Star Ocean: The Second Evolution voor de PSP is een remake van een game die negen jaar geleden op de eerste PlayStation verscheen. Dat spel werd destijds goed ontvangen, maar we leven nu bijna een decennium later en het is de vraag is of het spelconcept de tand des tijds heeft doorstaan. Is deze oude Japanse RPG nog steeds vermakelijk, of zijn we tegenwoordig te verwend?

In Star Ocean: The Second Evolution heb je de keuze uit twee personages: Claude en Rena. Beide personages laten je het spel vanuit een ander perspectief ervaren. Claude, de zoon van de bekende ruimteadmiraal uit de eerste Star Ocean-game, werkt zichzelf tijdens zijn eerste missie in de problemen. Hij slaagt erin zich per ongeluk naar een andere planeet te teleporteren. Deze afgelegen planeet is Expel en hier leeft Rena. Claude redt Rena uit de klauwen van een monster en vanaf dat moment ontstaat er een speciale band tussen de twee. Ze gaan samen op pad om onderzoek te doen naar de zogenaamde Scorcery Globe. Deze mysterieuze meteoriet is een bedreiging voor Rena's wereld, omdat de monsters die Expel aanvallen uit de meteoriet komen. Claude wil Rena helpen en vermoedt dat de Scorcery Globe hem zou kunnen helpen bij het terugkeren naar de aarde.

Tijdens hun zoektocht sluiten verschillende andere personages zich bij Claude en Rena aan. De hulpkrachten spelen zowel in de gevechten als in het verhaal een belangrijke rol. Dit verhaal is vrij uitgebreid en wordt niet alleen door middel van tekst, maar ook met behulp van stemacteurs verteld. Er zit enorm veel gesproken dialoog in Star Ocean: The Second Evolution, iets wat niet in elke Japanse RPG voorkomt. Deze dialogen, in combinatie met de tussenfilmpjes zorgen ervoor dat het verhaal echt tot leven komt.

In Star Ocean: The Second Evolution hebben de beslissingen die je neemt invloed op het verhaal en hoe dit afloopt. Deze beslissingen neem je tijdens het hoofdverhaal  en in zogenaamde private-actions die je bij steden kunt activeren. Tijdens een privat-action gaan de groepsleden individueel de stad in en heb je de mogelijkheid meer te weten te komen over hen. Het verhaal komt langzaam op gang en het duurt behoorlijk lang voordat je een hechte band met je personage hebt. Wanneer de band eenmaal is ontstaan, komt de game wel echt tot leven en komt het verhaal meer tot bloei. Je gaat meeleven met de sores van de kleine RPG-bewoners en het ontvouwen van het verhaal wordt echt een drive om verder te spelen.

De gameplay komt sneller op gang dan het verhaal. Je wordt vrijwel meteen in het diepe gegooid en voor je het weet loop je via een random-encounter tegen je eerste gevecht aan. Star Ocean: The Second Evolution biedt een behoorlijke uitdaging in de gevechten, die in real-time verlopen. Je strijdt binnen een afgebakende omgeving en je kunt hierin vrij rondlopen. Vijanden val je aan door simpelweg een knop te drukken, maar voor het gebruik van spreuken en items kun je het spel pauzeren. De game bewandeld verder de gebaande paden, met het gebruik van zowel wapens als magie, alsook de mogelijkheid om meerdere formaties en strategieën te gebruiken. Ten slotte is er nog de mogelijkheid om ieder personage zelf te besturen en het heft in eigen handen te nemen.

Een extra pluspunt aan de game is de grote hoeveelheid vaardigheden die je personages kunnen leren. Het is belangrijk dat je goed nadenkt over welke vaardigheden je kiest. De te verdelen vaardigheidspunten zijn namelijk beperkt en slechts bepaalde vaardigheden kunnen gecombineerd worden tot speciale vaardigheden. Je kunt je personage bijvoorbeeld vaardigheden aanleren waardoor hij of zij niet alleen beter gaat vechten, maar ook leert koken of muziek maken. Koken kan vervolgens weer gebruikt worden om maaltijden te maken die je energie weer aanvullen en het spelen van muziek geeft je groep tijdelijk speciale bonussen.Star Ocean: The Second Evolution werkt soms wel op je zenuwen. Vooral het feit dat je alleen in de overkoepelende wereld en op vaste punten kunt opslaan, zorgt voor de nodige frustratie. Tijdens een random-encounter in een level doodgaan, terwijl het savepunt in zicht is, werkt enorm frustrerend. Dit wordt versterkt door de filmpjes en de teksten die niet doorgedrukt kunnen worden. Je bent, ook als je het loodje hebt gelegd, verplicht alles opnieuw uit te zitten. Deze traagheid en herhaling komen soms ook terug in de gevechten, doordat bij toverspreuken de tijd wordt stilgezet. Wordt er een krachtige spreuk gebruikt, die steevast gepaard gaat met een lange en redelijk goed uitziende animatie, dan zit je seconden te wachten voordat je weer verder kunt gaan met vechten. Eén keer is dit niet storend, maar wel als het elk vechtpartijtje vijf keer gebeurt.

Een andere onvolkomenheid aan de game is dat je tijdens de gevechten niet goed kunt aangeven wat je doelwit is. Het spel selecteert automatisch de tegenstander die je aanvalt, gebaseerd op waar je staat. Dit zorgt er voor dat je min of meer gebonden bent aan een bepaalde vijand, terwijl het tactischer zou zijn om een ander uit te schakelen. Door het automatisch selecteren van een vijand wordt het vechten soms ook een beetje een button bash-festijn, omdat je meestal alleen de aanvalsknop herhaaldelijk in hoeft te drukken. Deze minpunten zijn waarschijnlijk de erfenis van het origineel, waar Star Ocean: The Second Evolution zeer trouw aan blijft.

De graphics zijn duidelijk opgepoetst ten opzichte van het origineel. De steden en kerkers die je bezoekt zien er beeldschoon uit. Dit geldt eigenlijk voor alle omgevingen die gedetailleerd en sfeervol zijn weergegeven. De overkoepelende 3D-wereld, waarin je van locatie naar locatie reist, is wel wat kaal en heeft last van pop-up. De keerzijde hiervan is dat de personages en de vijanden af en toe een beetje flets afsteken tegen al deze voorgerenderde pracht.

De mooie omgevingen zullen net als de lange speelduur, het uitgebreide vaardighedensysteem en het redelijk meeslepende verhaal veel RPG-liefhebbers kunnen bekoren. Toch is Star Ocean: The Second Evolution niet meer de topper die het origineel was toen dat hier in 2000 op de PlayStation uitkwam. De kleine minpuntjes maken de game een beetje stroef en zorgen net als het verhaal, de wereld en de kerkers af en toe voor een beetje een been there done that-gevoel.