Superheldengames. Afgezien van het hoofdpersonage zijn ze zowat allemaal hetzelfde. Veel meppen, de omgeving tot schroot herleiden, lange combo's maken en vooral veel tegenstanders en eindbazen uit de weg ruimen. Vorig jaar kwam Treyarch op het briljante idee om een superheldengame in een GTA-achtige wereld te maken met Spider-man 2. Een gouden greep zo bleek later, want Spider-man 2 verkocht uitstekend en kreeg goede kritieken. De concurrentie heeft nu ook het licht gezien en zie hier: The Hulk, in een vrij toegankelijke omgeving.

The Hulk is niet echt een subtiele of veelzijdige held. Hij moet het vooral hebben van zijn spiermassa. Mensen in zijn vuistje verpulveren, van een auto een kubus maken en gebouwen neerhalen zijn naast tuinieren (groene vingers…) zijn favoriete bezigheid. Een uitgebreid spel maken rond The Hulk dat tot het einde blijft boeien is dan ook een flinke opgave. Vivendi besloot daarom de getalenteerde jongens van Radical Entertainment (The Simspsons: Hit 'n Run) deze klus toe te vertrouwen.

Het eindresultaat dat The Hulk: Ultimate Destruction heet, is daardoor ook zeker niet onverdienstelijk. Het spel is redelijk veelzijdig, wat vooral te danken is aan de interactie met de omgeving. Lantarenpalen zijn te ontwortelen en als slagwapen te gebruiken, bankjes en prullenbakken kun je optillen en als projectiel naar je tegenstander gooien. Een aantal objecten zijn zelfs op een speciale manier te gebruiken. Zo is een auto om te vormen tot twee stalen handschoenen, waarmee je genadeloos uit kunt halen. Van een vrachtwagen of tank maak je een schild, waarmee je projectielen af kunt weren en door een meute tegenstanders heen kunt stormen.

Ondanks het logge postuur van The Hulk, kan hij zich redelijk snel voortbewegen. Dit kan zowel door te rennen, als door te springen. De Hulk maakt namelijk gigantische sprongen en door opnieuw te springen net voordat je neer komt, stuiter je met een gigantische snelheid vooruit. Als een ware stuiterbal schiet je de levels heen. Gebouwen vormen hierin nauwelijks een obstakel, omdat je daar ook tegenop kunt springen en lopen.

Vijanden zijn er in alle soorten en maten. Aanvankelijk krijg je vooral van doen met mensen, die je met gemak op kunt tillen en weg kunt gooien. Iets meer weerstand bieden de tanks en helikopters. De Mechs ten slotte, zijn al helemaal taaie klanten. Vooral wanneer het wat meer explosieve vijandengebeuren talrijk aanwezig is, is het vaak moeilijk om nog heelhuids weg te komen. Voordat je goed en wel opgekrabbeld bent van de ene aanval, heb je de volgende raket alweer voor je kiezen. Voorkomen dat je in een dergelijke situatie terecht komt, is het verstandigst. Later krijg je gelukkig ook wat moves die je raketwerenderwijs wat beter uit de verf laten komen.

Ultimate Destruction mag dan gebruik maken van een vrij toegankelijke omgeving, de opzet van het spel is vrij rechtlijnig en vergelijkbaar met Destroy All Humans. Er is telkens één missie die zorgt dat het verhaal verder gaat. De overige missies zijn slechts uitdagingen die wat extra punten opleveren, waarmee je weer nieuwe moves aan kunt schaffen. Deze moves kunnen je wel helpen om een missie waarin je vast zit, met wat minder moeite te doorlopen. Toch wil het nog wel eens voor komen dat een bepaalde missie een behoorlijk struikelblok vormt. Missies zijn vaak lang en soms behoorlijk pittig. Wanneer je halverwege het loodje legt, zul je van begin af aan opnieuw moeten beginnen.

De actie in The Hulk vindt plaats in twee uitgestrekte omgevingen, een stad en een dor woestijngebied. Qua detail en realisme komt het in de verste verte niet in de buurt van Grand Theft Auto. De stad is vooral een vierkante blokkendoos en het woestijngebied is meer een breed gangenstelsel omgeven door hoge rotswanden. Het is niet zo dat het direct vervelend is, maar echt inspiratievol is het geenszins. Het zijn vooral de gevarieerde missies welke in het decor plaatsvinden, die het spel boeiend houden. De meest voorkomende taken zijn het vernietigen, verdedigen en oppakken en wegbrengen van objecten. Deze objecten moeten normaliter naar je hide-out gebracht worden, een kerk. Tussen de kerk en de stad in zit een laadscherm. Wanneer je vier objecten op moet halen, zul je dus acht keer langs dit laadscherm moeten voordat je de missie voltooid hebt. Dat is wel een beetje vervelend eigenlijk, maar komt gelukkig niet al te vaak voor.

The Hulk: Ultimate Destruction is een behoorlijke superheldengame die een oppervlakkig wezen als The Hulk, toch nog wat diepgang weet te verschaffen. Het is echter niet de beste superheldengame en ook geen spel dat je maanden zal weten te boeien. Daarvoor mist het toch wat variatie, vooral in decor en speelwijze. Ook had de vrij toegankelijke stad wel wat beter gebruikt kunnen worden in het spel. Gewoon wat vrij rondlopen is eigenlijk niet boeiend en ook de optionele uitdagingen zijn niet bizar interessant. Eenmaal je het verhaal uitgespeeld hebt, en daar ben je wel even mee zoet, blijft er niet heel veel meer over om van te genieten. Desondanks een niet onverdienstelijk superhelden spel dat voor fans van de groene spierbundel, zeker het aanschaffen waard is.

Gameplay: 8.0 Graphics: 7.5 Geluid: 7.0 Totaal: 7.7