Een RPG op de GameCube, dat is niet iets wat regelmatig voor komt. Tot voor kort, want aan het einde van dit jaar verschenen zowel Paper Mario: The Thousand Year Door als Tales of Symphonia ten tonele. Waar Paper Mario een erg luchtige en zeer toegankelijke RPG is, die zichzelf niet al te serieus neemt, is Tales of Symphonia meer traditioneel en volledig in manga-stijl ontworpen. Paper Mario was een topper, maar hoe zit het met deze RPG van Namco?

Het verhaal van Tales of Symphonia begint erg cliché. De wereld is in gevaar door een kwaadaardige groepering en een uitverkorene moet een stokje voor de daden van deze groepering steken door alle zegels in de wereld te openen en te beginnen aan de wederopbouw van de wereld. Onderweg wordt ze bijgestaan door dappere beschermelingen die elk zo hun eigen vaardigheden en relaties met de uitverkorene hebben. Een plot wat sterk doet denken aan Final Fantasy X. Daar blijft het niet bij, want ook uit andere prominente RPG's worden verhaalelementen overgenomen. Gedurende de eerste aantal uren met de game, lijkt het verhaal dan ook erg clichématig opgebouwd te zijn.

Zodra je echter een stuk verder bent, bouwt het verhaal zich steeds verder uit en volgen de plot twists elkaar in rap tempo op, waardoor de rode draad nogal omgegooid wordt. Hierdoor krijgt de game toch een geheel eigen karakter en stijl. Vanaf dat punt is het een erg meeslepende game, die van begin tot eind blijft boeien. Ondanks dat de grafische stijl het niet doet vermoeden, is Tales of Symphonia eigenlijk een erg duistere en volwassen game, waarin dingen gebeuren die je maar in weinig andere RPG's tegenkomt. Gelukkig is er ook veel humor en luchtigheid in verweven, waardoor het nooit zwaarlijvig wordt. Ook zijn de verschillende karakters in het spel goed uitgewerkt en dragen ze allemaal wat bij aan de sfeer. Sowieso zijn het niet de meest doorsnee karakters die zich tijdens je tocht bij je aansluiten.

Net zo leuk en onderhoudend als het verhaal, is het vechtsysteem. In dit spel loop je niet onverwacht tegen een gevecht aan, want de vijanden lopen gewoon rond in de omgeving. Zodra je contact met hun maakt, volgt er een gevecht. Dit vechten gebeurt in real-time, waarbij je zelf één van de vier karakters bestuurd. Dit is geen groot issue, aangezien je de overige characters allemaal strategieën en gedragspatronen mee kan geven, die prima werken zonder jouw verdere beïnvloeding. Het vechten zelf is vergelijkbaar met Super Smash Bros. Melee, waarbij je de A of B knop met een richting van de Control Stick combineert om een bepaalde aanval uit te voeren. Op deze manier zijn er ook een heleboel verschillende combo's te maken.

Je kunt locken op de verschillende vijanden in een gevecht, om zo gerichter aan te vallen. Verder kun je via de D-pad tussen verschillende gedragspatronen van je partymembers wisselen en met de C-stick kun je één van de andere characters een bepaalde aanval of techniek uit laten voeren. Voor het uitvoeren van speciale aanvallen en vaardigheden, heb je 'TP' nodig. Dit bouw je op door vijanden aan te vallen en kun je ook met items herstellen. Ook handig is dat je aanvallen kunt blocken en ontwijkmanoeuvres uit kunt voeren. In bepaalde gevechten is dit zelfs noodzakelijk om te kunnen overleven. Ten slotte kun je ook nog een speciale Unison aanval uitvoeren, waarbij aanvallen van de verschillende partymembers met elkaar gecombineerd worden.