Na twee succesvolle delen op de PlayStation 3 is het tijd voor de Resistance-serie om nieuw terrein te verkennen. De reeks volgt hierbij typische PlayStation-titels zoals God of War en Ratchet & Clank, die na succes op de thuisconsole ook draagbaar prima te pruimen waren. Resistance Retribution wordt ontwikkeld door Sony Bend, het bedrijf dat eerder de uitmuntende Syphon Filter-games naar de PSP bracht. Er kan dus helemaal niets mis gaan met dit spel, zou je denken.

Hoewel Groot-Brittannië in deel één bevrijd is van de weerzinwekkende Chimera-bezetting, geldt dit nog niet voor de rest van Europa. Op het vasteland wordt er volop gestreden tegen de mysterieuze, monsterachtige wezens. Eén van de strijders is de Amerikaan James Grayson. Hij raakt getraumatiseerd omdat hij zijn eigen broer, die in een Chimera is veranderd, een kogel door zijn kop moet jagen. Vanaf dan besluit hij zich niet meer aan de militaire regels te houden en op een persoonlijke wraakoefening uit te gaan tegen de Chimera. Hij wordt echter opgepakt en ter dood veroordeeld wegens desertie. In de gevangenis krijgt hij een unieke kans om zijn eigen leven te redden: zich aansluiten bij de Maquis, het Franse verzet, en op een geheime missie in Europa te gaan.

Bekende vijanden uit de reeks maken hun terugkeer

Resistance Retribution is een derdepersoons actiegame waarbij je Grayson met je pookje bestuurt. De vier actieknoppen worden gebruikt om te mikken en dienen dus min of meer gebruikt als tweede pookje. De game kent echter een grote mate van auto-aim, omdat je vijanden altijd raakt als ze binnen een bepaald deel van je schermpje komen. Het is een oplossing die ervoor zorgt dat de snelheid in de gameplay behouden blijft, terwijl het rekening houdt met de beperkingen van PSP-besturing. Toch heb je vaak het gevoel dat de game zichzelf speelt, aangezien je op veel momenten simpelweg de schietknop ingedrukt houdt, zonder dat daar enige vaardigheid bij komt kijken.

Die vaardigheid komt af en toe om de hoek kijken als je aangevallen wordt door Boilers. Dit zijn Chimera die hun eigen hoofd opblazen als ze bij je in de buurt komen. Het is zaak om tijdig te wisselen naar manueel mikken en zo hun kop er snel genoeg af te schieten. Een sterk punt van Resistance Retribution is het dekkingssysteem. Wanneer je een gevecht betreedt, zal Grayson zich automatisch achter bijvoorbeeld muren en kisten verschuilen als je erbij in de buurt bent. Dit werkt heel erg soepel en is een goede toevoeging op de derdepersoons actie.

Qua wapentuig zit je bij Resistance Retribution helemaal goed. Er is een mix aanwezig van de wat klassiekere (de game speelt zich af in de jaren vijftig) menselijke wapens en Chimera-wapentuig. Alle wapens hebben bovendien een secundaire vuurmodus. Zo kun je bij de Razor, een veranderde versie van de BullsEye uit eerdere games, met de secundaire vuurknop een heel magazijn kogels opladen en als één object wegschieten, dat vervolgens automatisch van vijand naar vijand schiet. De Wraith (minigun) en Auger (Chimera-wapen dat door objecten heen schiet) hebben als secundaire vuurmodus een schild, dat je tactisch moet inzetten als je overrompeld wordt.

Het sterke aan het wapenarsenaal van Resistance Retribution is dat je wapenkeuze een grote invloed kan hebben op de uitkomst van een gevecht. Aangezien je al je wapens met je mee kunt dragen, bouw je een grote verzameling op die je inzet naar gelang de situatie. Zeker wanneer er meerdere soorten vijanden op je afkomen, laat Resistance Retribution zich van zijn sterkste kant zien, waarbij snel handelen en slim van wapen wisselen van vitaal belang zijn. Helaas komen dit soort situaties pas tegen het einde van de game en speelt het spel zich tot aan de helft (je zult er zeker acht uur mee zoet zijn) voornamelijk zelf, waardoor het voor het grootste deel te makkelijk is. Ook de zeer vermakelijke stukken waarin je een mech bestuurt, komen maar enkele keren voor.

De locaties die Resistance Retribution bevat, zijn voor het grootste deel oninteressant. Scènes zoals de Tower Bridge uit de eerste Resistance of Chicago uit Resistance 2, zitten simpelweg niet in deze PSP-iteratie. Je vecht je met James Grayson een weg door nietszeggende gebouwen (onder andere in Rotterdam) en tamelijk saaie Chimera-bases. Overigens duren deze gevechten, voor een draagbare game, simpelweg te lang. In missies zelf heb je weliswaar checkpoints, maar kun je het spel niet opslaan. Soms ben je toch bijna een half uur met een missie bezig en dat is echt te lang voor een busritje naar je werk.

Hoofdrolspeler Grayson komt trouwens niet al te sterk uit de verf. Hij probeert constant de stoere, ongehoorzame jongen uit te hangen en braakt af en toe oneliners uit die niet zouden misstaan in een Resident Evil of zelfs in een game van 50 Cent (wat dacht je van “I'm James Grayson, bitches!” als hij met een mech aanvalt). Wel verdient de game verder grote lof voor het audiovisuele aspect. De game ziet er werkelijk fenomenaal uit en ook het omgevingsgeluid is prima in orde. Verder ben je echt wel even bezig met het spel en kun je ook nog skill points behalen en intel (in de vorm van verborgen informatiedocumenten) verzamelen om nieuwe wapens vrij te spelen.

Resistance Retribution heeft de leuke mogelijkheid om verbinding te maken met de PlayStation 3 door middel van de PS3-game Resistance 2. Hiermee kun je twee dingen doen. Ten eerste kun je je PSP 'infecteren', waardoor Grayson het Chimera-virus krijgt en zijn gezondheid automatisch oplaadt. Ook krijg je hierbij een extra wapen (de Magnum met detoneerbare kogels uit Resistance 2), kun je onder water ademen om nieuwe locaties te ontdekken en is er extra intel door de levels verspreid. De ingame tussenfilmpjes zijn bovendien enigszins aangepast. De extra's zijn zeker een sterk element, maar maken de game ook nóg makkelijker. De tweede mogelijkheid is om Resistance Retribution volledig met een PS3-controller te spelen, waarbij de auto-aim verdwijnt. Het idee is goed, maar het speelt wel een beetje stroef. Toch is het een leuke feature en als je een videokabeltje hebt om je PSP op je tv aan te sluiten, kun je het spel volledig als een huiskamerervaring spelen.

James Grayson in 'Infected'-modus

Het totaalpakket wordt afgemaakt met een uitgebreide multiplayermodus. Het aantal speelmodi is groot en divers en de multiplayer kan dan ook voor behoorlijk wat lol zorgen. Toch zullen veel mensen zich voor hun online shooter waarschijnlijk richten tot hun PC of spelcomputer thuis. Bovendien zijn er op fora al meldingen gemaakt van een aanzienlijk aantal hackers in de multiplayer modus van Resistance Retribution.