Je gaat bijna aan jezelf twijfelen bij het spelen van Sonic Free Riders. Hoe kan het namelijk dat de besturing maar niet lijkt te werken? Het ligt niet aan Kinect, want bij onder andere Dance Central ondervonden we geen problemen. Kennelijk ligt het ook niet aan ons, aangezien meer klachten dan lofprijzingen te vinden zijn. Wat moet je dan met een racegame waar de besturing kapot van is?

Ongemakkelijk

We hebben alles geprobeerd in een poging de sweet spot van Sonic Free Riders te vinden. Meer afstand nemen, meer verlichting; we hebben het zelfs in een andere kamer geprobeerd. Op elke manier werkt de skateboard-achtige besturing simpelweg niet. Of we nou met ongemakkelijk ver leunen of met subtielere bewegingen ons zweefboard over het parcours probeerden te sturen, Sonic en zijn kornuiten trekken meer hun eigen plan en winnen of het verzamelen van ringen is meer geluk dan wijsheid.

Het gebruik van Kinect heeft overigens nog wat positieve verassingen in petto. Zo is het gebruiken van power-ups met handbewegingen best grappig. Je moet bijvoorbeeld net doen alsof je een blikje schudt om vervolgens op het blikje plaats te nemen en op hoge snelheid tegenstanders aan de kant te duwen. Tijdens een race moet je bij bepaalde tracks ook van je zweefboard afstappen om bijvoorbeeld een stukje op een jetski te racen of te zwemmen. De besturing bij deze onderdelen werkt verrassend genoeg beter dan tijdens de normale stukken. Je bent zelfs blij even van die verdraaide plank verlost te zijn.

Maar voor je het weet, race je weer op je zweefboard en intpreteert het spel je bewegingen regelmatig volledig verkeerd. Zo kan het voorkomen dat je nek aan nek ligt met een tegenstander en je door een afzetbeweging een korte snelheidsboost wil gebruiken, maar het spel denkt dat je wilt remmen. Het is dat je bij Kinect geen controller in je handen hebt, anders zou die regelmatig door de kamer vliegen. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat niemand in de online modi te vinden was om onze smart mee te delen.

Sober

De offline modi beperken zich ook tot het puur noodzakelijke. Je kunt een losse race doen, een aanval doen op de beste tijden in Time Trial of de verhaalmodus doorlopen in de World Grand Prix. In die laatste krijg je een verzameling van uitdagingen voor je kiezen, zoals eerste finishen in een race of een minimaal aantal ringen verzamelen op het parcours.

Er is zelfs niet de moeite genomen om tussenfilmpjes voor de World Grand Prix-modus te maken. Dit had er op z'n minst voor gezorgd dat de modus iets meer om het lijf zou hebben en je nog kon glimlachen alvorens de volgende marteling van een race of een andere uitdaging je te wachten staat. Misschien had het er zelfs voor kunnen zorgen dat we zouden doorzetten om alleen maar het slappe verhaal te kunnen volgen, waarbij een als koning verklede Robotnik een grote prijs belooft aan de winnaar van het kampioenschap.

Dat ook de presentatie van het geheel niet veel voorstelt, is eigenlijk kenmerkend voor de kwaliteit van Sonic Free Riders. De menu’s zijn sober met grote iconen, zonder verdere visuele opsmuk. De besturing binnen deze menu's is even wennen, maar werkt gelukkig wel fatsoenlijk. Als je de Engelse stemcommando’s kent, kun je zelfs grotendeels navigeren met je stem. Hier zie je dat Kinect veel in z'n mars heeft en het is juist daarom zo zonde dat het racen zelf zo slecht werkt. Er blijft dan ook verdraait weinig over om Sonic Free Riders in je console te stoppen en voor de Kinect-camera te gaan staan.