De Spider-Man-games lieten de laatste jaren wat te wensen over, ondanks dat Activision regelmatig probeerde de reeks in een nieuwe, verfrissende richting te duwen. Maar soms moet de concurrent met het goede voorbeeld komen voordat het licht gezien wordt. Batman: Arkham Asylum liet zien dat een superheldengame die put uit de jarenlange historie van een stripreeks, uitstekend uit de verf kan komen. Spider-Man: Shattered Dimensions doet hetzelfde, zij het op een iets minder geslaagde manier.

Al bij het introductiefilmpje van Shattered Dimensions wordt duidelijk dat de game het verhaal niet al te serieus neemt. Superschurk Mysterio neemt bezit van een magisch tablet, wanneer vervolgens The Amazing Spider-Man ten tonele verschijnt. Als het tablet na een gevecht tussen Spider-Man en Mysterio in stukken breekt, schieten de delen naar een viertal dimensies en is het aan de man met spinnenkrachten en zijn tegenhangers in de andere dimensies om de orde te herstellen. Het verhaal is niet meer dan een kapstok om de actie aan op te hangen, maar doordat het duidelijk als zodanig gebracht wordt, is dat totaal niet storend. Overigens is het spel doordrenkt met de typische flauwe one-liners van Spider-Man, die zo melig zijn dat ze wel helemaal bij spinnenman horen, maar niet door iedereen als een toevoeging zullen worden gezien.

Vier Dimensies

Het zijn de vier dimensies die Spider-Man: Shattered Dimensions zo gevarieerd maken. Over de afgelopen decennia heeft Marvel meerdere versies van Spider-Man voorbij laten komen en vier hiervan spelen een rol in de game. De vier dimensies zijn de originele Amazing Spider-Man, de Ultimate Spider-Man, Spider-Man 2099 en Noir Spider-Man. Tijdens het verhaal moeten al deze Spider-Men afwisselend een van de stukken van het tablet vinden in hun eigen universum, waarbij ze het opnemen tegen een van de superschurken uit de Spider-Man-stripboeken. Doordat alle levels zowel visueel als qua omgeving gebaseerd zijn op het Spider-Man-universum en op de superschurk variëren deze stilistisch veel van elkaar. Zo komt Spider-Man achtereenvolgens in een spelshow op een booreiland, een duistere kermis en een futuristisch lab, zonder dat deze logisch op elkaar hoeven te volgen.

Qua speelstijl komen de vier dimensies echter veel overeen, waardoor de game toch als een geheel blijft voelen. Zo hebben alle versies van Spider-Man dezelfde combo’s ter beschikking, al verschilt de uitwerking ervan per universum. De Amazing Spider-Man vecht bijvoorbeeld voornamelijk met zijn webkrachten, terwijl de Ultimate Spider-Man gebruikmaakt van zijn symbiotische pak. Bovendien hebben sommige Spider-Man-versies een eigen speciale eigenschap. Zo heeft de Ultimate Spider-Man een woedeaanval en kan Spider-Man 2099 de tijd langzamer laten verlopen. Toch is het gebrek aan echt grote verschillen jammer, want juist hier had Shattered Dimensions zich kunnen onderscheiden van de concurrentie.

Spider Asylum

Gelukkig weet het Noir-universum zich wel te onderscheiden van de andere dimensies. Deze op de jaren dertig van de vorige eeuw gebaseerde wereld draait namelijk veel minder op vechten, zoals in de andere dimensies, maar meer om het ongezien uitschakelen van vijanden. In de stijlvol in zwart-wit weergegeven omgevingen dient Spider-Man door het verplaatsen via de schaduwen, richels en muren achter vijanden te komen. Deze zijn vervolgens met een enkele druk op de knop in een spinnenweb te vangen. De Noir-segmenten zijn niet alleen stijlvol en goed voor de variatie, maar tonen bovendien ook dat Shattered Dimensions goed gekeken heeft naar die andere succesvolle superheldengame, Batman: Arkham Asylum.

Het zijn niet alleen de sluiponderdelen die doen denken aan de succesvolle game van Rocksteady. Zo beschikken alle Spider-Men over de mogelijkheid om vijanden door muren heen te zien. Ook het besluit om alle superschurken een echt eigen omgeving te geven, doet positief denken aan Batman’s laatste avontuur. Veel invloed valt ook op in het gevechtssysteem, dat buttonbashing zonder problemen toelaat, maar pas echt vermakelijk wordt als combo’s goed worden uitgevoerd. Om dit aan te moedigen krijgt Spider-Man een waarschuwing wanneer een vijand op het punt staat een aanval uit te voeren, zodat deze tijdig ontweken kan worden. Inderdaad, net als in Arkham Asylum. Het vechtsysteem van Shattered Dimensions is echter wel een stuk sneller en laat ook veel meer vijanden tegelijk aantreden.

Volg het spinnenlijntje

Hier houdt de vergelijking met Arkham Asylum op. Shattered Dimensions draait namelijk veel meer om de actie en is opvallend lineair. Waar het in de vorige Spider-Man-games vaak nog mogelijk was om vrijuit tussen gebouwen te slingeren, volg je nu altijd een recht pad. En hoewel de verschillende levels ieder hun eigen stijl hebben, valt na verloop van tijd op dat sommige elementen wel erg vaak terug keren. Zo heeft vrijwel ieder level een vijand met een schild en een grote vijand die met een zwaar wapen rond zich heen slaat. De missies bestaan vrijwel altijd uit opeenvolgende gebieden waar deze vijanden verslagen dienen te worden, met af en toe een stuk waar Spider-Man zijn webslingerkunsten moet tonen of onschuldige burgers moet redden. Het is enkel dankzij de stijl van het level dat je echt aangemoedigd wordt om verder te spelen en te zien wat volgt. De sterke gevechten met de superschurken zijn gelukkig wel gevarieerd en zonder twijfel het hoogtepunt van iedere missie.

De repetitie wordt bovendien doorbroken door een verzameling uitdagingen per level, die verschillen van het zoeken naar verborgen voorwerpen tot het uitschakelen van een aantal vijanden op een specifieke manier. Door het voltooien van deze uitdagingen worden ervaringspunten verdiend die gebruikt kunnen worden om nieuwe aanvallen, extra levenskracht of zelfs alternatieve Spider-Man-kostuums aan te schaffen. Spider-Man: Shattered Dimensions is nog lang niet de ultieme Spider-Man-game maar zet met het oog op zijn voorgangers een flinke stap in de goede richting.