Wat is er toch met Sonic gebeurd? Eens een gedegen concurrentie voor Nintendo's Mario, maar tegenwoordig al lang niet meer een garantie voor kwaliteit. Sega wil dit goed maken en pakt uit met drie verschillende games. De Nintendo Wii gaat voor snelheid met Sonic and the Secret Rings, de PSP zet het op het racen met Sonic Rivals en de Xbox 360 en PS3 moeten het met een adventure doen: Sonic the Hedgehog.

Wees niet bang, het adventure gedeelte is tot een minimum gehouden. Het grootste gedeelte van het spel ben je bezig met op hoge snelheid door levels razen, platform elementen en vechten. Toch zul je tussen de actie door de stad in moeten om opdrachten te voldoen, mensen te ondervragen en spulletjes te kopen in het winkeltje. Dit is een welkome afwisseling van de rest van het spel, maar blijkt helaas wel wat saai. Zo is de stad gigantisch groot zonder interessant te zijn en hebben de mensen stuk voor stuk niets te melden.

Gelukkig zul je meer tijd aan de werkelijke actie besteden, want er is weer eens een prinses ontvoerd en jij moet haar redden. Het gaat deze keer om de menselijke Elise, want Sonic is inderdaad voor het eerst in de mensenwereld te vinden. Dr. Eggman heeft Elise ontvoerd en wil haar gebruiken om, hoe kan het ook anders, de wereld te vernietigen. Dit gebeurt door via kristallen een wezen op roepen genaamd Iblis, die met zijn vlammen alles vernietigt. Om Eggman en Iblis tegen te houden wordt het singleplayer verhaal opgedeeld voor drie hoofdpersonages: Sonic, Shadow en de nieuwe Silver.

Allereerst Sonic dus en bij hem is, hoe kan het ook anders, snelheid het belangrijkste. Dit is een vrij vertrouwd principe van over boost-strips lopen om keihard te rennen, door loopings te gaan en via grote rode ronde knoppen hoge sprongen te maken. Sonic kan zich ook afzetten via muren en doet qua vechten een aanval waarbij hij richting doelwit schiet en deze keer heeft het spel goed door naar welke vijand Sonic toe moet schieten. De tijdreizer Shadow moet het voornamelijk hebben van brute kracht. Hij is niet zo snel als Sonic, maar weet met zijn skates toch wel een behoorlijke snelheid te halen. Zijn aanvallen lijken verder op die van Sonic, maar Shadow kan als enige in voertuigen springen om vervolgens de robots van Dr. Eggman met zwaarder geschut weerstand te bieden.

Nieuw is deze keer Silver, een egel met telekinetische krachten. Silver past verrassend genoeg heel goed in de game en dit zal ongetwijfeld ook niet zijn laatste verschijning zijn. Zijn speciale krachten worden bijzonder simpel gebruikt. Met de rechter trigger til je voorwerpen op en met een druk op de X-knop schiet je ze naar je vijanden. Ook kan Silver zichzelf voor een korte periode in de lucht houden, zodat hij afgronden kan overbruggen. Silver is wel de sloomste van de drie egels en dat merk je als je lange afstanden moet overbruggen in de stad tussen de actie door.

Alle drie de personages worden ook nog geholpen door anderen. Zo wordt Sonic natuurlijk door Tails en Knuckles ter zijde gestaan, maar hebben ook Shadow en Silver de nodige helpende handen. De één kan daarvan weer zweven en via muren opklimmen, de ander kan extra hoog springen en weer een ander wordt onzichtbaar om zo langs de vijanden te sluipen. De speciale krachten zijn een geinig extraatje, maar weten niet echt te overtuigen. Voordeel is wel dat het veel variatie in de gameplay brengt. De drie verhaallijnen kruisen elkaar constant en je bent dan ook telkens dezelfde levels aan het spelen. Dit stoort echter niet, omdat je ze elke keer weer op een hele andere manier benadert.

In de verschillende levels zul je tal van vijanden moeten vernietigen. Sonic die racet er meestal zo doorheen en vernietigt wat vijanden hier en daar, maar vooral bij Silver zijn de platform elementen weer erg belangrijk. Ook is er geen Sonic zonder ringen en ook die zul je weer moeten verzamelen. Verzamel genoeg ringen en je krijgt er een leven bij. De ringen kun je ook uitgeven in het winkeltje in de stad voor nieuwe upgrades die het spelen weer wat makkelijker maken.

Klinkt goed en leuk zou je zeggen, maar bij het begin weet je al dat het mis gaat. Direct bij het eerste level zullen de meeste het spel weg leggen, omruilen of uit het raam gooien. Hoewel Sega zijn best heeft gedaan om Sonic goed naar een 3D-wereld te brengen, zijn ze hier hopeloos in gefaald. Sonic beweegt op hoge snelheid en dan hoor je hem ook goed te kunnen besturen zou je denken? Niets van dit alles, want de besturing is waardeloos en dat wordt nog eens versterkt door de verschrikkelijke camera.

Resultaat? Je kijkt te vaak naar een scherm waarin je een van de hoofdpersonages in het niets ziet vallen. Weer een leven er af, en je kunt maar zes keer dood, waarna je een hele episode weer opnieuw moet spelen. Het is prima dat je valt door een hoge moeilijkheidgraad, maar Sonic the Hedgehog is op zichzelf niet moeilijk. Het is zelfs makkelijk te noemen. Toch wordt het de speler onnodig moeilijk gemaakt door de camera, besturing en gewoonweg slecht programmeerwerk. Zonde.

Het is overigens niet zo dat de slechte camera en besturing alleen irritant is, maar dat het constant de gameplay op een negatieve manier beïnvloedt. Je bent meer bezig met de besturing en camera om Sonic en de zijnen in goede banen te leiden, dan met het spelen van het spel. Zo zie je vaak niet eens wat er komen gaat en is de besturing tijdens het rennen veel te gevoelig. Ook is het mikken na sprongen, op bijvoorbeeld rails om de glijden, vrijwel onmogelijk.

Overigens moet je voor het echte snelle Sonic-gevoel niet bij Sonic the Hedgehog zijn, omdat het voornamelijk een vrij standaard platformer is met een aantal snelle stukjes. De snelheid wordt nog het beste bereikt bij de mach speed-stukjes waarin Sonic sneller gaat dan ooit. Dit was voor ons het hoogtepunt van het spel, maar wordt helaas ook verpest door camera en besturing, waardoor je er zonder twijfel een stuk of wat keer naar beneden dondert zonder eigen schuld. Het spel kent ook nog een multiplayer mode die deze keer nog best heel aardig is, je kunt vrijwel alle levels in het spel coöperatief spelen en ook races houden, al is dit weer niet via Xbox Live online te spelen.

Grafisch ziet het spel er ook niet beter uit dan een mooie last-gen game en het is dan ook apart dat het spel constant problemen heeft met de framerate, met veel gestotter tot gevolg. Vervolgens zijn er ook nog eens veel en lange laadtijden voor soms een bijzonder kort stukje film. De bugs die het spel constant plagen maken het nog helemaal af. Echt zonde, want het is ergens best een hele aardige game die gewoon nog een aantal maanden ontwikkeltijd nodig heeft.