Voor de Chinezen mag het misschien het jaar van de tijger zijn, in Japan is het jaar van de egel van start gegaan. Voor SEGA is dit een belangrijk jaar voor hun mascotte Sonic. Nadat pasgeleden Sonic & SEGA All-Star Racing goed in de smaak is gevallen, komt SEGA ook later dit jaar met een compleet nieuwe game met Sonic als tweedimensionale platformheld. Het is iets waar fans van het eerste uur al veel langer om schreeuwen en wat nu eindelijk daadwerkelijk gaat gebeuren. Tussen al deze projecten door is een mooie kans gezien om de oude Sonic-spellen weer eens in het zonnetje te zetten. Eerder kwamen deze spellen al opnieuw uit voor de grotere platformen, maar nu is het ook de beurt aan de Nintendo DS.

Sonic de koe

Voor de DS werden al eerder nieuwe delen in de Sonic-franchise uitgebracht in de vorm van Sonic Rush en Sonic Rush Adventure, in respectievelijk 2005 en 2007. Deze spellen waren volledig geoptimaliseerd voor de twee schermen van de DS. Hierdoor voegde het ook daadwerkelijk iets nieuws toe aan een iets van uitmelkverschijnselen vertonende serie. In dat opzicht voegt Sonic Classic Collection niks nieuws toe. Het zijn tot op de kern trouwe overzettingen van Sonic, Sonic 2, Sonic 3 en Sonic & Knuckles geworden. Zelfs de multiplayer ontbreekt die na het eerste deel geïntroduceerd werd.

De actie wordt enkel vertoond op het bovenste scherm, waarmee het touchscreen buitenspel gezet wordt. Op het touchscreen kun je een klein beetje informatie over het spel lezen en krijg je een paar tips. De enige echt nieuwe mogelijkheid die het onderste scherm met zich meebrengt, is de optie om het spel op elk gewenst moment op te kunnen slaan. De savegame zet je wel terug naar het begin van het level waar je mee bezig was, maar dat is stukken beter dan het complete spel opnieuw te moeten doorlopen. Het is eigenlijk een niet meer dan logische toevoeging, aangezien anders het ‘pick up and play’-element van de handheld teniet gedaan wordt.

Tand des tijds

Het is mooi om te zien dat de spellen ook op de Nintendo DS de tand des tijds goed hebben doorstaan. Grafisch doet deze collectie zeker niet onder voor het gros aan hedendaagse spellen en ook qua gameplay zijn geen sporen van slijtage te bekennen. Sonic is nog net als vanouds een speelse snelheidsduivel op jacht naar edelstenen en een manier om de duivelse plannen van Dr. Robotnik te dwarsbomen. Voor de doorgewinterde gamer is dit uiteraard bekend terrein en we kunnen dan ook niet aan de gedachte ontkomen dat dit niet meer is dan een gemakzuchtige overzetting. Nergens zijn nieuwe extra’s te bekennen. Geen Sonic Spinball of iets dergelijks. Enkel de mogelijkheid om ook met Knuckles in Sonic 2 en Sonic 3 te spelen.

Aangezien al deze spellen in dezelfde vorm reeds voor onder andere Xbox Live Arcade en Virtual Console van de Nintendo Wii uitgebracht zijn, wordt de Sonic Classic Collection vooral een aanrader voor de mensen die de oorspronkelijke spellen graag overal en altijd willen kunnen spelen. Ondanks de ouderdom blijven alle vier de games toppers in het platformgenre en is het alleen al om nostalgische redenen leuk om weer eens met de blauwe egel te stoeien.