Hij mag dan een blauwe man zijn, maar hij is zeker geen smurf. Zijn naam is Rogue Trooper, en samen met zijn vrienden Gunnar, Helm en Bagman zijn ze uit hun comic naar de gamesindustrie gekropen. De comic, van de hand van Cam Kennedy, is tot game gemaakt door Rebellion, bekend van onder andere Sniper Elite. Weet Rebellion Software de comic een waardige 'vergaming' te geven?

Rogue Trooper speelt zich af op de fictieve planeet Nu-Earth. Deze planeet is in een oorlog verwikkeld, met aan de ene de Nort en aan de andere kant de Souther. De Souther hebben de beschikking over genetisch gemanipuleerde troepen, waarvan Rogue er één is. Tijdens een grote aanval op de Nort worden de troepen van de Souther afgeslacht, en het is dan ook meteen duidelijk dat het een valstrik is. Rogue verliest zijn vrienden Gunnar, Bagman en Helm tijdens deze veldslag. Gelukkig voor hem echter, leven zijn vrienden verder in biochips, die op drie verschillende plaatsen geplaatst kunnen worden. Helm wordt in Rogue's hoofddeksel geplaatst, Bagman vindt een plaats in zijn handtas en Gunnar mag plaatsnemen op zijn erwtenschieter. Met zijn vieren besluiten ze om achter de persoon die achter de slachting van de Souther zat, aan te gaan.

De microchips zullen je niet alleen advies geven, maar ze zijn ook erg handig gedurende het hele spel. Gunnar zorgt voor een auto-aim functie op je geweer, Bagman beheert je inventaris en Helm is goed voor het hacken van computers. Het enige dat Rogue moet doen, is overleven en zorgen dat de vijanden om hem heen het loodje leggen. Zijn maatjes zorgen er echter voor dat hij hulp krijgt van een paar leuke extra functies. Zo kan er een enorme geluidsdemper op Gunnar geplaatst worden, om zo een silent kill te maken. Ook kan er een soort holografische weerspiegeling overal op het scherm geplaatst worden, om zo het vijandelijk vuur die kant op te lokken, terwijl Rogue een omtrekkende beweging maakt om de vijand van achteren aan te vallen.

Rogue zal het op moeten nemen tegen hordes vijanden, die qua moeilijkheidsgraad niet veel van elkaar verschillen. Er zijn ongeveer zes verschillende soorten tegenstanders die je proberen een paar extra ventilatiegaten te geven. Gelukkig, of helaas, bieden deze vijanden niet echt veel weerstand. Het spel kent geen enkele echte eindbaas, alleen soms een bepantserde robot, die ook redelijk snel uitgeschakeld is. Het aantal simpele soldaten dat je moet verslaan is echter zo groot, dat je het gevoel hebt dat je meer Nort-soldaten hebt vermoord dan dat er Chinezen op deze planeet lopen.

Het spel heeft geen enkele pretentie. Het spel wil niet vernieuwen door schitterende graphics, nieuwe gameplayelementen of een superorigineel verhaal. Het is een simpele third-person shooter, die echter wel heel lekker wegspeelt. Ondanks dat het niet vernieuwend wilt zijn, zijn de elementen die het spel wel heeft, heel degelijk uitgevoerd. Er zijn leuke moves beschikbaar, kick-ass wapens aanwezig en vooral de filmische cut-scenes komen goed over. De wapens die je tot je beschikking hebt, verschillen van gewoon pistool tot een granaatwerper. De vijanden die je hiermee naar de eeuwige jachtvelden helpt, hebben grondstoffen bij zich. Met deze grondstoffen kunnen upgrades voor wapens, munitie en medkits gekocht worden. Hoe moeilijker de vijand, hoe meer grondstoffen je krijgt. Ook de manier waarop je die vijand een kopje kleiner maakt zorgt voor een verschillende opbrengst. Zo zijn er de speciale kill moves, die leuk zijn om te zien en uit te voeren, en ook een redelijke hoeveelheid grondstoffen opleveren. Deze speciale kills kunnen alleen uitgevoerd worden wanneer een vijand jou nog niet heeft gezien. Je sneakt achter zijn rug naar hem toe en je brengt een dodelijke klap toe.

Soms is er ook de mogelijkheid om de omgeving te gebruiken. Zo kunnen gastanks opgeblazen worden en zijn er stationaire machinegeweren die bemand kunnen worden. Je tegenstanders zelf hebben zuurstoftanks op hun rug, omdat ze niet kunnen ademen in de giftige atmosfeer van Nu-Earth. Deze zuurstoftanks kunnen ook beschoten worden, waardoor er een vlam uit de tank vliegt en de Nort-soldaat uit paniek rondjes zal beginnen te rennen. Na ongeveer vijf seconde zal de tank echter ontploffen, eventuele vijanden in de omgevingen met zich meenemend.

Rogue heeft ook een aantal granaten en andere explosieve middelen tot zijn beschikking. De leukste hiervan zijn de Incendiary en Sticky Grenades. De Incendiary ontploft als een soort napalmbom en zal alle vijanden in de omgeving als een fakkel doen oplichten. Na een paar seconden al brandend rond te hebben gerend, vallen ze dood neer. De Sticky Grenade zoekt zelf een vijand op en blijft aan zijn benen plakken. Helaas is het gooien van de granaten niet al te best uitgewerkt, waardoor het nogal moeilijk is om dit in een gevecht te gebruiken. De andere wapens die je kunt gebruiken zijn vaak wel leuk, maar te omslachtig om je ook daadwerkelijk in een gevecht toe te wenden. Vaak zul je gewoon Gunnar, het machinegeweer, gebruiken. Ook de sniperrifle zal regelmatig als oplossing voor je problemen gekozen worden. De shotgun, mortierwerper en futuristische beamgun zijn bijna overbodig in het hele spel.

Grafisch is het spel zeker geen topper. Het ziet er niet slecht uit, maar ondertussen zijn er tientallen spellen die beter uitzien. De charactermodels zijn simpel, maar doeltreffend. Ook de omgevingen zijn niet echt vernieuwend, maar zijn, net als de rest van het spel, gewoon oerdegelijk. De enige uitschieter van het spel, in positieve zin, zijnde ontploffingen. Deze zien er heel goed uit, met mooie vlammen en realtime lighting. De geluiden van het spel zijn ook niet meer dan degelijk, met een leuke soundtrack, redelijke voice-acting en leuke effecten. Wel weer leuk aan de grafische zijde, is zijn de cheats die beschikbaar worden gesteld na het uitspelen van de game (welke overigens niet meer dan een uur of zeven beslaat). Zo is er een cheat genaamd 'Hippie Blood'. Je tegenstanders zullen dan geen bloed lekken, maar bloemetjes, in de echte hippiestijl.

Rogue Trooper is een heel degelijk spel geworden. De game heeft niet de pretentie een topper te zijn, en weet dat zelf ook. De gameplay is simpel en toegankelijk, maar toch verslavend. Zonder dat ik het besefte, startte ik het spel vaker op dan ik verwachtte. Dit was niet omdat het verhaal me zo trok, of dat de gameplay zo vernieuwend was, maar omdat de game me gewoon lekker simpel aan het hersenloze knallen zette. Dus zoek je een game waarin je hordes vijanden kunt omleggen, zonder je zorgen te maken over moeilijke bewegingen, ingewikkelde combo’s of onoplosbare puzzels, dan is Rogue Trooper zeker een geschikt spel.