De beste dingen komen in kleine verpakkingen. Dat laat Tekken 6 voor de PlayStation Portable zien. Hiermee bewijst Namco Bandai dat een handheld niet alleen maar slechte overzettingen van consolespellen hoeft voort te brengen. Zolang er maar rekening gehouden wordt met de wensen van de draagbare gamers.

Tekken 6 voor de PlayStation Portable is weliswaar een afgeslankte versie van de consolegame, maar het is Namco Bandai gelukt om de UMD bomvol content te stoppen. Zo heb je de keuze uit veertig vechters. Hieronder zijn een aantal nieuwe gezichten die ook hun opwachting maakten op de console. De basis van deze vechters is grotendeels hetzelfde, maar uiteraard beschikt elke vechter wel over zijn of haar eigen vechtstijl en speciale bewegingen.

Geen scenariocampagne

Het eerste dat opvalt wanneer je Tekken 6 opstart, is het ontbreken van de scenariocampagne die in de consoleversie nog wel aanwezig was. Een zucht van verlichting. De scenariocampagne is namelijk niet de meeste sterke toevoeging geweest aan de Tekken-serie, om het maar zacht uit te drukken. Het achtergrondverhaal voor elk personage voltrekt zich nu in de reguliere verhaalmodus. Deze modus is met maar vier gevechten wellicht wat aan de korte kant, maar met veertig vechters is het uiteindelijk toch een goede keuze geweest.

Ten opzichte van Tekken 5: Dark Resurrection zijn er een tweetal wijzigingen doorgevoerd in de gameplay. Zo kun je combo's nu nog langer maken wanneer je de tegenstander tegen een muur of tegen de grond trapt of slaat. Hierbij kan nog langer gejongleerd worden; een techniek waarbij je de andere vechter in de lucht houdt door middel van een welgetimede combinatie van stoten en trappen. De verschillende combinaties zijn vrij lastig onder de knie te krijgen, maar na enige dagen oefening kan ook de meest onervaren vechter een mooie jongleerbeweging uit zijn mouw schudden.

Naast de verlengde combo's is er net als bij de consoleversie 'Rage' toegevoegd. Wanneer je nog maar een laag percentage van je gezondheidsbalk over hebt, gaat deze rood knipperen. Hiermee krijgt de betreffende vechter een oppepper die zijn aanvalskracht verhoogt. Het hoeft niet per se een verschil te maken in het gevecht, maar het kan de wedstrijd een onverwachtse ommezwaai laten maken. Dit maakt de gevechten uitermate spannend tot het eind. Een mislukte aanval kan gepareerd worden met een dodelijke combo van de persoon die op sterven na dood leek.

Verhaalmodus

Een minder geslaagde toevoeging die men van de consoleversie heeft overgenomen is de eindbaas van de verhaalmodus. De eerste drie gevechten van de verhaalmodus zijn over het algemeen vrij simpel te winnen, maar eenmaal bij de eindbaas aangekomen, loop je tegen een gigantisch krachtverschil op. Het is alsof je na het beklimmen van de Vaalserberg direct de Mount Everest ziet opdoemen. In grootte is dit ook misschien wel het geval. De eindbaas Azazel neemt bijna de helft van het scherm in beslag. Met zijn lange afstandsaanvallen houdt hij je ver van zich af waardoor het moeilijk is hem te bevechten. Het is vreemd dat de makers gekozen hebben voor een sterke tegenstander die gebruik maakt van langeafstandsaanvallen, terwijl het spel zich voornamelijk richt op gevechten waarbij je vlakbij je tegenstander bent. Vooral de vechters die langzamer slaan en trappen hebben het zwaar te verduren tegen de eindbaas.

Tussen de gevechten door kent de verhaalmodus jammer genoeg ook geen ontwikkeling in het verhaal. Het verhaal kent alleen een korte intro in de vorm van een stripverhaal. Voor aanvang van het eerste gevecht wordt daarin uitgelegd waarom de gekozen vechter meedoet aan het King of Iron Fist Tournament 6. Nadat je de eindbaas verslagen hebt, krijg je een animatiefilmpje te zien waarin wordt getoond hoe het verhaal zich verder ontvouwt na het toernooi.

Eeuwige roem

Met het winnen van het toernooi verdien je naast eeuwige roem ook geld om uit te geven aan voorwerpen om je vechter mee op te leuken. Er zijn vele dingen beschikbaar om te kopen, maar bijna elk object kost een vermogen. Eén miljoen munten is geen uitzondering en als je bedenkt dat het winnen van het King of Iron Fist toernooi je maar het luttele bedrag van tienduizend goudstukken oplevert, weet je genoeg: het personaliseren van je vechter gaat flink veel tijd kosten.

Gelukkig biedt Tekken 6 ook verschillende gamemodi naast de verhaalmodus waarmee sneller geld verdiend kan worden. Zo kent het spel de welbekende Arcade-modus. Maar de meeste munten kunnen verdiend worden in de Gold Rush-modus. Hierin krijg je geld voor elke klap of trap die je uitdeelt. Des te meer afwisseling in je stoten en trappen, des te meer geld het je oplevert.

Ghost

Daarnaast kent het spel nog een Ghost-modus. Hierin kun je oneindig veel wedstrijden vechten tegen ghosts van andere spelers. Een ghost is een opname van de vechtstijl van een menselijke speler. Natuurlijk kan een opname het plezier van het vechten tegen een tegenstander van vlees en bloed niet vervangen, maar het is aardige afwisseling op het vechten tegen voorgeprogrammeerde tegenstanders. Vooral op de hogere moeilijkheidsgraad is het gemis van een menselijke tegenstander miniem.

Via de ad hoc multiplayer kun je de ghosts van vrienden in je omgeving downloaden en ook jouw ghosts naar hen doorsturen. Jammer genoeg heeft het spel geen infrastructuur waarmee je ghosts kunt uitwisselen met spelers van over de hele wereld. Hierdoor ben je afhankelijk van mensen in je omgeving voor het verkrijgen van nieuwe ghosts. Desondanks heeft Tekken 6 verder genoeg te bieden om fans van vechtspellen weer warm te doen lopen voor de PlayStation Portable.