Electronic Arts heeft de Lord of the Rings licentie niet voor niets gekocht. Profiterend van het succes van de films, gingen ook de uitgegeven games als warme broodjes over de toonbank. Onlangs heeft men echter een wel heel speciale Lord of the Rings game op de markt gebracht: Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth, een RTS game die ons de massale veldslagen uit de films na laat spelen. Wij kropen terug in Midden-aarde en bekeken of de game de beloften waar kan maken.

Alvorens het avontuur begint, daalt Sauron's boze oog eerst neer op je hardeschijf om even drie Gigabyte op te eisen uit naam van Mordor. Oef! Wat bij installatie meteen opvalt, is de ruime lokalisatie die toegepast is op het spel. Acht verschillende talen worden aangeboden, waaronder die van ons eigen koude kikkerlandje. Om de sfeer (en de maximum ruimte op de DVD) te behouden, zijn de vertellingen en geluidseffecten in het originele Engels gelaten, wel kan de speler hier Nederlandse ondertiteling bij oproepen. Ook beschrijvingen van gebouwen, units, acties of upgrades worden in het Nederlands weergegeven.

Sinds Beyond Good & Evil zijn we wel wat gewend, maar het is een leuke feature en goed voor de toegankelijkheid. Alle menu opties in het spel veranderen mee naargelang de gekozen taal. In het hoofdmenu bevindt zich naast een fraai geanimeerde achtergrond ook een knop naar de tutorial, waarin door middel van enkele videofragmenten een boekje open wordt gedaan over de basics van vechten, bouwen, upgraden enzovoort.

Voor de singleplayer kies je vanuit het hoofdmenu voor een solospel, waarna je moet beslissen of je aan een campagne aan de Goede of Slechte zijde wil beginnen. In de Goede campagne word je aan de hand van vertellingen door Gandalf (jawel, de échte knar uit de films) door het verhaal heen geloodst en speel je met zowel de herkenbare Reisgenoten uit de films, als met de legers van Gondor en Rohan. De campagne aan Slechte zijde geeft je de kans de boeken te herschrijven en laat je onder begeleiding van Saruman aan de slag gaan met de legers van Isengard en Mordor. In deze campagne kun je je ook uitleven met bekende slechteriken als Gollum, de Balrog en de vliegende Nazgûl.

Na een keuze voor een campagne doet de schitterende World Map zijn intrede. Deze levendige 3D kaart heeft nog het meest weg van een Risk spelbord en geeft je vorderingen binnen de campagne weer, evenals de locatie van je legers / Reisgenoten, en wat je nog te wachten staat. Wanneer je met de pointer over een locatie strijkt, krijg je onder in beeld een preview van het gebied te zien, bestaande uit de originele filmbeelden. In het begin is de keuze van aanvallen vrij beperkt (volgens het verhaal móet het Gezelschap nu eenmaal bepaalde plekken aandoen), maar al snel kom je voor strategische dilemma's te staan die het verdere spelverloop kunnen beïnvloeden. Alle wegen leiden naar Rome –en de poorten van Mordor- maar ieder gebied brengt andere voordelen met zich mee.

Een gebied kan bijvoorbeeld commandopunten opleveren. Commandopunten beschrijven het maximale aantal units dat je kunt produceren en aanvoeren in een missie, de zogeheten unit cap. Verdien je met de verovering van een bepaald gebied 20 commandopunten, dan betekent dit dat je naast het aantal punten wat je al had staan, nog eens 20 extra units kunt produceren in de eerstvolgende missie. De punten worden opgeteld en blijven tot het einde van de campagne beschikbaar.

Iets heel anders dat een gebied op kan leveren, is een verhoging van de resources opbrengsten. Een verhoging van 20% betekent dat je boerderijen / slachthuizen in de volgende missies 120% aan voedsel leveren. Resourcemanagement is in Battle for Middle-earth vrij beperkt gehouden. Om de toegankelijkheidsfactor te vergroten worden alle bronnen onder één noemer gebracht, wat het produceren enorm gemakkelijk maakt; je hoeft immers maar naar één grondstof te kijken. Of het hier nu voedsel, hout of gevonden goudschatten betreft.De moeilijkheidsgraad is in te stellen op Easy, Normal of Hard. Na een paar missies kun je echter een zodanige troepenmacht opgebouwd hebben dat de doelen al een stuk minder een uitdaging vormen. Eerdergenoemde RPG kenmerken maken je meer gehecht aan je troepen dan bij veel andere RTS spellen. Zo worden bij de Goede campagne de gepromoveerde units meegenomen naar de volgende scenario’s, inclusief hun vordering op weg naar de volgende rang. Na enkele missies produceren tot de ‘unit cap’ was er een ruiterleger van Rohan ontstaan met een flinke punch, dat bijgestaan door de Avondster Kracht ‘Genezing’ in no-time alles van de kaart afveegde.

Visueel is er weinig van de Generals engine terug te herkennen; Battle for Middle-earth maakt een grote stap voorwaarts in het RTS genre. De camera is volledig roteerbaar, maar kan niet erg ver inzoomen. Geen gemis, je zult het overzicht van een hoog camerastandpunt vaak genoeg nodig hebben. Veel details maken het speelveld tot een koekjestrommel vol sfeer, die naarmate de strijd vordert steeds bodemlozer lijkt te worden. Flitsen wanneer een bataljon in rang stijgt, slagwapens die licht geven na een upgrade, Gandalf die bliksemschichten in het rond strooit, het Oog van Sauron dat altijd ronddwaalt over het speelveld, het draagt allemaal bij aan een heerlijke ambiance. Klein hoogtepuntje is wanneer de imposante Balrog zich in de strijd mengt!

Het geluid is subliem en versterkt de sfeer enorm: kosten noch moeite werden gespaard om de filmhelden de studio in te krijgen. Gandalf en Saruman die je tijdens de campagnes leiden, de Reisgenoten die naar elkaar roepen tijdens de strijd en Sauron die vervaarlijk ‘I see you..’ laat horen wanneer zijn oog je manschappen in de smiezen krijgt. Ook de soundtracks (THX) uit de films werden in volledige surround weergave toegevoegd en maken het geheel echt af.

Ontwikkelaar EA LA noemt 30 uur gameplay als richtlijn voor Battle for Middle-earth en dat is niks te krap genomen voor beide campagnes. Voeg daar de herspeelbaarheid bij door een ander leger te vormen, in een andere volgorde de routes af te leggen, zoveel mogelijk Krachtpunten proberen te verzamelen en de uitdagende multiplayer aan toe, en je hebt een dijk van een spel.

Zijn er dan echt geen minpunten aan deze topper? Mwah, persoonlijk had een optie om de camera nog iets hoger te tillen welkom geweest. Zeker vanaf halverwege de campagnes loop je met enorme groepen rond, voor het overzicht zou een hoger standpunt dan van pas komen. Voorts word je in de beginscenario’s nogal aan het handje genomen en vormt de strijd niet meteen een uitdaging, iets waar veelvuldige RTS spelers zich even overheen moeten zetten. Het spel moest immers geschikt worden voor zowel het vaste RTS publiek, als de gemiddelde Lord of the Rings fan, waar EA LA zeer goed in geslaagd is. Minpuntje was in sommige missies en skirmish de AI. In plaats van van tactiek te veranderen en meer soldaten te produceren, bleef de computer maar slachthuizen aanbouwen, terwijl mijn manschappen ernaast stonden en ze één voor één weer opruimden.