Na het spelen van God of War, het Grieks getinte meesterwerkje van Sony, heb ik een beginnende voorliefde ontwikkeld voor games die zich afspelen binnen de fascinerende wereld van de Griekse Mythologie. De Griekse Mythologie leent zich dan ook prima voor avontuurlijke games vol met bizarre puzzels en gigantische monsters. Na God of War kan mijn honger naar mythologie eindelijk weer gestild worden dankzij de nieuwste game van Creative Assembly, Spartan: Total Warrior. De grootste overeenkomst met God of War is dat je ook in Spartan: Total Warrior in de huid kruipt van een Spartaanse held. Hier houdt de vergelijking ook meteen op aangezien Spartan: Total Warrior qua gameplay behoorlijk verschilt van God of War.

De roots van Spartan: Total Warrior liggen bij de strategy games uit de Total War reeks voor de PC. Omdat strategy games toch niet echt lekker te spelen zijn op een console, heeft ontwikkelaar Creative Assembly ervoor gekozen om de speler de controle te geven over één individuele soldaat in plaats van over een heel leger. Dit maakt de game een stuk actie gerichter dan de PC games. Wat wel behouden is gebleven uit de PC games zijn de grote hoeveelheid tegenstanders die tegelijk op je televisiescherm verschijnen. In sommige gevallen val je bijna van je stoel als je tientallen zwaar bewapende Romeinen op je af ziet komen rennen. Gelukkig sta je er niet alleen voor en krijg je hulp van een aantal andere helden en natuurlijk het reguliere Spartaanse leger.

Als Spartaanse held krijg je de opdracht van de koning om de stad Sparta te verdedigen tegen aanstormende legioenen Romeinen, die de macht in Griekenland komen overnemen en daarbij ook Sparta willen inlijven in het grote Romeinse Rijk. Door de game heen reis je door verschillende historisch correcte locaties zoals Troje, Athene en Rome. Die historische correctheid van de locaties geldt alleen niet voor de tegenstanders en opdrachten die je op deze plekken tegenkomt. Zo maken de Romeinen bijvoorbeeld gebruik van snelvurende ballista’s die niet onderdoen voor de machinegeweren die we vaak tegenkomen in oorlogsgames als Call of Duty. Op een gegeven moment is het de bedoeling dat je deze ballista’s ook tegen de Romeinen gebruikt.

Niet alleen de wapens in Spartan: Total Warrior zijn ontsprongen uit de creatieve geesten van ontwikkelaar Creative Assembly, ook de tegenstanders mogen zacht gezegd “uit de duim gezogen” genoemd worden. Zo vecht je niet alleen tegen gewone Romeinen, maar ook tegen zombies in Romeinse strijdtenues en zelfs tegen gewapende skeletten. Omdat de tegenstanders vaak in grote getale aanwezig zijn, krijg je de beschikking over een aantal wapens en gevechtsmoves die op elke tegenstander weer een ander effect hebben. Zo kun je met een grote strijdhamer heel gemakkelijk de schilden van tegenstanders kapot slaan, alleen is dit wapen dan weer te langzaam om snellere en lichtere vijanden uit te schakelen. Tevens beschikt elk wapen over een speciale magische aanval die gebruikt kan worden zodra er genoeg blauwe orbs verzameld zijn.

Het aanvalssysteem is op een simpele en begrijpelijke manier in elkaar gezet. Zo gebruik je kruisje voor een aanval op één specifieke tegenstander en wordt cirkel gebruikt om meerdere vijanden tegelijk uit te schakelen. Houdt je de L2 knop ingedrukt, dan beuk je met een simpele beweging heel wat tegenstanders tegen de grond. Onder de L1 knop vindt je de handboog zodat je ook van een veilige afstand Romeinen over de kling kunt jagen. Als je een aantal vijanden geraakt hebt, loopt er een metertje vol waarmee je, als deze volledig gevuld is, een speciale aanval kunt uitoefenen door de R1 knop in te drukken tijdens een gewone aanval. Dit zorgt regelmatig voor een spectaculair effect, zeker als je midden in een groep tegenstanders rond staat te hakken.

Nou zou je denken dat Spartan: Total Warrior een breinloos hakspel is, maar alleen met hakken en knoppen rammen zul je niet het laatste level te zien krijgen. Zelfs niet in de easy mode. Je zult strategisch te werk moeten gaan. Dat houdt bijvoorbeeld in dat je niet rechtstreeks op een groep tegenstanders in moet rennen, aangezien er vaak verschillende typen vijanden tussen lopen en je aan één bepaald wapen niet genoeg hebt. Zeker als je weet dat je alleen van wapen kunt wisselen als je stil staat. Planning is dus een vereiste. Ook de verschillende eindbazen vragen om een bepaalde aanpak waar je pas na een tijdje proberen achter komt. Gelukkig geeft het spel op sommige momenten handige tips zodat je niet al te lang blijft hangen bij hetzelfde punt.

Wat misschien een klein minpuntje is aan deze game, is dat Spartan: Total Warrior na een tijdje iets te repetitief wordt. Door het hele spel blijf je hendels overhalen om vervolgens weer hele hordes vijanden te verslaan. Natuurlijk draait het in deze game gewoon om het keiharde hakwerk, maar wat meer en vooral gevarieerdere puzzels, zoals die bijvoorbeeld in God of War te vinden zijn, zouden de game zeker naar een hoger niveau getild hebben. Wat ik ook een gemis vind is het ontbreken van een multiplayermode. Ik had graag samen met een vriend aan mijn zijde het gevecht aan willen gaan met hordes Romeinen. Misschien een goed idee voor een eventuele vervolggame.

Grafisch gezien is Spartan: Total Warrior best wel een mooie game ondanks dat er geen uitblinkende grafische effecten waar te nemen zijn. Er wordt gewoon een hele goede sfeer neergezet. Het leveldesign is alleen soms wat aan de kale kant en ook de variatie in uiterlijk van de tegenstanders is soms ver te zoeken. Zoals ik hierboven al gezegd heb neem je het regelmatig op tegen grote groepen tegenstanders. Creative Assembly heeft naar mijn weten het grootste aantal tegenstanders op mijn televisie weten te toveren die ik ooit gezien heb in een PlayStation 2 game. Soms rennen er meer dan honderd mannetjes door het scherm heen te hakken en dat mag, zeker omdat de game vloeiend blijft lopen, een hele prestatie genoemd worden. Je krijgt hierdoor echt het gevoel dat je deel uitmaakt van een massale epische veldslag die je alleen in films als Braveheart tegenkomt.

Conclusie:

Spartan: Total Warrior is meer dan een vermakelijke game te noemen. Zodra je eenmaal begint aan je missie tegen de Romeinse overheersing kun je de controller maar moeilijk neer leggen. Ondanks dat de game na een tijdje wat repetitief kan aanvoelen, blijft de drang om verder te willen spelen erg groot. Spartan: Total Warrior is voor beginners niet te moeilijk en biedt voor de gevorderden nog behoorlijk wat diepgang door de strategische benadering van de veldslagen. Op de moeilijkere settings is de game “lekker pittig” waardoor verveling gelukkig uitblijft. Nadat je de hoofdmode voltooid hebt, kun je nog aan de slag in verschillende arena’s. Hier is het de bedoeling om zo lang mogelijk in leven te blijven en om daarbij zoveel mogelijk tegenstanders naar het hiernamaals te sturen. Genoeg speelplezier dus met Spartan: Total Warrior, al blijft het toch jammer dat een multiplayermode schittert door afwezigheid.