In het hedenhaagse HD-geweld vol bloed, actie en ontploffingen bestaat er de kans dat de wat minder om aandacht schreeuwende gamepareltjes het onderspit delven. Het weergaloze Silent Hill: Shattered Memories zal niet de aandacht krijgen die vele nieuwe games op de HD-consoles wel toebedeeld is, maar verdient eigenlijk niets minder.

Harry Mason vliegt op een donkere winteravond met zijn auto van de weg in de buurt van het dorpje Silent Hill. Als hij bijkomt van het ongeluk, blijkt dat zijn dochter uit de auto is verdwenen. Verward gaat hij het dorpje in, op zoek naar haar. Zijn speurtocht levert hem echter meer vragen dan antwoorden op. De personen die hij in het vrijwel uitgestorven Silent Hill tegenkomt, kennen Harry’s dochter Cheryl wel, maar hebben haar op een hele andere manier onthouden dan Harry, wat tot wanhoop en verwarring leidt.

Silent Hill: Shattered Memories is moeilijk in een genre in te delen. Hoewel de Silent Hill-reeks bekend staat als traditionele survival-horror, is dat bij Shattered Memories totaal niet het geval. Zo zijn er maar een beperkt aantal scènes waarin vijanden voorkomen, welke strikt gescheiden zijn van de scènes waarin je door het dorpje struint en puzzeltjes oplost. De scènes met vijanden zijn sequenties waarin de wereld van Harry plotseling bevriest en hij in een soort levensechte nachtmerrie terechtkomt. De vijanden kunnen hierbij niet worden verslagen maar slechts van je worden afgeschud als je wordt vastgegrepen. Het is dan de bedoeling om weg te rennen naar een veilig punt waarbij je, meestal met een puzzel, weer verder kunt in de ‘normale’ wereld. De potpourri van spelelementen staan echter allemaal in dienst van het briljante verhaal en daarom classificeren we Silent Hill: Shattered Memories als psychologische thriller, met de nadruk op 'psychologisch'.

De gehele game beslaat de zoektocht naar je dochter Cheryl, waar je vooral door kleine puzzeltjes verder komt. Deze puzzels zijn speciaal voor de Wii-besturing ontworpen: het opendraaien van een slot of het omkeren van blikjes waarin een sleutel zit. Overigens doet  het ontbreken van bewegingsbesturing in de PSP- en PS2-versies niets af aan de ervaring. Er zit geen enkele echte breinbreker in, maar de puzzels die de game rijk is passen zeer goed in de omgevingen van het spel en zijn bovenal leuk om op te lossen dankzij de besturingsinteractie.

De nachtmerriesequenties kunnen af en toe voor wat frustratie zorgen. Bij deze vluchtscènes heb je namelijk geen directe manier om te zien waar je precies naartoe moet. Je dient daarvoor je mobieltje pakken en het digitale kaartje dat hierop staat te openen, om te zien waar je naartoe moet. Dit kun je niet tijdens het rennen doen en dus ben je kwetsbaar omdat je stil moet staan. Om echt een goed overzicht te krijgen moet je dan ook nog eens inzoomen op je kaartje en zelfs dan zie je niet altijd goed waar de doorgangen naar je eindpunt zijn. Gelukkig zie je op je kaartje wel de route die je hebt afgelegd vanaf het begin van een nachtmerriescène, zodat je het al snel door hebt als je in cirkels loopt. Toegegeven, als het makkelijker was geweest om het veilige punt te zoeken, dan was de spanning er snel afgeweest, maar een iets betere balans tussen frustratie en uitdaging was prettig geweest.

Het psychologische element van Silent Hill: Shattered Memories is op een werkelijk fenomenale manier in elke facet van de game geïntegreerd. Het meest directe voorbeeld hiervan zijn de therapiesessies bij een psycholoog, waar je in eerstepersoonsperspectief antwoord geeft op een aantal vragen over je karakter. Zo worden er pure persoonlijkheidsvragen gesteld, maar vertelt de psycholoog ook een fictief verhaaltje over een dodelijk ongeluk waarbij jij vervolgens moet beoordelen wie van de vier betrokkenen de meeste schuld heeft aan dit ongeluk. Verder dien je in een kleurplaat je eigen huis in te kleuren. Als je deze sequenties voor het eerst tegenkomt, dan vraag je je af waar al deze vragen goed voor zijn en wat de game er mee doet. Maar de waarschuwing aan het begin van het spel, dat Shattered Memories net zoveel met jou speelt als dat jij het speelt, klopt helemaal. Zo passen bepaalde personen zich aan jouw karaktertrekken aan en zien sommige personen er zelfs totaal anders uit, gebaseerd op jouw antwoorden. Shattered Memories kent dan ook verschillende eindes die allemaal voortkomen uit jouw persoonlijkheidskenmerken. En alles, maar dan ook echt alles, komt samen op een even logische, verrassende als briljante manier wanneer de ontknoping van het drama daar is.

De uitzonderlijk sterke psychologische insteek wordt alleen nog maar versterkt door allerlei subtiele details die de donkere sfeer versterken. Zo zie je overal wel telefoonnummers op posters, die je met je mobiele telefoon kunt bellen. Meestal zijn het met zwarte humor doorspekte verwijzingen in je eigen zoektocht: zo hangt er in een pretpark een poster met een nummer waar je naar toe kunt bellen als je je kind kwijt bent. Als je dit nummer belt, krijg je een bandje te horen met een optimistische speech over het geweldige veiligheidsbeleid van het pretpark.

Het ijzersterke thrillerverhaal en de subtiele verwijzingen creëren een sfeer die nog maar zelden in games voorkomt: een ambiance waar je van de eerste tot en met de laatste seconde compleet door wordt opgezogen. Shattered Memories laat je niet los tot aan het slot en zelfs daarna niet eens. De talloze verwijzingen en conversaties tijdens het spel krijgen een geheel nieuwe lading na het slot. Niets dan respect is op zijn plaats voor de scriptschrijvers van ontwikkelaar Climax, die een plot hebben voortgebracht dat zich kan meten met de betere filmdrama’s.

Audiovisueel is Silent Hill: Shattered Memories al even sterk als op alle andere punten. De game is zonder twijfel één van de mooiste niet-HD-titels die het daglicht heeft gezien. Het continue oog voor detail, de geweldige real-time schaduweffecten van de zaklamp, goed verzorgde tussenfilmpjes en dito karaktermodellen zorgen voor een uitermate sterke visuele ervaring. Op het gebied van audio laat Shattered Memories eveneens geen steken vallen. Alle stemmen zijn overtuigend ingesproken en ook de op de goede momenten ingezette dramatische muziek levert een belangrijke bijdrage.

De gameplay van Silent Hill: Shattered Memories mag dan niet baanbrekend of zeer diepgaand zijn, de gehele ervaring is dat absoluut wel. Door een ijzersterk verhaal, een donkere sfeer en een tot in de puntjes verzorgde audiovisuele presentatie behoort ook Shattered Memories tot het snel oplopende lijstje toppers van 2010.