Trackmania Nations is achteraf wellicht niet genoeg door ons, mensjes van de gamepers, gewaardeerd. Het door de community gedreven free-to-play-spel combineerde basale competitieve gameplay met luchtige circuits, een combinatie waarmee het miljoenen fans vergaarde. Met Shootmania past ontwikkelaar Nadeo eenzelfde formule toe op het schietgenre. En ditmaal zijn we er wél op tijd bij om de game op waarde te kunnen schatten.

Als je niet bekend bent met de ‘Mania’-games van Nadeo, is de eerste kennismaking met Shootmania Storm onwennig. De gebruikersinterface en infrastructuur van de menu’s laat veel te wensen over. Shootmania biedt spelers heel veel vrijheid en mogelijkheden, maar omdat het de game ontbreekt aan structuur en uitleg, blijft bijvoorbeeld de level-editor voor veel (beginnende) spelers een goed bewaard geheim.

De doorgewinterde pc-gamer ziet in de UI geen obstakel. Hij kijkt waarschijnlijk pas vreemd op wanneer hij voor het eerst de trekker overhaalt. Shootmania is wellicht een shooter, maar verschilt in zijn kern behoorlijk van de concurrentie in het genre. Alle facetten, van het verkrijgen of wisselen tussen geweren tot de verscheidenheid aan modi, worden gekenmerkt door een of andere unieke twist.

Het principe is simpel

Die frisse wind gaat schuil in de onorthodoxe basisbeginselen. Zo schiet je in Shootmania geen kogels, maar gebruik je (in de meeste mapsegmenten) trage plasmaballen om je tegenstanders te raken. Omdat die later aankomen dan reguliere kogels, zijn er meer factoren waar je bij het mikken rekening mee moet houden. Onder meer de loopsnelheid van de vijand en de afstand die de bollen moeten afleggen bepalen je effectiviteit.

Shootmania maakt het je graag lastig. Je kunt maar vier bollen per salvo afschieten, terwijl je na twee geïncasseerde schoten al het loodje legt. Gelukkig kun je als doelwit enigszins anticiperen, want omdat de plasmaballen zo traag zijn, zie je ze al van ver aankomen. Overleven draait onder meer om perfecte timing, goede looplijnen en subliem richtwerk, wat Shootmania Storm een skillgame in hart en nieren maakt. De game barst van spannende, behendige duels die ons bij vlagen herinnerden aan klassiekers als Quake en Unreal Tournament.

Je hebt meer wapens tot je beschikking dan de plasmaballenschieter, al gaat ook het wisselen tussen wapens met een vrijzinnig simplisme gepaard. Shootmania bepaalt wanneer je welk wapen waar gebruikt. Sommige gebieden in de vele levels zijn alleen begaanbaar met bijvoorbeeld een lasergun of granaatwerper. Bij het doorlopen van die segmenten wissel je automatisch naar equivalenten van die welbekende wapens. Zo is de strijd altijd en overal gebalanceerd. Heel ingenieus.

Het derde shooterfundament dat Shootmania herziet is het navigeren door de levels. De rechtermuisknop fungeert als actie- en springknop. Dubbeltap je op de rechtermuisknop, dan start je personage aan een sprint, die ook middenin een sprong inzetbaar is. Door te sprinten, vervolgens te springen en bij neerkomst te sprinten, glijd je personage als het ware over het slagveld. Timing speelt ook hier een belangrijke rol. Hoe meer je met het sprintsysteem oefent, des te moeilijker je te raken bent en des te sneller je je bestemming bereikt.

Modi

De ingenieuze kern van Shootmania klinkt door in de twee meest gespeelde modi van het spel. De leukste modus is Royal. In Royal starten zestien spelers aan de uiterste rand van een groot rond level. In het midden staat een paal. Door die paal te activeren, nadert er een storm die gestaag het level intrekt en het speelveld zo beetje bij beetje compacter maakt. Wie in de storm belandt, legt het loodje. Na tientallen seconden is het level zo klein dat alleen nog het middelpunt rondom de paal resteert. Daar vechten de resterende spelers het in bloedstollende duels tegen elkaar uit, waarna de punten worden verdeeld en de ronde overnieuw begint. De korte potjes en snelle speelsnelheid maken Royal een frisse en unieke modus.

Ook Elite is een modus die we graag in andere games terugzien. Daarin strijden twee teams van drie spelers om één paal in het level. De zes spelers staan echter niet tegelijkertijd op het veld. Het aanvallende team bestaat maar uit één (roulerende) speler die vaker geraakt kan worden dan zijn drie tegenstanders en over de sterkere lasergun beschikt. We verwachtten het niet, maar de modus is goed gebalanceerd en net als Royal lekker behapbaar. Dat maakt Elite zeker met twee vrienden de moeite waard, zowel om je 1337-skills te showen als met teamwork de aanvallende tegenstander uit te schakelen.

Aanpassen

De andere modi verschillen helaas veel minder van het welbekende. Ze zijn vooral samenvoegingen van bestaande modi, zoals Team Deatchmatch en King of the Hill. Voor de innovatieve gameplay, zoals in Royal en Elite, zoek je je heil bij de community. Net als in Trackmania Nations stammen de beste maps van gebruikers, waaronder de prettig uit de toon vallende Checkpoint-levels. In die maps slaat niet schieten, maar racen de klok. Je behoort dus a la Trackmania zo snel mogelijk door een level te sprinten, waarbij listige obstakels en sprongen je het leven zuur proberen te maken.

Hoewel dergelijke maps verfrissend en leuk zijn, stelt veel content van Shootmania nog een beetje teleur. Het spel kent bijvoorbeeld weinig wapens, die ook nog eens saai en louter sporadisch inzetbaar zijn. Daarnaast leent de competitieve kern van de gameplay zich niet goed voor experimentele levels. Broertje Trackmania Nations is juist zo tof omdat de basale gameplay wordt losgelaten op bizarre of complexe maps, compleet met loopings, gigantische jumps of toffe cameraperspectieven.

De maps in Shootmania die wij hebben gespeeld zijn nogal saai. Natuurlijk draait Shootmania om het showen van je skills en is de funfactor daarom ondergeschikt aan de balans, maar goede luchtige content was gewenste afwisseling geweest. Zelfs de levels die door users zijn gemaakt in de map editor stellen op dit moment nog een beetje teleur.

Schieten

Toch zal diezelfde achterban het grootste wapenfeit van Shootmania blijken. De spelers moeten de game aan de hand van de uitgebreide editor-functie naar een hoger niveau tillen. Tijdens de béta bleek al dat veel van hen hun hand niet voor die taak omdraaien. En mocht inbreng van de community om de een of andere rare reden uitblijven, dan resteert een gebalanceerde e-sports-shooter die zich op subtiele doch prettige wijze onderscheidt van de (generieke) concurrentie. In een tijd van Call of Duty-kloon na Call of Duty-kloon, is het wel zo prettig dat een competitieve shooter zich toelegt op de kern zijn bestaan: schieten.

Afijn, schieten met plasmabollen. Dat dan weer wel.