Grof vertaald betekent Tenchu 'goddelijke afstraffing'. In de Tenchu games neem je de rol aan van een ninja. Hij of zij verschijnt uit het niets en deelt straf uit aan diegene die het verdienen. De serie is alweer toe aan een achtste deel, en met Tenchu Z verschijnt Tenchu voor het eerst op de Xbox 360.

Tenchu was in de tijd van de PlayStation erg populair. Toen bestonden games als Ninja Gaiden en Splinter Cell nog niet, dus de combinatie van stealth-gameplay en bloeddorstige ninja's was uniek. Het spel had, als je er nu naar terugkijkt, zo zijn tekortkomingen. Nu Tenchu Z jaren later is verschenen, zou je toch denken dat de serie geëvolueerd zou zijn. Dat ontwikkelaar From Software het spel heeft verbeterd en de gameplay heeft verfijnd. Dat we iets echt nieuws in handen hebben?

Tenchu Z is eigenlijk hetzelfde als zijn voorgangers, en dat heeft zijn positieve en negatieve punten. Allereerst is er geen twijfel over de voldoening die je krijgt als ninja. Dat je over de daken sluipt om te wachten totdat je tegenstander de andere kant op kijkt. Dat je vervolgens geluidloos naar beneden springt en een mes door het hoofd van je tegenstander jaagt. Om tot slot enkel te staan kijken hoe het bloed met complete overtuiging uit de nek van je vijand sputtert. Heerlijk!

De gameplay staat ook nog steeds als een huis, maar daar houdt het plezier ook direct op. De rest van het spel is namelijk rondweg matig uitgewerkt. Het spel kent 50 singleplayer missies, wat behoorlijk veel is. Maar staar je niet blind op het aantal, want je bent eigenlijk constant met hetzelfde bezig. Er zijn maar een klein aantal omgevingen die je telkens opnieuw moet spelen. Vaak met een wat ander doel, maar soms moet je ook exact hetzelfde als een eerdere missie doen. Herhaling, waarin praktisch alleen je vijanden op andere plekken staan.

In het merendeel van de missies moet je een soort eindbaas vermoorden. Deze zit ergens in een huis verstopt en jij moet hem zien te vinden zonder dat je opgemerkt wordt. Dit kun je doen door over de daken te sluipen en je doel te zoeken zonder dat iemand je ziet. Door de vele bewaking is die kans echter vrij klein. Daarom moet je telkens geruisloos achter je tegenstanders zien te komen, zodat je ze in alle stilte kunt vermoorden. Geen mens die het doorheeft.

Dit stille moorden word je niet moeilijk gemaakt, want de AI van je tegenstanders is ronduit belabberd. Ze horen je zelden, zien het niet eens als je naast hen iemand omlegt en mochten ze je zien, dan zijn ze je al kwijt als je het hoekje omloopt. Techu Z is dan ook geen moeilijk spel, en zelfs in de hoogste moeilijkheidsgraad loop je er zo doorheen. En de eindbazen? Dat zijn gewoon drie verschillende models die telkens met een iets ander kleurtje kleding terugkomen. Gevaarlijk? Nee, net zo dom als de rest, maar dan alleen met wat meer hitpoints.Mocht je gespot worden en heb je geen uitweg meer, dan kun het ook gewoon op een hakken zetten. Er is één knop voor slaan, de X-knop, en die druk je dan maar achter elkaar in totdat je tegenstander in elkaar zakt. Zolang je maar één tegenstander voor je hebt, zit ook hier geen uitdaging in. Dus als je geen zin hebt in het sluiperige gedrag, verandert het spel in een slechte hack and slash game. Je moet jezelf dwingen om stealth te gebruiken om plezier uit het spel te halen.

Na de missies krijg je een score. Ninja 5 betekent dat je het heel goed hebt gedaan en Ninja 1 betekent uiteraard dat je veel beter kunt. Typisch is dan dat ik bij een missie door niemand gespot was, en zelfs de eindbaas niet in mijn ogen wist te kijken toen ik vanuit het niets een zwaard door zijn buik stak, een Ninja 4-waardering kreeg. Later deed ik een missie waarbij ik constant gespot werd, en het een zooitje was totdat ik de vijand had vermoord, en kreeg ik een Ninja 5-waardering. Draait het ninja zijn nu om de eerste of de tweede situatie?

Voor het goed presteren krijg je goud, waarmee je in een winkeltje items, vaardigheden en kleding kunt kopen. Gek is dat je geen een van de drie dingen nodig hebt. Items kun je wel kopen, maar als je ze meeneemt op een missie en ze niet gebruikt, dan ben je ze kwijt. In de maps zelf zitten wel genoeg items verstopt. De vaardigheden zijn wel aardig, maar ook zonder hen kun je het met gemak redden. En kleding is puur voor de sier.

De overige missies bestaan uit het uitschakelen van elke vijand in een map, het vinden van een document of het ophalen van bommen die over de map verspreid zijn. Bij het uitschakelen van elke vijand is het wel een uitdaging om het einde te behalen zonder dat iemand je gezien heeft, maar dat is nooit een vereiste. Het document zoeken is in principe hetzelfde als een eindbaas verslaan, maar dan zonder het saaie eindgevecht. En het zoeken naar bommen kun je doen zonder je zorgen te maken over de vijanden, want die rennen niet meer dan een paar meter achter je aan. Dan zijn ze je miraculeus alweer kwijt.

De grootste vernieuwing in Tenchu Z is het feit dat je zelf personages kunt maken en dat die beter worden in hun skills. Het maken van je personages is echter extreem beperkt, en je skills zullen tijdens het spelen zo snel verbeteren dat het eigenlijk niet eens uitmaakt hoe je die invult. Verder is het verhaal te saai om te volgen, en zijn de graphics van nog geen Xbox kwaliteit. Gelukkig is de muziek treffend.

Na de 50 singleplayer missies, kun je ze ook nog eens spelen via Xbox Live of System Link in coöperatieve mode. Vrij indrukwekkend dat het spel op deze manier met tot vier spelers tegelijk te spelen is. Daarbij is het, als je geen last hebt van veel lag, een leuk tijdverdrijf. Jammer genoeg moet je het wel met die weinig boeiende missies doen uit de singleplayer, en het is frustrerend als de missie voorbij is als één teamlid het loodje legt.