Risen 2 gaat verder waar het eerste deel een paar jaar eerder is gestopt, maar de setting is net iets anders. Hoewel mythische titanen nog steeds de wereld bedreigen, stapt de naamloze held uit het origineel dit keer in het piratenleven. Hierdoor ontstaat een soort Pirates of the Caribbean-sfeer die een meer dan welkome variatie is op de talloze fantasy-games met elfjes, trollen en draken.

In dit deel speelt niet alles zich af op één eiland, maar vaar je met je schip naar verschillende gebieden in de wereld. Ook zijn er nieuwe wapens toegevoegd, zoals geweren, en heb je metgezellen die met je meevechten.

Hoge drempel

In de hands-on spraken we al over het feit dat je volledig in het diepe wordt gegooid. Aanvankelijk heb je nog weinig vaardigheden, een slechte uitrusting en weet je nog niet zo goed wat je moet doen. Dat is in principe niet zo erg, maar het duurt vrij lang voordat je in Risen 2 echt iets betekent en de held mag uithangen.

De eerste paar uur loop je eigenlijk als een kip zonder kop rond en doe je maar wat. Pas na tientallen missies, die door het gebrek aan uitrusting en vaardigheden erg pittig zijn, krijg je het spel meer onder controle. Dat is een leuke uitdaging voor sommige spelers, maar voor veel mensen is dit een drempel die te hoog is en vooral te lang duurt.

Diepgang

Ben je iemand die wel doorzet en zich weinig aantrekt van een moeilijke start, dan staat een diepgaand spel voor je klaar. Dat uit zich vooral in het uitgebreide levelsysteem en de gevarieerde missies. Een van de redenen dat je in het begin weinig kunt, is omdat je nog geen specialiteiten hebt en alleen maar basisvaardigheden gebruikt. Door het verslaan van vijanden en het voltooien van missies krijg je ervaringspunten waarmee je vechten met een zwaard, verdedigen, schieten, diefstal of voodoo levelt. Daarmee krijg je niet automatisch nieuwe acties tot je beschikking, want die moet je bij nog bij verschillende experts kopen voor goud. Het leuke aan dit levelsysteem is dat je echt een eigen klasse ontwerpt en niet zomaar iets invult. Bijvoorbeeld door een dief te maken met magische aanvallen of een scherpschutter met heel veel levenspunten. Je moet kiezen, want je hebt maar een beperkt aantal punten en geld.

De missies stimuleren je verder in het maken van keuzes voor een bepaalde klasse. Soms moet je geld van iemand stelen, een ander intimideren en dan weer moeilijke vijanden verslaan. Het een gaat makkelijker als je een dief bent en het ander wanneer je een indrukwekkende soldaat speelt. Omdat geen opdracht helemaal hetzelfde is, gaat de game niet snel vervelen.

Avontuur

Bovendien waan je je in Risen 2 een echte avonturier. Op elk nieuw eiland heb je opnieuw geen idee waar je heen moet, wat de geldende normen en waarden zijn, en wat je precies moet doen. Eerst verken je het eiland te voet en verzamel je kleine puzzelstukjes om langzaam meer te weten te komen. Daarvoor praat je met mensen, zoek je landkaarten en leg je vooral flinke afstanden af. Elk eiland vormt een hoofdstuk in het verhaal, waarbij het plot zich langzaam en door eigen inzet ontvouwt. Omdat bijna alles afhankelijk is van wat je doet, krijg je ook het idee dat jouw acties (en vooral de vele verkenningstochten) het verhaal bepalen.

De ontwikkelaars hebben daarnaast geprobeerd om de piratenstijl goed over te brengen, onder meer door schatten en legendarische voorwerpen te verstoppen. Met schatkaarten en aanwijzingen in mysterieuze geschriften leer je waar deze spullen zich bevinden. Sommige vondsten maken je rijker, andere maken je sterker. Dit draagt niet alleen bij aan de sfeer, ook biedt het een leuke afwisseling en wat extra uitdaging, waardoor Risen 2 de volle twintig uur interessant blijft.

Mankementen

Toch is niet alles even goed uitgewerkt, een kanttekening die we ook al bij de hands-on plaatsten. De meeste foutjes in Risen 2 zijn van technische aard. Het varieert van kleine bugs tot slechte AI. Soms is dat storend, maar meestal merk je daar weinig van. Het matige vechtsysteem valt helaas wat meer op. Zoals gezegd heb je vooral aan het begin van het spel niet het idee dat je de touwtjes in handen hebt en is elk gevecht een enorme klus. Winnen is meestal een combinatie van op knoppen rammen en veel geneesmiddelen gebruiken. Later ben je sterker en kan je wat rustiger anticiperen op vijanden. Dat werkt beter, maar zelfs dan voelt het vechten nog houterig en nauwelijks intuïtief aan.

De introductie van bemanning had dit kunnen oplossen. Op een kwart van het spel krijg je de keuze om steeds één partner mee te nemen. Dat zorgt er inderdaad voor dat vechten aangenamer en makkelijker wordt, maar de balans slaat de andere kant op, waardoor Risen 2 iets te makkelijk is. Een metgezel blijkt een nuttig levend schild. Hij kan niet dood en dat betekent dat je er zelf alleen nog maar naast staat. Voor de rest cirkel je om de vijanden heen en deel je af een toe een klap uit. Behalve bij bazen, want die moet je wel alleen verslaan.

Onvolkomenheden niet zo erg

Verder is Risen 2 een heel geslaagd spel; het vechtsysteem is ook niet dusdanig slecht dat het de hele spelbeleving aantast. Vooral door het amusante verhaal, het uitgebreide levelsysteem en veel variatie in de missies blijft je geboeid. De visuele pracht en de originele setting geven de boel bovendien de nodige sfeer mee, waardoor Risen 2 al met al een prima RPG is.