Alle Wii-eigenaren kennen het spel door en door, want het was immers de eerste game die ze bij de Wii kregen. Ik heb het natuurlijk over Wii Sports. Wii Sports was naast een goede demonstratie van de mogelijkheden van de Wii ook nog eens een erg leuk spelletje. En bij al de sporten in Wii Sports zit ook boksen, dat vermoeiend maar best vermakelijk is.  Toch kan de Wii best een boksgame gebruiken met wat meer diepgang dan die in Wii Sports. Helaas is het de tv-maatschappij Showtime die tot deze conclusie kwam en op de proppen kwam met Showtime Championship Boxing, een licentiegame van het gelijknamige boksprogramma.

Showtime Championship Boxing is het type game dat je gewoon links kunt laten liggen in de winkels. Of nee, leg het alsjeblieft helemaal achterin, zodat niemand anders het per ongeluk koopt. Degene die nog precies willen weten wat er aan mankeert worden van harte uitgenodigd verder te lezen. Ten eerste, en meteen ook het belangrijkste punt van kritiek, de game voelt totaal overbodig. Met Wii Sports is een op zich prima werkend boksspelletje meegekomen en daar kan Showtime onmogelijk ook maar bij in de buurt komen, laat staan overtreffen. En als je verwacht dat er dan in ieder geval beroemde boksers in zitten wordt je ook teleurgesteld, tenzij Lazy Lorenzo en Punchbag Pete je bekend in de oren klinken. Dan sla je toch liever je leraar Frans of die gemene buurjongen in zijn Mii-gezicht.

Ook de boksmechaniek werkt op zijn minst gezegd houterig. Hoewel er meer moves gemaakt kunnen worden dan in dat gratis boksspelletje dat iedere Wii-eigenaar in zijn of haar kast heeft staan, voelen ze eigenlijk geen van allen intuïtief. Als bokser kun je vijf verschillende posities innemen. Boven, beneden en in het midden blokkeren en dan nog eens naar links of rechts ontwijken. Vanuit hier kun je klappen uitdelen, door deze beweging met je handen uit te voeren. Daarna wordt het een beetje een steen-papier-schaar spelletje waarbij de ene houding beter werkt tegen de houding van de tegenstander. En dat spelletje gaat dan door totdat een van de twee op de grond ligt of de volgende ronde begint. Het probleem is echter vooral dat het aannemen van de houdingen heel moeizaam gaat. Door de Wii-mote naar voren dan wel naar achteren te kantelen blokkeer je respectievelijk beneden en boven. Dit voelt heel ongemakkelijk. Eigenlijk is de enige zinvolle toevoeging ten opzichte van Wii Sports dat je kunt lopen, maar of je daar nu een heel spel voor zou moeten kopen.

Ook qua inhoud stelt de game diep teleur. Zo kun je welgeteld zeven fictieve, nietszeggende personages vrij spelen, waarbij het spel meteen vertelt hoe dat dan wel niet moet. Het spel bevat vier toernooien die bestaan uit gemiddeld vier gevechten. Daarnaast ontbreekt een tutorial mode, zodat je die onintuïtieve besturing zelf uit zult moeten vogelen. Tot slot zijn er nog heuse filmpjes die zich afspelen voor en na iedere ronde. Net als de rest van het spel zien deze filmpjes er overigens totaal niet uit.,. Daarnaast laten de filmpjes eigenlijk niets van enige interessante waarde zien, tenzij je graag pixelachtige dames wilt zien rondlopen met borden waarop staat in welke ronde je zit. Het ergste van de filmpjes is echter dat ze iedere keer tergend lang op zich laten wachten met laden, zodat je om de vijf minuten uit het spel wordt gehaald om te wachten totdat je diezelfde pixelachtige dames kunt wegklikken en weer kunt wachten tot de door die pixelachtige dames aangekondigde ronde te gaan spelen. Lange laadtijden kunnen een doodzonde voor een game zij en in een spel als Showtime Championship Boxing, dat echt enkel bestaat uit twee poppetjes in een ring, geldt dit toch wel als driedubbele doodzonde. En daarmee gaat Showtime Championship Boxing knockout.