je niet zonder munitie wilt komen te zitten, loont het de moeite om op plundertocht te gaan. Het is niet erg spannend om steeds laatjes en kastjes te openen op zoek naar spullen en kogels, maar dat geeft wel goed weer dat Ellie alle hulpmiddelen nodig heeft die ze kan krijgen. In deze optionele gebieden zijn bovendien vaak nog achtergrondinformatie of spannende gevechten te beleven.

Al die vrijheid zorgt er ook voor dat de speelduur variabel is, maar ergens rond de 20 tot 25 uur ben je wel zoet.

Een 10 op Gamer.nl betekent geen perfectie. De game heeft minpunten. Het is een paar keer voorgekomen dat een metgezel in de weg liep. Deze AI-gestuurde kompanen tikken je soms zelfs uit dekking, waardoor je wordt opgemerkt door een vijand. Ook het hintsysteem kan tergend zijn. Met een luid geluid maakt het spel duidelijk dat je een hint kunt opvragen als je niet weet waar je heen moet, terwijl je in de praktijk nog aan het plunderen bent. Dat systeem kun je gelukkig helemaal uitschakelen. Verder zakt het verhaal halverwege even in, al blijkt al gauw dat dat niet zonder reden gebeurt.

Het valt allemaal nauwelijks op. Alle systemen, omgevingen en verhaalelementen schuiven naadloos in elkaar. De vloeiende combat waarmee je ongehinderd kunt improviseren speelt heerlijk weg. Het oog voor details sleurt je helemaal mee in de spelwereld. Maar uiteindelijk is het vooral het verhaal dat de meeste indruk maakt. The Last of Us: Part 2 is nog meer dan andere games een game over mensen. Deze game verscheurt je met emotionele scènes, impactvolle momenten en een grimmige blik op wat het betekent om mens te zijn – ongeacht de achtergrond.

Deze game is getest op een PlayStation 4 Pro. The Last of Us: Part 2 is vanaf 19 juni beschikbaar voor PlayStation 4.

SSD

Laatste reviews op Gamer.nl:

Dit artikel delen:

Lees meer

Vroege build Gods and Monsters was tijdelijk beschikbaar op Google Stadia Al het nieuws van de PlayStation 5-presentatie verzameld
105

Reacties op: The Last of Us: Part 2 is een meesterwerk

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • avatar

    Roolio

    • 22 juni 2020 20:59
    let op: spoilers

    ik was er benieuwd naar waarom deze game helemaal de grond in gestemd wordt door gamers.

    waar het mis gaat met deze game staat los van de seksuele voorkeur van een hoofdpersoon. het gaat mis doordat de gamer gedwongen wordt om met dat personage te spelen nadat hij/zij een hoofdpersoon (uit deel 1) heeft vermoord. dat lijkt mij ook een rare beslissing van de makers. hoe moet je als speler dan met die persoon mee gaan voelen? en als je dan eindelijk met een ander personage mag spelen en eindelijk wraak mag nemen op hem/haar (aan het einde) dan mag dat ook nog niet eens?

    begrijpelijk dat mensen hier boos over worden. hoe mooi de game verder ook is.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    garciagarcia

    • 23 juni 2020 11:10
    @Roolio dan denk ik persoonlijk dat jij en andere mensen het verhaal niet hebben begrepen. Het verhaal van TLOU2 laat duidelijk zien dat er altijd twee kanten aan een verhaal zitten.

    In het begin denk je inderdaad: Waarom moet ik met deze bitch spelen? Maar naarmate het verhaal vordert snap je zeker haar kant van het verhaal. Op deze manier een verhaal vertellen en meemaken heb ik nog nooit eerder meegemaakt in een game, waarvoor alle credits naar Naughty Dog!

    Ik heb dan ook zeker vrede met hoe het verhaal eindigt.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    Roolio

    • 23 juni 2020 15:41
    @garciagarcia
    ik heb de game niet gespeeld. heb er dus geen mening over maar was, zoals gezegd, wel erg benieuwd waarom de game zulke slechte beoordelingen kreeg.

    mooi dat jij er van hebt genoten.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    garciagarcia

    • 23 juni 2020 11:07
    Zondag uitgespeeld en inderdaad een meesterwerk! Voel nu gewoon een leegte en heb even geen zin om een andere singleplayer op te starten. Wat een verhaal, wat een avontuur was dit zeg!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • Chrismania

    • 5 augustus 2020 22:53
    @ErikNus: Mooi geschreven review. Kan mij vinden in de pluspunten die je aanstipt. Het verhaal is ambitieus en gedurfd; iets wat je niet vaak ziet bij games. Ik vond echter dat het verhaal erg gerekt werd om extra gameplay-tijd toe te voegen. Een probleem waar veel van dit soort games last van hebben. Hierdoor werd het zeker richting het eind wat langdradig en werd er zelfs wat afbreuk gedaan aan de impact van het geheel.
    Wat daarbij niet helpt is dat de gameplay wat reperterend is bij wijlen. Ik denk echt dat de game beter uit de verf was gekomen als hij een paar uur korter was.
    Deze kritiekpunten wegen voor mij net wat te zwaar om voor een volle score te gaan. Verder is het natuurlijk briljant wat Naughty Dog neerzet op gebied van world design, muziek en personages. De passie druipt ervanaf.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.