De eerste keer Rock Band of Guitar Hero was voor iedereen wennen. Zo’n plastic nepgitaar in je hand of zo'n lullig drumstel in je huiskamer; het was niet bepaald charmant. Maar na verloop van tijd raakte je er begaan mee. De onwennigheid maakte plaats voor verslaving. Helaas maakte die verslaving vele Guitar Hero- en Rock Band-delen later plaats voor verzadiging. De plastic instrumenten gingen terug de kast in, om er vervolgens enkel op ladderzatte avonden weer uitgehaald te worden.

Dankzij Rock Band Blitz hoeft het afstoffen niet meer. De game is helemaal geoptimaliseerd voor de controller. Natuurlijk is het spelprincipe daarvoor aangepast, al is ’ geruild’ wellicht een beter woord. Het spel ontleent zijn gameplay aan eerdere Harmonix-titels als Amplitude, Frequency en Rock Band: Unplugged, zij het met enkele vernieuwingen ten opzichte van die games van de ontwikkelaar.

 

Nananana, you get a baan

Blitz toont je vijf ‘muzikale’ banen, gelegen in een swingende virtuele stad, waar je vanwege je focus op de banen overigens nauwelijks iets van meekrijgt. Iedere baan vertegenwoordigt respectievelijk de drum-, bas-, gitaar-, zang- en keyboardlijn van een nummer. Het is op ieder moment mogelijk tussen de banen te wisselen. Daarin schuilt de uitdaging. Rock Band: Blitz draait niet om het raken van alle noten zoals normaal in Rock Band het geval is. Omdat je natuurlijk niet op vijf banen tegelijkertijd de noten kunt raken, moet je steeds blijven wisselen om de multiplier in stand te houden.

Zo maak je telkens dezelfde afweging: welke baan verwaarloos je kortstondig, om je op een andere baan, waar zich op dat moment bijvoorbeeld meer noten bevinden, te kunnen focussen? Het spel helpt je bij die keuze door een ingenieus multiplier-systeem: na een checkpoint op de baan wordt steeds berekend welke multiplier je per baan behaald hebt. Presteer je het om bijvoorbeeld je drum-, zang-, gitaar- en basbanen naar een vermenigvuldiging van acht te helpen, maar is je keyboardbaan blijven steken op ‘x4’, dan houd je de andere banen tegen een nog hogere multiplier te bereiken.

Je doet er dus goed aan alle banen qua multiplier op bijna gelijke hoogte te houden en maakt al spelende steeds keuzes die de hoogte van de highscore bepalen. Om iemand te verpletteren met je score, loont het dus te bepalen waar en wanneer je beter kunt wisselen naar een andere baan. Bovendien kun je zelf kiezen welke power-up’s je bij ieder nummer inzet, wat een extra lading geeft aan de tactische gameplay.

 

Niet voor de einzelgänger

Highscores spelen in die zin een grotere rol dan de muziek zelf, en dat blijkt ook uit het aanbod. Met maar 25 nummers dwingt het spel je praktisch om downloadbare content aan te schaffen, zeker omdat de nummers maar één moeilijkheidsgraad kennen. De nummers zijn een mengelmoes van all-time classics (The Wicker Man, Cult of Personality), foute klassiekers (I’m Still Standing, Jungle Boogie) en voer voor de jonge muziekliefhebber (Moves Like Jagger, Pumped Up Kicks).

Het spel biedt een afgewogen muzikaal aanbod, maar goed, 25 nummers blijft alsnog aan de karige kant. Het spel komt eigenlijk enkel bekenden van de serie tegemoet: zij kunnen de muziek uit Rock Band en Rock Band 2 importeren naar Blitz. En de nummers uit Blitz, zijn op hun beurt weer te importeren naar Rock Band 3. Dat is een erg mooie feature en deal, maar het is er wel wederom een die enkel aantrekkelijk is voor Rock Band-fanatici.

De vernuftige gameplay van Blitz werkt als een trein en leent zich voor kleine, toffe, tactische keuzes. Helaas pakt het spel niet grandioos uit: naast dat de game weinig nummers bevat, draait het gehele spel om het behalen en verbreken van highscores. Er is dus maar één modus, die niets meer voorstelt dan de quick play-modus uit andere Rock Band-titels. Het draait uiteindelijk allemaal om het doen groeien van je muzikale e-penis en het verslaan van je vrienden. De gamer die gewoon lekker wil ‘jammen’ met zijn controller, is daardoor snel uitgespeeld met Rock Band Blitz.